บทที่ 341 เขาทองดำไท่เสวียน

หลังจากทะลวงฐานอณาจักรอันกว้างใหญ่แล้ว นอกจากจะสามารถรับของขวัญจากกฎดั้งเดิมได้แล้ว ยังมีประโยชน์เพิ่มเติมอีก นั่นคือ สามารถรับข้อมูลจากการกลับชาติมาเกิดที่ไม่เกินขอบเขตของจอมยุทธ์

ไม่ว่าจะกลยุทธ์ลับ วิชายุทธ์ ศิลปะการต่อสู้ วิชาท่าร่าง อื่น ๆอีกมากมายนับไม่ถ้วน แต่เกรดทั้งหมดนั้นต่ำกว่าเกรดแปด

หลัวซิวรู้ดีถึงความจริงที่ว่าอยากทำแต่ทำไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้เลือกกลยุทธ์ลับ วิชายุทธ์ หรือศิลปะการต่อสู้เพื่อฝึกฝน แต่จะเน้นที่การเข้าใจผังกฎดั้งเดิมของวงล้อแห่งชีวิตและความตายมากกว่า

ตั้งแต่ที่ผังกฎดั้งเดิมฉบับแรกได้รับการเข้าใจอย่างถี่ถ้วน ฐานการเพาะปลูกของเขาได้รับการปลูกฝังไปยังแดนราชายุทธ์ และผังกฎดั้งเดิมฉบับสองยังคงแย่กว่าเล็กน้อยที่จะสามารถเข้าใจอย่างถ่องแท้

เขาเข้าใจดีว่าต้นกำเนิดของชีวิตและความตายเป็นรากฐานของเขา และการฝึกฝนศาสตร์ลับใด ๆ ก็สามารถระงับได้ชั่วคราว มีเพียงความเข้าใจในวงล้อแห่งความตาย จะไม่มีความหย่อนเลยแม้แต่น้อย

หลังจากถูกส่งย้ายออกจากพื้นที่เกิดใหม่ หลัวซิวยกมือเพื่อถอดอาร์เรย์ออกและกำหนดตำแหน่งของหลงหมิงตามการเหนี่ยวนำการกักขังวิญญาณ

ระหว่างทางที่จะเจอกับหลงหมิง หลัวซิวก็เริ่มศึกษาและทำความเข้าใจวิชาท่าร่างของมังกรเขียว หลังจากที่เขาพึ่งจะเข้าใจเพียงเศษเสี้ยวของมัน หลัวซิวรู้สึกว่าความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก ซึ่งในนั้นมันมีความลับของกฎแห่งลมอยู่

กฎคือตัวตนที่อยู่เหนือพลังแห่งคุณลักษณะ หากเข้าใจ 1 หรือ 2 ข้อ ก็สามารถสัมผัสความลึกลับของสวรรค์และโลกได้

แต่วิชาท่าร่างของมังกรเขียว เป็นเทคนิคการเคลื่อนไหวในระดับสูงสุดซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้กฎหมายอันลีกลับและนอกจากกฎแห่งลม หากสามารถฝึกฝนในระดับที่สูงแล้ว ยังสามารถสัมผัสความลึกลับของกฎแห่งอากาศ

ครั้งนี้หลัวซิวออกไปตามลำพังเป็นเวลาสี่วันแล้ว เมื่อเขากลับมา หลงหมิงมองมาที่เขาด้วยแววตาแปลกใจ

เป็นการทะลวงไปยังอาณาจักรราชายุทธ์ หลงหมิงเคยเป็นชายที่แข็งแกร่งเทียบได้กับจักรพรรดิยุทธ์ เขามีประสบการณ์มากมายและวิธีการที่ไม่สิ้นสุดเทียบเท่าจักรพรรดิยุทธ์ และถ้าเขาถามตัวเองในอาณาจักรเดียวกัน เขาสามารถบดขยี้คู่ต่อสู้ทั้งหมดลงได้

แต่เมื่อเขาเผชิญหน้ากับหลัวซิว เขาก็ไม่มีความมั่นใจนี้เลย และแม้แต่เขาก็ยังรู้สึกได้ถึงภัยคุกคามจากตัวหลัวซิว และการคุกคามนี้อาจถึงแก่ชีวิตได้!

“บัดซบ ในสมัยโบราณข้าฝึกฝนมาหลายหมื่นปี เจ้าเด็กนี้อายุแค่ 17 ปี ในเวลาเดียวกันทำให้ข้าสัมผัสได้ถึงอันตรายถึงชีวิตและความตาย นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกัน? นี่มันใช่มนุษย์เหรอ？” มุมปากของหลงหมิงกระตุกและเขาก็พึมพำอยู่ในใจ

“หลงหมิง ขอบใจมาก”

หลัวซิวยิ้มเล็กน้อย และมองไปที่เหยียนเยว่เอ๋อร์ที่ยังอยู่ในอาการโคม่า

เมื่อได้ยินว่าหลัวซิวพูดคำขอบคุณให้กับตัวเขา หลงหมิงมีความรู้สึกแปลก ๆ ที่เขาไม่สามารถบอกได้ เพราะในขณะนี้หลัวซิวไม่ถือว่าตัวเองเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่ถูกควบคุมโดยวิญญาณ แต่ปฏิบัติต่อเขาในฐานะเพื่อนระดับเดียวกัน

“เรื่องเล็กน้อยเอง” หลงหมิงหัวเราะ ความแค้นระหว่างเขากับหลัวซิวก็ลดลงเล็กน้อย

“ไม่รู้ว่าเยว่เอ๋อร์จะฟื้นเมื่อไหร่ ข้าจะลองไปดูที่ส่วนลึกของคีตโลกาถ้ำเทพสถิตนี้ ดังนั้นข้าต้องการให้เจ้าช่วยดูแลเธอหน่อย” หลัวซิวพูดขึ้น

“เจ้าจะไปจริง ๆ? ที่นั่นมีแต่กลุ่มของพวกระดับจอมยุทธ์” หลงหมิงขมวดคิ้วพูด

แม้ว่าเขาจะประเมินสัตว์ประหลาดอย่างหลัวซิวไว้สูงมาก แต่การฝึกฝนของเขาเพิ่งมาถึงระดับหนึ่งของราชายุทธ์ และมันก็ไม่เพียงพอที่จะแข่งกับจักรพรรดิยุทธ์ที่แข็งแกร่งได้

“และแม้ว่าเจ้าจะไป เจ้าก็จะไม่ได้สิ่งที่ดีมา” หลงหมิงส่ายหัวและพูดอีกครั้ง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหลัวซิวก็สว่างขึ้น "เจ้ารู้จักคีตโลกาถ้ำเทพสถิตแห่งนี้มากน้อยแค่ไหนกัน？"