บทที่ 543

คลื่นยักษ์ที่ดุดันโดนกระบี่แทงทะลุ มีเสียงระเบิดดังปัง แตกกระจายออกเป็นเสี่ยง ทันใดนั้นมีอสูรกายหลายสิบตนร่างระเบิดกลายเป็นละอองเลือด

อสูรกายเผ่าน้ำห้าสิบกว่าตนที่มีมังกรเจียวน้ำแข็งเป็นผู้นำแสดงสีหน้าที่ตกใจ

“เผ่ามนุษย์คนนี้เป็นใคร ความแข็งแกร่งน่ากลัวมาก”

มังกรเจียวน้ำแข็งหน้าถอดสี อสูรกายจักรพรรดิช่วงกลางนับร้อยร่วมมือกัน อสูรกายจักรพรรดิขั้นสูงก็ยังต้องถอยสามก้าว แต่กลับโดนทำลายด้วยกระบวนท่าเดียวของมนุษย์คนนี้?

ทว่าในตอนนั้นเอง กลิ่นอายของความตายสายหนึ่งเข้าปกคลุมมัน มังกรเจียวน้ำแข็งเพิ่งพบว่า นักยุทธ์เผ่ามนุษย์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามได้หายไปแล้ว มันเข้าใจได้ในทันที ตอนนี้อีกฝ่ายกำลังอยู่ด้านหลังของตนเอง

ปฏิกิริยาตอบสนองแรกของมังกรเจียวน้ำแข็งคือหลบ แต่ก่อนที่เขาจะได้เคลื่อนไหว มีเปลวเพลิงที่ร้อนแรงน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งกลืนกินทั้งร่างของมันโดยตรง

“ไม่! ……”

มังกรเจียวน้ำแข็งกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว มันไม่ได้กลัวตาย เพราะที่นี่คือแดนปริศนา มันสามารถฟื้นคืนชีพ แต่ภายใต้การเผาผลาญด้วยเปลวเพลิงแบบนี้ กลับทำให้มันเจ็บปวดเจียนตาย ก่อนตายยังรู้สึกดีกว่านี้

ผ่านไปไม่นาน ร่างกายของมังกรเจียวน้ำแข็งถูกเผาไหม้จนไม่เหลือซาก ทะเลเพลิงมีรัศมีกว้างร้อยเมตร หลัวซิวเหยียบอยู่บนคลื่นเปลวเพลิง สีหน้านิ่งสงบและไร้อารมณ์

“ฆ่ามัน! แก้แค้นให้ท่านมังกรเจียวน้ำแข็ง!”

อสูรกายเผ่าน้ำที่เหลือกลับไม่ได้เลือกที่จะหนี พวกมันอาศัยความสามารถที่สามารถฟื้นคืนชีพ เข้ามาปิดล้อมหลัวซิวอย่างไม่กลัวตาย

ถ้าหากพวกมันรู้ว่าการถูกเปลวเพลิงเผาผลาญต้องเจ็บปวดเพียงใด เกรงว่าอสูรกายพวกนี้คงไม่พุ่งเข้ามาอย่างวู่วามเป็นแบบนี้

อสูรกายพวกนี้มีเจตนาที่จะฆ่าตนเองให้ตาย หลัวซิวย่อมไม่มีทางใจอ่อน เพราะเขาต้องการลูกแก้วโลหิตที่ควบแน่นหลังจากอสูรกายพวกนี้ตาย

“สิบลูก ยี่สิบลูก……”