บทที่ 500

ณ จุดนี้ ไม่ว่าใครก็สามารถมองออก ผู้ลาดตระเวนอาณาจักรใต้ ฉีฝ่าเทียนคนนี้ มีใจต้องการให้หลัวซิวมรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งแห่งแก๊งนักกลั่นยา

จักรพรรดิยุทธ์หยวนเฉิง ปรมาจารย์หงหมิง อีกทั้งยังมีเหว้ยห้าวหรานทั้งสามคน ไม่ได้รู้สึกอะไร ด้วยความสามารถและพลังของหลัวซิวในทุกวันนี้ มันได้ไปไกลกว่าพวกเขาแล้ว ต่อให้ไม่นับเรื่องที่หลัวซิวมีฐานะเป็นนักกลั่นยา เขายังเป็นนักค่ายกลอีกด้วย เรียกได้ว่าความสามารถรอบด้านจริง ๆ

เขาไม่เคยได้แสดงออกถึงพลังในด้านของการหลอมอาวุธ แต่นั่นทำให้ทุกคนเกิดความสงสัยไปล่วงหน้าว่า เจ้าหนุ่มคนนี้เป็นนักหลอมอาวุธด้วยหรือไม่?

ถึงแม้พวกเขาจะคิดเช่นนี้ แต่มันก็เป็นการประเมินหลัวซิวสูงเกินไป ในทางของการหลอมอาวุธนั้น เขาไม่เคยได้ริลองเลยแม้แต่น้อย สามารถประสบความสำเร็จทางด้านกลั่นยาได้ ก็เป็นเพราะอาศัยความทรงจำของปรมาจารย์กลั่นยาระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น9

อีกทั้งทางด้านค่ายกล ก็มีจักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำที่เป็นถึงปรมาจารย์ค่ายกลในสมัยโบราณคอยชี้แนะ หากว่าจะให้เขาเรียนรู้ด้วยตนเอง เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมาถึงจุดที่เป็นอยู่ตอนนี้

“ท่านผู้ลาดตระเวน หากให้หลัวซิวมารับช่วงต่อตำแหน่งหัวหน้าแก๊งนั้น ข้าคิดว่าไม่สมควร”

ผู้อาวุโสในแก๊งนักกลั่นยาคนหนึ่งลุกขึ้น และพูดพร้อมกับสายตามุ่งมั่น

สี่แก๊งใหญ่รวมกันเป็นหนึ่ง โดยมีองค์กรนักล่ายุทธ์เป็นผู้นำ ฉีฝ่าเทียนมีฐานะเป็นผู้ลาดตระเวน ย่อมมีคุณสมบัติที่จะแต่งตั้งตำแหน่งของประธานแก๊งในภูมิภาคนั้น ๆ

แต่เหล่าผู้อาวุโสแก๊งนักกลั่นยา ส่วนมากเคยเป็นลูกน้องคนสนิทของฝานไท่เต๋อมาก่อน และการที่ฝานไท่เต๋อต้องมาอยู่ในสถานะเช่นนี้ ทั้งหมดก็เป็นเพราะพ่ายแพ้ให้กับหลัวซิว ดังนั้นเหล่าผู้อาวุโสแห่งแก๊งนักกลั่นยา จึงมีความรู้สึกเป็นศัตรูกับหลัวซิวอยู่ไม่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาไม่คิดว่าชายหนุ่มอายุไม่ถึงยี่สิบปี จะเป็นปรมาจารย์กลั่นยาระดับหกได้

ต่อให้เป็นอดีตหัวหน้าแก๊งอย่างฝานไท่เต๋อยังต้องศึกษาวิถีการกลั่นยานับพันปี ไม่ว่าพรสวรรค์ของหลัวซิวคนนี้จะสูงส่งจนเกินธรรมดาสักเพียงใด หรือถึงขนาดเรียนรู้กลั่นยาตั้งแต่ในท้องแม่ ก็ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะบรรลุถึงระดับหกอย่างแน่นอน

“อย่างไร? เจ้าสงสัยในการตัดสินใจของข้างั้นหรือ?” ฉีฝ่าเทียนขมวดคิ้ว ไม่โมโหแต่เย่อหยิ่ง ทำให้เหล่าผู้อาวุโสแก๊งนักกลั่นยา ต่างก็รู้สึกถูกกดจนตัวเล็กลงไปถนัดตา