บทที่ 474

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หากอาจารย์ตระกูลหยูไม่สติแตกก็คงเป็นเรื่องแปลก เพราะการบ่มเพาะจักรพรรดิยุทธ์หนึ่งคน ไม่เพียงแค่ต้องสิ้นเปลืองทรัพยากรจำนวนมากเท่านั้น แต่ยังต้องใช้เวลาที่ยาวนาน จึงจะสามารถบ่มเพาะออกมาได้

“รีบไปเร็ว เจ้าสำนักไท่เสวียนผู้นี้เลือดเย็นนัก หากเขาคลุ้มคลั่งขึ้นมา แล้วลงมือกับพวกเรา จากความเร็วอันน่ากลัวที่เขาสำแดงออกมา หากตกเป็นเป้าหมายแล้ว เกรงว่าใครก็หนีไม่พ้น !”

มีบางคนที่เผยความหวาดกลัวออกมาจากสายตา เมื่อเห็นผู้อาวุโสทั้งสี่ของตระกูลหยูถูกสังหาร ก็รีบหันหลังหนีไปในทันที โดยไม่กล้าอยู่ต่อแม้เพียงครู่เดียว

ไม่นานนัก ผู้คนที่มามุงดูเหตุการณ์ ต่างก็ค่อย ๆ หนีหายไปจนหมด

เกาเหลียนหงเองก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง ก่อนหน้านี้บนเขาไม้เสวียน หลัวซิวใช้เพียงหนึ่งกระบวนท่าก็ทำให้หยูชุนชิวได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้เขารู้สึกว่าพลังของเด็กหนุ่มคนนี้ แข็งแกร่งกว่าตนเอง

แต่เขาก็รู้ดีว่า ท่วงท่าที่ทรงพลังเช่นนี้ จะต้องมีข้อจำกัดอยู่ไม่น้อย เจ้าสำนักหนุ่มผู้นี้ ต่อให้ยอดเยี่ยมกว่าตนเอง แต่ก็คงไม่แข็งแกร่งกว่าสักเท่าไรนัก

ทว่าตอนนี้เขาถึงรู้ว่า บนเขาไม้เสวียน หลัวซิวยังไม่ได้สำแดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตนเองออกมา

หรือว่าตอนนี้ต่างหาที่เป็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขา ?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เกาเหลียนหงก็รู้สึกกลัวจนขนลุก ถ้าหากเขายังมีความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่อีก เช่นนั้นคงน่าหวาดกลัวมากจริง ๆ

หลินจื่อเฟิงเองก็มองดูด้วยความกระตือรือร้น เจ้าสำนักหลัวที่ดูคุ้นเคยผู้นี้ ดูไปแล้วก็มีอายุที่แตกต่างกับตนเองไม่มากนัก แต่ความแข็งแกร่งที่แท้จริง ตนเองกลับเทียบไม่ติดเลยสักนิด

หลัวซิวขมวดคิ้ว ความลับของปีกไร้มลทินถูกเปิดเผยแล้ว เขาทำได้เพียงแค่หวังว่า ผู้ที่รู้จักความเป็นมาของสมบัติชิ้นนี้ จะไม่รับรู้เร็วนัก

แต่เมื่อเทียบกับปีกทิพย์ไร้มลทินแล้ว หลัวซิวยิ่งไม่กล้าที่จะเปิดเผยฐานะคิงซิวหลัวของตนเองออกไปง่าย ๆ อย่างไรเสีย ปีกทิพย์ไร้มลทินก็ไม่เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป แต่ทันทีที่ตัวเขาเองใช้กฎเบญจธาตุ ความผันผวนของออร่ากฎ จะทำให้เกิดตราของกฎขึ้นที่หว่างคิ้ว ผู้ที่มีความรอบรู้เพียงแค่เห็นก็รู้แล้วว่าเขาผนวกรวมกับชิ้นส่วนกฎแล้ว

ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่มกุฎยุทธ์ เกรงว่าแม้แต่ตาเฒ่าประหลาดระดับมหายุทธ์เหล่านั้น ก็คงทนไม่ได้ที่จะมาแย่งชิงชิ้นส่วนกฎ

“พวกเราไปกันเถอะ”