บทที่ 484

หยูเชียนฮั่วตัวสั่นเล็กน้อย จากนั้นก็ไม่พูดอะไร พลังจิตแท้ที่เหลือไม่มากที่ในร่างกาย ได้ส่งเข้าไปในตราขลังมังกรเขียวหมด พลิกมือแล้วส่งตราขลังสมบัติโบราณออกไป

ตราขลังลอยต้านลม เปลี่ยนเป็นเนินเขาขนาดใหญ่ มังกรสีเขียวตัวหนึ่งขดอยู่รอบ ๆ ตราขลัง ทางที่มันผ่านไป พื้นที่นั้นก็ถูกบดขยี้เป็นผง เผยให้เห็นช่องสูญญากาศที่มืดมิด

ในขณะนี้ ดวงตาของหลัวซิวส่องประกาย มือที่สร้างผนึกหยุดลงอย่างกะทันหัน จากนั้นฝ่ามือก็ผลักไปเงาลวงวัฏจักรลอยออกไป กระแทกเข้ากับตราขลังมังกรเขียวที่ทุบลงมา

ในเวลาเดียวกัน เขาหันมือแล้วหยิบยาที่ฟื้นฟูพลังจิตแท้ออกมาแล้วใส่เข้าไปในปาก

บูม!

การระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวดังก้องอยู่บนท้องฟ้า และในสำนักไท่เสวียนที่อยู่ห่างออกไปกว่าสิบกิโลเมตร เหยียนเยว่เอ๋อร์ สวีจิงเหนียนและเกาเหลียนหงต่างก็ตื่นตระหนก พวกเขาทั้งหมดต่างก็มองไปในทิศทางต้นเสียงด้วยท่าทางเคร่งขรึม

“พลังจิตผันผวนในระยะไกล หรือว่ามีผู้แข็งแกร่งระดับมกุฎยุทธ์ ต่อสู้อยู่ที่นั่น?”

“ตาเฒ่าประหลาดจากตระกูลหยูเพิ่งจากไป หรือว่าเขาต่อสู้กับมกุฎยุทธ์อีกท่าน?”

พวกเขาทั้งสามมองหน้ากันโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม้แต่เหยียนเยว่เอ๋อร์ที่รู้ว่าหลัวซิวมีไพ่ตายมากมายก็คาดไม่ถึงว่าผู้ที่ต่อสู้กับหยูเชียนฮั่วนั้นจะเป็นหลัวซิว

เพราะผลการฝึกตนของหลัวซิวนั้นอยู่ในแดนราชายุทธ์เท่านั้น ไม่ว่าไพ่ตายจะทรงพลังเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะข้ามสองแดนใหญ่เพื่อต่อสู้กับมกุฎยุทธ์

แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ในสายตาของคนอื่น ดูเหมือนจะเป็นไปได้สำหรับหลัวซิว มนุษย์ที่แตกต่างจากคนอื่น

นี่เป็นการโจมตีด้วยพลังทั้งหมด พลังของตราธรรมจุติมรณะแข็งแกร่งมากอยู่แล้ว แต่ช่องว่างผลการฝึกฝนระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นห่างกันมากเกินไป เงาลวงวัฏจักรถูกกระแทกแตกอยู่กลางอากาศโดยตราขลังมังกรเขียว ตราขลังขนาดใหญ่ชะงักหยุดลงชั่วขณะ หลังจากนั้นก็เพิ่มความเร็วพุ่งเข้าหาหลัวซิว

ในขณะนี้ ร่างกายของหลัวซิวได้ฟื้นฟูพลังจิตแท้เล็กน้อย และระดมพลังขึ้นมา กระพือปีกทิพย์ไร้มลทิน แล้วหายวับไปทันที

บูม!