บทที่ 490

การต่อสู้กับหยูเชียนฮั่ว ทำให้ หลัวซิวได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้จะมีพลังสองระดับความเป็นตายและพลังผู้เป็นอมตะ ก็ไม่สามารถช่วยให้เขาฟื้นตัวได้เต็มที่ในช่วงเวลาสั้น ๆ ดังนั้นเขาจึงต้องส่งเกาเหลียนหงไปช่วยเหลือ

เกาเหลียนหงนั้นอยู่ในแดนจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 7 แม้จะลำบากไม่หน่อยแต่ก็สามารถใช้ตราขลังมังกรเขียวได้ ด้วยตราประทับเดียว แม้ว่าเขาจะไม่สามารถทำร้ายผู้แข็งแกร่งมกุฎยุทธ์ได้ แต่ก็ไม่ยากที่จะโจมตีฝ่ายตรงข้ามให้ถอยกลับตกเข้าไปในค่ายพิทักษ์เขา

“หยูเชียนฮั่วตายแล้ว แค่จัดการหลี่เสวียนหยาง ตัวปัญหาผู้นี้ทิ้ง ก็จะเป็นเวลาที่สำนักไท่เสวียนของข้าเปิดสำนักเขา!”

หลัวซิวกลับมาปิดกั้นรักษาบาดแผลในหอฝึกฝนในแดนปริศนาต่อ แม้ว่าอาการสาหัสมากกับการต่อสู้กับหยูเชียนฮั่ว แต่ก็เป็นโชคของเขา การกระตุ้นเป็นอมตะ หลังจากที่อาการบาดเจ็บหายดี ผลการฝึกฝนของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งขั้นจากเดิม!

ตามคำสั่งของหลัวซิว เกาเหลียนหงรีบไปที่บริเวณเขาเทียนเหอ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักฉางเหอด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด

เมื่อมองขึ้นไป ท้องฟ้าเหนือแม่น้ำใหญ่ ภายใต้การนำของเจ้าสำนักฉางเหอ ศิษย์ของสำนักฉางเหอทั้งหลายกำลังขับเรือรบสองลำ ต่อสู้ระยะประชิดอย่างดุเดือดฆ่าฟันกับศิษย์หลายร้อยคนที่นำมาโดยเจ้าสำนักเสวียนหยาง

เกาเหลียนหงบินอยู่กลางอากาศพร้อมกับตราขลังในมือ รัศมีของผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์แผ่ซ่านไปทั่วกายของเขา ทำให้เจ้าสำนักฉางเหอและเจ้าสำนักเสวียนหยางต่างก็ตะลึงงัน

พวกเขาทั้งหมดสามารถสัมผัสได้ว่าแข็งแกร่งจักรพรรดิยุทธ์ที่ไม่รู้จักนี้ มีผลการฝึกฝนที่สูงกว่าพวกเขาสองคนมาก และไม่รู้ว่าเขาเป็นศัตรูหรือมิตร

ดังนั้นทั้งเจ้าสำนักฉางเหอและเจ้าสำนักเสวียนหยางต่างไม่กล้าที่จะทำอะไรทั้งนั้น

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจก็คือจักรพรรดิยุทธ์ ที่ไม่รู้จักผู้นั้น ไม่ได้โจมตีกับฝ่ายใดเลย แต่บินตรงไปยังม่านแสงของค่ายพิทักษ์เขาที่ปกคลุมเขาเทียนเหอ

“สหายผู้นี้ชื่ออะไร ไม่รู้ว่าเป็นศัตรูหรือมิตรกับสำนักฉางเหอของเรา?”เจ้าสำนักฉางเหอตะโกนถามเสียงดัง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เกาเหลียนหงก็หยุดบินพร้อมคิดในใจว่าเจ้าสำนักเคยบอกข้าว่าสำนักฉางเหอเป็นพันธมิตร และคนผู้นี้น่าจะเป็นเจ้าสำนักของสำนักฉางเหอ

เขามองไปที่เจ้าสำนักฉางเหอและพูดเสียงดังว่า “ข้าคือผู้คุมกฎของสำนักไท่เสวียน เกาเหลียนหง ได้รับคำสั่งจากเจ้าสำนักมาช่วยสำนักฉางเหอ”