บทที่ 425 ค่ายพิทักษ์เขาหมดพลัง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของหนิงเหอโจว ก็ชะงักเล็กน้อย ค่ายพิทักษ์เขาของสำนักเสวียนหยาง ทำให้เขาอิจฉาจริงๆ แต่ถ้าเขาถอยกลับแบบนี้ แสดงว่าภารกิจล้มเหลว ในแก๊งนักล่าอสูรเขาจะเอาหน้าของเขาไปไว้ที่ไหน

“ผู้อาวุโสหนิง ไม่ต้องกังวล ข้าได้ทำลายค่ายพิทักษ์เขาแล้ว และสามารถรักษาไว้ได้หนึ่งยามเพื่อให้หยุดทำงาน” หลัวซิวส่งเสียงผ่านตัวสำนึก

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหนิงเหอโจวก็สว่างขึ้น เขาไม่ได้คาดหวังว่าชายคนนี้จะทำลายค่ายพิทักษ์เขาได้ แม้ว่าจะใช้เวลาเพียงหนึ่งยามในการหยุดค่ายพิทักษ์ แต่ก็เพียงพอแล้ว

“ท่านผู้เฒ่า ไม่ทราบว่าพลังจิตแท้ของท่านที่สะสมมานับ 2,800 ปีนั้นมากกว่าหรือว่าขวานของข้านั้นคมกว่า?”

หลังจากที่ใจของหนิงเหอโจวสงบลง เขาก็หัวเราะเสียงดัง ถือขวานคู่ไว้ในฝ่ามือ ทันใดก็เปลี่ยนเป็นลำแสงทันที และพุ่งเข้าหาหลี่เสวียนหยาง

บูม!

การต่อสู้ระหว่างระดับมกุฎยุทธ์ที่แข็งแกร่งทั้งสองนั้นตรึงเครียดมาก

บนท้องฟ้าสูง เศษเงาทั้งสองชนกันอย่างต่อเนื่อง และทุกครั้งที่ชนกัน จะมีเสียงคล้ายฟ้าร้องระเบิด ผู้คนมากมายด้านล่างอดไม่ได้ที่จะอุดหูเอาไว้ และตัวหยั่งรู้ก็สั่นสะท้านไม่หยุด

การฝึกฝนตนปราณแท้ธาตุทองของอาจารย์เสวียนหยาง ในขณะที่หนิงเหอโจวเป็นผู้ฝึกฝนนักยุทธ์กลั่นร่าง ทั้งคู่เป็นคนที่แข็งแกร่งที่เก่งในการโจมตี ดังนั้นในขณะที่พวกเขาต่อสู้มันเลยเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดที่สุด

พลังการต่อสู้ระดับมกุฎยุทธ์ของหนิงเหอโจวนั้นน่าอัศจรรย์ ทุกการเคลื่อนไหวสามารถทลายโซนได้ แต่เมื่อเทียบกับวิธีการที่ดุเดือดของหลัวซิวก็เทียบไม่ติด

ทั้งคู่ต่างคือผู้ฝึกฝนตนมกุฎยุทธ์ระดับที่ 4 อาจารย์เสวียนหยางได้ฝึกฝนมาเป็นเวลานานและพลังจิตแท้ของพวกมันนั้นแข็งแกร่งและบริสุทธิ์ ในขณะที่หนิงเหอโจวในเส้นทางการฝึกฝนวิชากลั่นร่างและพลังการต่อสู้ของเขาเลิศล้ำกว่าใคร

บูม!

หลังจากการปะทะกันอย่างรุนแรงอีกครั้ง อาจารย์เสวียนหยางคร่ำครวญและถอยหลังไปสองสามก้าว ข้อมือแตกเลือดไหล เลือดกระเซ็น

หน้าอกของหนิงเหอโจว ได้รับบาดเจ็บจากดาบเช่นกันและมีรอยแผล

ในการต่อสู้ครั้งนี้มกุฎยุทธ์ทั้งสองได้รับการจับคู่อย่างเท่าเทียมกัน และในช่วงเวลาอันสั้นนั้น มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกผู้แพ้ผู้ชนะ

“ศิษท์พี่หลี่ ต้องการให้ข้าช่วยเหลือหรือไม่?”

ในขณะนี้ ซุนเชียนชางค่อย ๆ เปิดปากของเขาและกล่าวว่าเขาก็มีการฝึกฝนมกุฎยุทธ์ระดับสาม และถ้าเขาเข้าร่วมกองกำลังกับหลี่เสวียนหยาง สถานการณ์สามารถพลิกกลับได้

ท้ายที่สุดแล้วหลี่เสวียนหยางและหนิงเหอโจวก็เท่าเทียมกันแล้ว และทั้งสองฝ่ายสามารถปราบปรามคู่ต่อสู้ให้ล้มได้ได้อย่างง่ายดายหากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้รับความช่วยเหลือ

“ทางฝั่งข้านี้ไม่ต้องการความช่วยเหลือ เจ้าจะดการไอ่หนุ่มนั่นก็พอ” หลี่เสวียนหยางพูดอย่างเย็นชา

เมื่อเทียบกับการจัดการกับมกุฎยุทธ์เขาต้องการจัดการกับหลัวซิวมากกว่า

สำหรับค่ายพิทักษ์เขา เขายังไม่ได้วางแผนที่จะใช้ อย่างไรก็ตาม การเริ่มสร้างค่ายพิทักษ์เขานั้นต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมาก หากไม่ใช้ได้ก็พยายามที่จะไม่ใช้มัน

ซุนเชียนชางลุกขึ้นอย่างช้าๆ ร่างของเขาหายไปในพริบตา และครู่ต่อมา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นในอากาศ ห่างจากหลัวซิวเพียงร้อยเมตร

ระยะห่างนี้ สำหรับผู้ที่คิดว่าเป็นมกุฎยุทธ์ผู้แข็งแกร่งแห่งการต่อสู้ เพียงแค่ไม่กี่วิก็สามารถเข้าถึงได้ในทันที

“คู่ต่อสู้ของเจ้า คือข้า!”

อีกเสียงหนึ่งดังขึ้นต่อหน้าหลัวซิว ร่างในชุดคลุมสีเขียวก็ค่อยๆ โผล่ออกมา

คนที่ปรากฏตัวคือมู่จือซิวนั่นเอง!

“พ่อหนุ่ม ข้าหวังว่าค่ายพิทักษ์นั้นเจ้าได้จัดการเรียบร้อยแล้ว มิฉะนั้นพวกเราทั้งหมดในนี้คงต้องรับผิดชอบณที่นี่” มู่จือซิวกล่าว

ไม่ต้องห่วงผู้อาวุโส ข้าไม่เอาชีวิตข้ามาเสี่ยงล้อเล่นยังงี้หรอก "หลัวซิวหัวเราะ

มู่จือซิว พยักหน้า "เป็นไปไม่ได้ที่จะทำลาย สำนักเสวียนหยางเนื่องจากเจ้าได้ช่วยชีวิตญาติของเจ้าแล้ว พวกเราถอนตัวออกไปก่อน"

หลัวซิวรู้ด้วยว่าสิ่งนี้ไม่สามารถทำได้ เพราะเขาสามารถหยุดการทำงานของค่ายพิทักษ์เขาได้เพียงชั่วโมงเดียว ในช่วงเวลานี้ หนิงเหอโจวอยากจะสังหารหลี่เสวียนหยางซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับเขา แต่เป็นเรื่องที่ไปไม่ได้เลย

หากไม่มีคนเช่นซุนเชียนซางออกมา ด้วยความแข็งแกร่งของมู่จือซิวและหนิงเหอโจวร่วมมือกัน อาจทำเช่นนี้ได้

“มกุฎยุทธ์อีกคน!”