บทที่ 506

หลังจากสงครามเทียนเหอ เวลาผ่านไปหลายเดือน นับว่ายังมีความสงบอยู่

แต่หลัวซิวกลับรู้ดีว่า วันที่เงียบสงบเช่นนี้เกรงว่าจะห่างไกลกับหัวหน้าแก๊งนัก ความหายนะบางอย่าง ไม่ช้าก็เร็วก็จำเป็นต้องเผชิญหน้าและแก้ไขมัน

ข่างการรับตำแหน่งประธานแก๊งนักกลั่นยาของเขา ถูกกระจายไปทั่วประเทศเทียนหวูอย่างรวดเร็ว สำนักฉางเหอและสำนักไท่เสวียนนับเป็นพันธมิตรต่อกัน เป็นเรื่องปกติที่จะมีการส่งของขวัญมายินดี

ที่ตำหนักวัฏสงสาร หลัวซิวก็ได้พบอาจารย์สำนักฉางเหอ

“เจ้าสำนักหลัว ยินดีด้วย!” หลี่ฉางเหอพูดพร้อมรอยยิ้ม

หลัวซิวยิ้มอ่อน ๆ “ระหว่างท่านอาจารย์สำนักฉางเหอกับข้า เป็นครั้งแรกที่ได้พบปะกัน ข้าว่าอาจารย์สำนักฉางเหอตงจะไม่ได้มาเพื่อยินดีกับข้าเพียงอย่างเดียวใช่หรือไม่?”

ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นถึงผู้แข็งแกร่งแดนมกุฎยุทธ์ แต่หลัวซิวในวันนี้ก็สามารถเผชิญหน้าได้อย่างใจเย็น

หลังจากได้คำแนะนำของเกาเหลียนหงเมื่อครั้งก่อน ความคิดของเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป ยิ่งนานวันไปก็ยิ่งเหมาะสมกับตำแหน่งเจ้าสำนักไท่เสวียน

“เหอ ๆ เจ้าสำนักหลัวช่วงเป็นคนตรงไปตรงมาเสียจริง” อาจารย์สำนักฉางเหอยิ้มบาง ๆ “ครั้งก่อนสงครามเทียนเหอ ต้องขอบใจเจ้าสำนักหลัวอย่างมากที่ช่วยออกแรง มิฉะนั้นด้วยความสามารถของชายชราอย่างข้า เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะไว้ชีวิตอีกฝ่ายทั้งสองคน”

“ที่ข้ามาในวันนี้ หนึ่งคือมาแสดงความยินดี สองมาเพื่อขอบคุณ ส่วนสามนั้นก็คือต้องการปรึกษาท่านเจ้าสำนักหลัวว่าจะต่อกรอย่างไรกับสำนักเสวียนหยางดี”

พูดถึงตรงนี้ อาจารย์สำนักฉางเหอก็ฉีกยิ้ม “ในตอนแรก เจ้าสำนักหลัวได้รับการสืบทอดจากผู้แข็งแกร่งสมัยโบราณ หลี่เสวียนหยางกับตาเฒ่าประหลาดถาว ต้องการจับคนสนิทของเจ้าเป็นตัวประกันเพื่อขู่เจ้า มีเพียงข้าคนเดียวที่ต่อต้าน ผลสุดท้ายกลับถูกทั้งสองร่วมมือกันโจมตีเสียจนบาดเจ็บหนัก แต่วันนี้ตาเฒ่าประหลาดถาวได้ตายไปแล้ว ส่วนเจ้าหลี่เสวียนหยาง ข้าคิดว่าเจ้าสำนักหลัวคงจะไม่ยอมปล่อยไปง่าย ๆ แน่นอน?”

“นั่นเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว สิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดในชีวิต คือมีคนคุกคามความปลอดภัยของคนที่ข้ารัก หลี่เสวียนหยางกล้าทำร้ายถึงคนสนิทของข้า นั่นเป็นการรนหาที่ตาย!” หลัวซิวพูดอย่างไม่ลังเล