บทที่ 410 เทือกเขาจื่อเหยียน

“เป็นพลังวิญญาณที่บริสุทธิ์มาก ขอบใจเจ้าหนู” วิญญาณของจักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำตื่นจากการหลับไหล

“ผู้อาวุโสเกรงใจเกินไปแล้ว ถ้าหากไม่มีท่าน ไม่แน่ชีวิตของข้าอาจจะจบลงที่เขาจิตนภาไปแล้ว” หลัวซิวพูด

“ได้ของที่อยู่ด้านในหรือยัง?” จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำถาม

“ได้มาแล้ว แต่เป็นอย่างที่ผู้อาวุโสเคยพูดเอาไว้ สิ่งที่ควบแน่นอยู่ตรงศูนย์กลางของค่ายกลไม่ใช่ช่องจิต แต่เป็นเพียงกลุ่มพลังวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้น” หลัวซิวพูด ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องของช่องจิตปลอม

สำหรับของอย่างช่องจิต ความเข้าใจของจักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำที่ยังไม่เข้าใกล้ดินแดนนิรันดร์มีขีดจำกัด

“ของอย่างช่องจิต มันใช่สิ่งที่อาศัยค่ายกลอย่างเดียวก็สามารถควบแน่นหรือ?” จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำถอนหายใจ “ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ไม่รู้มีผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์มากเท่าไหร่ที่ไม่สามารถเข้าใกล้ดินแดนนิรันดร์ ทั้งหมดเป็นเพราะ การที่จะบรรลุถึงดินแดนนิรันดร์ จำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากกฎดั่งเดิม”

“เดิมทีกฎก็เป็นสิ่งที่ยากจะตระหนัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกฎดดั้งเดิม” จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำพูดอย่างเสียดาย “แต่ไม่รู้ว่าพลังวิญญาณที่ควบแน่นอยู่ใจกลางค่ายกลแห่งนั้นมานานเท่าไหร่ พลังสายนี้ยิ่งใหญ่มาก เจ้าได้รับผลเก็บเกี่ยวไม่น้อยเลย”

ที่พูดแบบนี้เป็นเพราะตอนที่จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำตื่นจากการหลับไหล เขาสัมผัสได้ถึงตัวสำนึกของหลัวซิวบรรลุถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์แล้ว

ส่วนตัวหยั่งรู้ของหลัวซิวเนื่องจากมีการดำรงอยู่ของลูกแก้วความเป็นต่อไป เขาไม่สามารถสัมผัสได้ถึงสถานการณ์ที่อยู่ด้านใน

“ด้วยตัวสำนึกวิญญาณระดับจักรพรรดิยุทธ์ เจ้าสามารถยืมใช้พลังส่วนหนึ่งของสามสมบัติวิเศษเสวียนดำของข้าแล้ว” จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำพูดอย่างกะทันหัน

“สามสมบัติวิเศษเสวียนดำ?” หลัวซิวได้ยินคำพูดประโยคนี้ ตาลุกวาวเป็นประกาย

สามสมบัติวิเศษเสวียนดำที่พูดถึงก็คือสมบัติวิญญาณสามชิ้นที่จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำใช้ในอดีตจนสร้างชื่อให้กับตนเอง

ถึงแม้สมบัติวิญญาณทั้งสามชิ้นจะไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมา แต่ก็ถูกตั้งโดยปรมาจารย์ค่ายกลระดับเก้า บวกกับวิธีการหลอมของวิเศษในยุคบรรพกาล ตอนที่หลอมสมบัติวิญญาณทั้งสามชิ้น เรียกได้ว่าผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์คนนี้ทุ่มเททั้งหมดที่เขามี ของทุกชิ้นล้วนแต่เป็นสมบัติวิญญาณขั้นสูง

ลูกแก้วเสวียนดำ ตำหนักเสวียนดำ เขาทองดำไท่เสวียน!

“สมบัติวิญญาณทั้งสามชิ้นที่ข้าสร้างขึ้น หนึ่งในเขาทองดำไท่เสวียนใช้สังหาร ตำหนักเสวียนดำใช้ป้องกัน ส่วนลูกแก้วเสวียนดำมีพลังมหาศาลซ่อนอยู่ สามารถทำให้พลังจิตแท้ของข้าอยู่ในสภาวะสมบูรณ์ตลอดเวลา ในสมัยยุคบรรพกาล ข้าอาศัยสมบัติวิญญาณทั้งสามชิ้นสังหารมหาจักรพรรดิยุทธ์พร้อมกันสามคน ผลการฝึกตนของแต่ละคนไม่ได้ด้อยไปกว่าข้า”

เรื่องในอดีตเรื่องนี้เป็นเรื่องที่จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำรู้สึกภาคภูมิใจมากที่สุด ศึกครั้งนั้นกินเวลานานถึงสามวันเต็ม เขาอาศัยสามสมบัติวิเศษเสวียนดำสามชิ้นเผชิญหน้ากับมหาจักรพรรดิยุทธ์สามคน สุดท้ายมีสองคนได้รับบาดเจ็บสาหัส และชนะไปในที่สุด

“เจ้าไม่สามารถใช้ตำหนักเสวียนดำและเขาทองดำไท่เสวียน แต่เจ้าสามารถอาศัยตัวสำนึกระดับจักรพรรดิยุทธ์ขับเคลื่อนลูกแก้วเสวียนดำ ยืมพลังของลูกแก้วเสวียนดำ สามารถทำให้ผลการฝึกตนของเจ้าเพิ่มขึ้นได้ประมาณหนึ่งขั้นใหญ่” จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำพูด

“หนึ่งขั้นใหญ่? แบบนี้ไม่เท่ากับ…” แววตาของหลัวซิวเป็นประกาย ผลการฝึกตนก้าวข้ามหนึ่งขั้นใหญ่ แบบนี้ก็หมายความว่าเขาสามารถอาศัยพลังของลูกแก้วเสวียนดำ ปลดปล่อยพลังระดับจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสาม

ด้วยไพ่ตายที่อยู่ในมือของเขา บวกกับผลการฝึกตนของจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสาม ถึงไม่สามารถเอาชนะผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์ แต่การปกป้องตนเองไม่ใช่ปัญหา

ส่วนในระดับดินแดนจักรพรรดิยุทธ์ เขาไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวใคร!

ทว่ากลับไม่สามารถใช้ตำหนักเสวียนดำและเขาทองดำไท่เสวียว ทำให้หลัวซิวรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ของทั้งสองสิ่งเป็นถึงสมบัติวิญญาณที่ใช้จู่โจมและตั้งรับของยุคบรรพกาล การป้องกันของตำหนักเสวียนดำ คนที่อยู่ระดับจักรพรรดิยุทธ์ลงไปไม่สามารถทำลาย ส่วนเขาทองดำไท่เสวียนหากโยนออกไป ต้องสามารถบดขยี้มกุฎยุทธ์คนหนึ่งตายอย่างง่ายดายแน่นอน

แต่หลังจากที่ครุ่นคิด ผลการฝึกตนของตนเองเป็นเพียงดินแดนราชายุทธ์ ถ้าหากสามารถใช้ของวิเศษที่ร้ายกาจเช่นนี้มารับมือศัตรู แบบนี้มันก็ขัดกับลิขิตสวรรค์มากเกินไป

เวลาล่วงเลยผ่านไปทีละนิดโดยไม่รู้ตัว ตอนที่ตัวสำนึกของหลัวซิวบรรลุถึงจักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้า เรือรบที่ลอยอยู่กลางอากาศหยุดชะงักอย่างกะทันหัน

หลัวซิวลุกขึ้นยืน ปลดผนึกค่ายกลต้องห้าม เดินออกมาจากในเรือ