บทที่ 48 หลัวซิวมีชื่อ

“แพล๊ง！”

กระบวนท่าที่98 กระบี่เงามืดกระทบกับปืนเงิน ปืนเงินในมือของสวี่ชิวเซิงกระเด็นออกจากมือไป ร่างก็ถอยร่น ง่ามมือฉีก เลือดไหลเป็นหยด

จริงๆ แล้วตั้งแต่ที่หลัวซิวชักกระบี่ออกมานั้น ทุกครั้งที่หอกและกระบี่กระทบกัน เขาก็รับรู้ได้ถึงพลังภายในที่ส่งเข้ามาอย่างรุนแรงทุกครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะอดทนรับแรงนั้นไว้ ก็คงพ่ายแพ้ไปนานแล้ว

“ทำไมปราณในของมึงถึงได้แข็งแหร่งกว่าของกู หรือว่ามึงฝึกพลังหยางบริสุทธิ์?” สวี่ชิวเซิงมองไปที่หลัวซิวอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“แพล๊ง！”

หลัวซิวเก็บกระบี่เข้าฝัก แล้วพยักหน้าพูดว่า “วิชาหอกของศิษย์พี่สวี่แข็งแกร่งมาก ถ้าไม่ใช่เพราะว่าผมฝึกพลังหยางบริสุทธิ์แล้วมีปราณในที่แข็งแกร่ง ก็คงจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของศิษย์พี่สวี่แน่”

พลังหยางบริสุทธิ์งั้นหรือ？

800มานี้มีเพียง3คนที่ฝึกกำลังภายในระดับ3ขั้นสุดยอดสำเร็จ

พอได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนบทเวทีประลอง ด้านล่างเวทีก็เป็นเสียงตื่นตกใจกันดังขึ้นมาทันที

นอกจากเจ้าสำนักยุทธ์อย่างจวงหนานเทียนที่รู้เรื่องนี้มาก่อนแล้ว แม้แต่ลู่เมิ่งเหยา ครูสาวสุดสวยก็ตกใจจนต้องลุกขึ้นยืน

เธอคิดไม่ถึงว่า หลัวซิวจะฝึกพลังหยางบริสุทธิ์ได้สำเร็จ

คนส่วนมากไม่รู้ที่มาที่ไปของวิชากำลังภายในสายนี้ แต่เธอมีตัวตนพิเศษ เธอรู้ที่มาของมันอย่างชัดเจน

บนห้องใต้หลังคา เจ้าสำนักยุทธ์ค่อยๆ ลุกขึ้น แล้วกล่าวเสียงดังฟังชัดออกมาว่า “การประลองครั้งนี้ หลัวซิวเป็นผู้ชนะ！”

พอเห็นเจ้าสำนักยุทธ์ประกาศผลด้วยตัวเอง สายตาของทุกคนก็ไปหยุดอยู่ที่ตัวของหลัวซิว ทันใดนั้นทุกคนก็นิ่ง สายตาลังเลกันมาก

การต่อสู้ครั้งสุดท้าย แทบไม่มีอะไรให้ต้องลุ้น แม้แต่สวี่ชิวเซิงก็ยังแพ้ให้กับหลัวซิว หานซานก็ยอมแพ้ขึ้นมาเองเลย

จากนั้น เฟิงเซวียนจวี๋เจอกับสวี่ชิวเซิงก็เสนอตัวยอมแพ้ อันดับรายชื่อก็ถูกกำหนดชัดเจน

3อันดับแรกของการประลองยุทธ์ครั้งนี้ เรียงตามลำดับ คือ หลัวซิว สวี่ชิวเซิงและหานซาน！

หลัวซิว เป็นแชมป์！

“เขาทำได้ถึงขนาดนี้เลยหรือนี่........”

ในกลุ่มคนด้านล่างเวทีประลอง ใบหน้าเรียวๆ ของหลิวหยู่ซินก็อึ้งนิ่งไป ในใจก็บังเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมา

ถ้าหากว่า........ถ้าหากว่าตอนนั้นที่เขามาชอบตนเอง แล้วตนเองรีบคว้าโอกาสนั้นไว้ อย่างนั้นไม่เพียงตัวเองที่ได้ผลประโยชน์เท่านั้น ทั้งตระกูลหลิวก็จะได้ผลประโยชน์นี้ไปด้วย

ไม่น่าแปลก หลัวซิวกำลังจะกลายเป็นคนดังของทั้งเมืองชิงหยุน และอีกไม่นาน ก็จะออกไปจากเมืองชิงหยุนนี้ ไปมีชื่อเสียงทั้งเขตการปกครองหยุนหลง และทั้งประเทศเทียนหวู！

“หลัวซิว！หลัวซิว！หลัวซิว！……”

ได้เป็นแชมป์การประลองยุทธ์ ชื่อเสียงของหลัวซิว มีเหล่านักเรียนของสำนักยุทธ์มากมายอยากจะเข้ามาคบค้าสมาคมด้วยมากมาย

คนจำนวนไม่น้อยตะโกนอยู่ด้านล่างเวที โดยเฉพาะเหล่านักเรียนที่เกิดในสังคมชาวบ้านยากลำบากทั้งหลาย แต่ละคนล้วนมองเขาว่าเป็นบุคคลต้นแบบแห่งการต่อสู้

เด็กชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมา มันจะแปลกเลยที่จะได้เป็นตำนานที่เล่าขานในสำนักหวูแห่งเมืองชิงหยุนไปอีกนาน

สัมผัสถึงการยกย่องจากคนนับไม่ถ้วน บนตัวมีรัศมีของความเป็นอัจฉริยะ แต่ในใจของหลัวซิว กลับนิ่งเฉย

เขารู้ดีว่าทุกอย่างมันได้มาได้อย่างไร

ถ้าบอกว่าหลอมลูกแก้วความเป็นตายไป เป็นตัวแปรหลักที่ทำให้เขาได้กลายเป็นผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์ อย่างนั้นระยะเวลา5เดือนที่ฝึกฝนอย่างหนัก ผ่านความเป็นความตาย นี่แหละถึงหล่อหลอมทำให้เขามีพลังและตำแหน่งอย่างทุกวันนี้

ถ้าจะพูดถึงผลลัพธ์ที่ใหญ่ที่สุดของหลัวซิว นั่นก็คือ เขาเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ผู้แข็งแกร่งตัวจริง มันเกิดจากการหลอมรวมของเลือดและไฟเข้าด้วยกัน จะต้องผ่านความยากลำบากหลายครั้ง และผ่านมันมาได้ นั่นถึงจะเป็นผู้แข็งแกร่ง！