บทที่ 529

“แก๊ง!”

นิ้วของทั้งสองปะทะเข้าหากันกลางอากาศ การโจมตีของจูชิงหายวับไปกับตาอย่างง่ายดาย

กลางท้องฟ้าสูง จูชิงที่ยืนอยู่กลางฟ้าขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาเป็นถึงผู้แข็งแกร่งมกุฎยุทธ์ขั้น 7 แต่อีกฝ่ายกลับรับมือการโจมตีของตนได้ เห็นได้ชัดว่าระดับการฝึกตนของเขาไม่ธรรมดา

ผู้ลาดตระเวนในระดับเทียบเท่ากัน พลังของฉีฝ่าเทียนกลับแข็งแกร่งกว่ามู่จื่อซิวมากกว่าหนึ่งขั้น

ชั่วเวลาเพียงพริบตาเดียว ผู้แข็งแกร่งมกุฎยุทธ์ทั้งสองได้ต่อสู้กันกลางท้องฟ้าไปแล้วไม่ต่ำกว่าสิบยก

ทันใดนั้นเอง ปลายนิ้วของฉีฝ่าเทียนปรากฏเปลวไฟสว่างไสวดวงใหญ่พุ่งทะยานออกมา ทุกที่ที่มันเคลื่อนผ่านแปรเปลี่ยนกลายเป็นผุยผงอย่างน่าหวาดหวั่น

“พลังกฎธาตุทอง?”

จูชิงหน้าถอดสี เขาสัมผัสได้ว่าเปลวไฟสว่างลุกโชนนั้นแฝงไปด้วยพลังงานอันน่าหวาดหวั่นที่ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว

มกุฎยุทธ์ที่สามารถใช้พลังแห่งกฎเอาได้นั้น ในแดนเดียวกันนับว่ายากที่จะหาคู่ต่อสู้ที่เทียบเท่าได้ เว้นเสียแต่ว่าอีกฝ่ายจะใช้พลังแห่งกฎได้เช่นเดียวกัน ก็ต้องมาดูว่าพลังแห่งกฎของใครจะเหนือกว่ากัน

เมื่อนึกมาถึงตรงนี้ จูชิงก็เริ่มรู้ตัวแล้วว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉีฝ่าเทียน จึงตั้งท่าจะคิดหนี

ทว่าเขายังไม่ทันจะได้ถอยหนี แสงค่ายกลก็ได้ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าปิดทางหนีของเขาเอาไว้

“สำนักไท่เสวียนของข้ากำลังจัดพิธีเปิดสำนักเขาอยู่ ไม่ใช่ว่าเจ้าคิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไปได้ง่ายๆ”

หลัวซิวแสงแข็ง ร่างของเขาเริ่มสั่นคลอน เขาแหวกผ่านอากาศ ภายในชั่วพริบตาก็ไปปรากฏอยู่ตรงหน้าของจูชิงแล้วปล่อยหมัดเข้าใส่เขาอย่างจัง

“เป็นแค่จักรพรรดิยุทธ์ กล้าดีอะไรมาอวดดีกับข้าแบบนี้” จูชิงยังคงกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงดูแคลน เขาเป็นผู้แข็งแกร่งมกุฎยุทธ์ช่วงปลายแล้ว แม้ว่าที่นี่จะมีค่ายพิทักษ์เขาขั้น 7 หากเขาคิดจะหนี ใครจะขวางเขาเอาไว้ได้หรือ

ทว่าเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานอันน่ากลัวของหมัดของหลัวซิวที่โจมตีมา สีหน้าของเขาก็ถอดสีอย่างฉับพลัน

หมัดๆ นี้ หลัวซิวใช้พลังของลูกแก้วเสวียนดำ แถมยังเสริมด้วยพลังแปรเสวียนเทียนยี่สิบสี่เท่า รวมทั้งยังมีร่างเนื้อในร่างยุทธ์แดนมกุฎที่แข็งแกร่ง ทั้งความเร็วและกำลังต่างแข็งแกร่งมากอย่างที่สุด