บทที่ 465

เมื่อมาถึงบริเวณใกล้ ๆ ห้องใต้หลังคาหลัวซิวถึงพบว่าบริเวณรอบ ๆ ห้องใต้หลังคาแห่งนี้ มีค่ายกลอยู่แห่งหนึ่ง ค่ายกลนี้ได้ตรวจสอบผลการฝึกตนของนักยุทธ์ หากไม่ได้อยู่ในแดนจักรพรรดิยุทธ์ ก็จะถูกม่านแสงของค่ายกลขวางเอาไว้ ไม่สามารถเข้ามาได้

นอกจากนี้แล้ว ถ้าหากผู้แข็งแกร่งแดนจักรพรรดิยุทธ์ต้องการพาคนที่มีผลการฝึกตนไม่เพียงพอเข้าไป ก็จะต้องใช้พลังจิตแท้ของตนคุ้มครองผู้นั้นเอาไว้ ถึงจะสามารถผ่านการตรวจสอบของค่ายกลเข้ามาได้ สำหรับผลการฝึกตนของจักรพรรดิยุทธ์ ก็มีข้าเรียกร้องที่สูงพอสมควรเช่นกัน

เช่นนั้นก็หมายความว่า ถ้าหากเจ้ามีผลการฝึกตนแดนจักรพรรดิยุทธ์ แต่ถ้าความสามารถไม่แข็งแกร่งพอ ก็จะเข้าไปได้เพียงคนเดียว ไม่สามารถนำผู้อื่นเข้าไปด้วยได้

หลักการของค่ายกลนี้ไม่ได้ซับซ้อน จากความสำเร็จในระดับปรมาจารย์นักค่ายกลขึ้นเจ็ดของหลัวซิวในตอนนี้ สามารถมองออกได้ในชั่วพริบตา

ใช้พลังของลูกแก้วเสวียนดำ ขับเคลื่อนคลื่นพลังจิตแท้ของตนให้ถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้า ขณะเดียวกันนั้นกระแสพลังของหลัวซิวก็ได้ถูกปล่อยออกมา ครอบคลุมหลินจื่อเฟิงที่อยู่ด้านข้างเอาไว้ และได้เข้าไปในห้องใต้หลังคาได้อย่างง่ายดาย

บริเวณด้านในห้องใต้หลังคา นั้นกว้างขวางพอสมควร มีทั้งหมดประมาณยี่สิบกว่าที่นั่ง ตอนที่หลัวซิวเข้ามา พบว่าผู้คนไม่น้อยต่างก็ได้นั่งอยู่บนที่นั่งแล้ว

เกาเหลียนหงได้ตามเข้ามา และเย่เฟยเทียนคนนั้นก็ได้ตามเข้ามาเช่นเดียวกัน เดินตามอยู่ที่ด้านหลังของหลัวซิว

เห็นได้ชัดว่าเย่เฟยเทียนยังไม่ตายใจ และหลัวซิวก็ไม่ได้กล่าวอะไรกับท่าทีเช่นนี้ของเขา

ทุกที่นั่งล้อมเป็นวงกลม หลัวซิวนั่งลงไปบนที่หนั่งแห่งหนึ่ง เกาเหลียนหงนั่งลงบนที่นั่งด้านข้างเขา ส่วนหลินจื่อเฟิงละเย่เฟยเทียนนั้น ยืนอยู่ที่ด้านหลังของเขา

ผู้ที่มีคุณสมบัตินั่งอยู่ด้านในล้วนเป็นจักรพรรดิยุทธ์ ที่ด้านหลังของจักรพรรดิยุทธ์คนอื่น ๆ บางคน ก็ได้มีผู้ติดตามญาติพี่น้องยืนอยู่ พาพวกเขามาที่นี่เพื่อเปิดหูเปิดตา สัมผัสความยิ่งใหญ่ของงานประมูลยา

สำนักไม้เสวียนได้เตรียมที่นั่งเอาไว้จำนวนมาก เมื่อผู้ที่ควรจะมาต่างได้นั่งลง ก็ได้มีที่นั่งว่างอยู่สองสามโต๊ะ จะไม่มีผู้ใดที่มาแล้ว กลับต้องยืนประหม่าเพราะไม่มีที่นั่ง

ในหมู่จักรพรรดิยุทธ์ที่นั่งอยู่นั้น คือกองกำลังต่าง ๆ ที่มาจากบริเวณรอบ ๆ เทือกเขาเหิงหยุน มีการดำรงอยู่เหนือธรรมชาติดั่งเช่นแดนศักดิ์สิทธิ์หยุนไห่เป็นธรรมดาที่จะไม่ลดฐานะมาเข้าร่วมงานประมูลยา

จักรพรรดิยุทธ์บางคนที่รู้จักคุ้นเคยกัน ต่างได้สื่อสารกันผ่านทางตัวสำนึก หรือไม่ก็กระซิบกระซาบกัน สื่อสารระหว่างกันไปมา

ทันใดนั้น ชายชราผู้หนึ่งก็ได้ค่อย ๆ ยืนขึ้นจากที่นั่งของตน เขาโบกมือ แท่นบัวเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณครึ่งเมตรก็ได้ปรากฏขึ้น ถูกคนผู้นี้ใช้พลังจิตแท้ยกขึ้นมา ลอยอยู่กลางอากาศ