บทที่ 548

“นี่ก็คือความลับของแดนนานาอสูรเหรอ?” ตอนที่จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำมองแผ่นศิลาสีดำผ่านสายตาของหลัวซิว ในส่วนลึกของหัวใจก็เต็มไปด้วยความตกใจเช่นกัน

ศิลาจารึกโบราณที่มีความสูงหลายร้อยฟุต ก็คือชื่อของผู้แข็งแกร่งที่ชื่อเจ้ามรณะ ผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของสถานที่แห่งนี้？

“ลงมือ!”

ในตอนนั้นเอง หลัวซิวยิ่งอยู่ก็ยิ่งเข้าใกล้แผ่นศิลาจารึก ราชาเผ่ามารอีกเก้าคนที่เหลือซึ่งกลายร่างเป็นมนุษย์ลงมือพร้อมกัน

แดนนานาอสูรดำรงอยู่มายาวนานจนนับไม่ถ้วน หลายหมื่นปีที่ผ่านมา อสูรกายที่อาศัยอยู่ในแดนนานาอสูรไม่มีวันตาย ราวกับพวกมันมีชีวิตที่ไม่รู้จบ

ผลการฝึกตนของอสูรกายพวกนี้ไม่สามารถเพิ่มพูนไปอยู่ในระดับที่เหนือกว่า แต่กลับสามารถใช้วิธีบางอย่างทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น

โดยเฉพาะอสูรกายระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุดที่กลายร่างเป็นมนุษย์สิบตน แต่ละตนเมื่อออกสู่โลกภายนอก สามารถก้าวข้ามระดับไปฆ่าผู้แข็งแกร่งมกุฎยุทธ์แน่นอน

อสูรกายพวกนี้ลงมือพร้อมกัน ถึงเป็นหลัวซิว ก็ต้องรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลราวกับกำลังแบกรับภูเขาลูกใหญ่ในทันที

“ผนังเทพไท่เสวียน!”

หลัวซิวส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ โคจรวิชาฝึกจิตไท่เสวียนปกป้องร่างกาย ถึงสามารถสลายพลังการจู่โจมส่วนใหญ่ แต่ภายใต้การปิดล้อมโจมตีของเผ่ามารสิบตนที่ไม่ด้อยไปกว่าตนเอง เขาเข้าสู่ศึกการต่อสู้ที่ยากลำบากทันที

เพียงแค่พริบตาเดียว หลัวซิวได้รับบาดเจ็บ เลือดสีแดงสดนองร่าง โดนไล่ต้อนถอยอย่างต่อเนื่อง

“เจ้าหนูหลัว เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอสูรกายพวกนี้ รีบหนีเร็ว!” จักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำพูดขึ้นด้วยความร้อนใจ

บูม!

ร่างกายพุ่งออกไป เลือดสีแดงกระอักออกจากปาก แววตาทั้งคู่ของหลัวซิวควบแน่น บนแผ่นหลังมีปีกทิพย์คู่หนึ่งกางออกอย่างกะทันหัน

ในขณะเดียวกัน เขาโคจรพลังกฎการเวียนว่ายตายเกิดไปที่ปักทิพย์ทั้งคู่ ความเร็วของเขาเพิ่มสูงขึ้นจนถึงระดับขีดจำกัดทันที

ความเร็วที่ระเบิดออกมาในช่วงพริบตา ถึงขั้นก้าวข้ามคำว่าเคลื่อนย้ายพริบตา!

“เร็ว! รีบหยุดเขา!”

เจ้าอสูรกายทั้งสิบรวมไปถึงมังกรสาว สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน