บทที่ 480

ถ้าอาจารย์มกุฎยุทธ์คนหนึ่งตาย ในแหวนเก็บของ จะต้องมีของล้ำค่าที่น่าพอใจมากเลยทีเดียว

“ในสำนักไท่เสวียน มีเกาเหลียนหงทำหน้าที่กำกับค่ายกล อาจารย์ตระกูลหยูไม่ใช่ปรมาจารย์ค่ายกลขั้น7 ไม่มีอะไรต้องกังวล”

หลัวซิวไม่ได้เข้าไป แต่ได้ตั้งค่ายกลไว้ระหว่างทางผ่าน

โครม！โครม！โครม！

ไม่นาน ก็มีเสียงดังสนั่นไปทั่วทิศ หยูเชียนฮั่วอาศัยที่ตนเองมีผลการฝึกตนระดับมกุฎยุทธ์ เลยเริ่มทำลายค่ายกล

หลัวซิวก็ตั้งค่ายกลอย่างไม่รีบร้อน อันดับแรกเป็นค่ายยากเย็นขั้น7หนึ่งตำแหน่ง จากนั้นก็เป็นค่ายสังหารระดับ7อีก8ตำแหน่ง

ค่ายยากเย็นหนึ่งตำแหน่ง ค่ายสังหารอีก8ตำแหน่ง ค่ายกลระดับ7ติดตั้งทั้งหมด9ตำแหน่ง ต่อให้อาจารย์ตระกูลหยูจะมีผลการฝึกตนระดับมกุฎยุทธ์ขั้น4 แต่ถ้าตกลงไปอยู่ในค่ายกลแล้ว ก็อย่างหวังว่าจะออกมาได้

หยูเชียนฮั่วมาด้วยความโมโหและพลังอฆาตมหาศาล สำนักไม้เสวียนซื้อข่าวกรองเกี่ยวกับสำนักไท่เสวียนจากแก๊งรอบรู้ ข้อมูลบอกว่า สำนักไท่เสวียนก็เป็นแค่กองกำลังที่เพิ่งตั้งตัวเป็นสำนักขึ้นมาเท่านั้น เจ้าสำนักที่ชื่อหลัวซิว ก็เป็นแค่คนรุ่นหลังที่มีระดับมกุฎยุทธ์คนหนึ่งเท่านั้น

ตามหลักแล้ว อาศัยพลังของอาจารย์มกุฎยุทธ์อย่างเขา จะกำจัดสำนักเล็กๆ แห่งหนึ่งก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

แต่ข้อมูลที่สำนักไม้เสวียนซื้อมานั้นไม่ครบถ้วน ในนั้นไม่ได้พูดถึงว่าสำนักไท่เสวียนแห่งนี้ มีค่ายพิทักษ์เขาระดับ7อยู่ด้วย

“ให้ตายเถอะ！”

หยูเชียนฮั่วออกแรงเต็มกำลัง ก็ทำอะไรต่อการป้องกันของค่ายพิทักษ์เขาขั้น7ไม่ได้เลย เลยรู้ว่าอาศัยแค่พลังตนเอง วันนี้คงจะไม่สามารถกำจัดสำนักไท่เสวียนได้แล้ว

“คิดว่ามุดหัวอยู่ในค่ายพิทักษ์เขา แล้วกูจะทำอะไรไม่ได้งั้นหรือ?” หยูเชียนฮั่วสองตาแดงก่ำ จิตอาฆาตเต็มเปี่ยม

เขารู้จักปรมาจารย์ค่ายกลขั้น7คนหนึ่ง เชื่อว่าถ้าเชิญมาได้ การที่จะกำจัดสำนักไท่เสวียน ก็จะเป็นเรื่องง่าย

คิดถึงจุดนี้ หยูเชียนฮั่วก็ส่งเสียไงม่พอใจ แล้วก็คิดจะกลับไป

การมาครั้งนี้ถึงแม้จะไม่สามารถกำจัดสำนักไท่เสวียนที่สมควรตายไปได้ แต่ก็ได้รู้ตื้นลึกหนาบางของฝั่งตรงข้าม ก็แค่อาศัยค่ายพิทักษ์เขาขั้น7มาไว้ปกป้องเท่านั้นเอง ในสำนักไม่มีผู้แข็งแกร่งระดับมกุฎยุทธ์เลย