บทที่ 561

นอกจากนี้ คนในเผ่าหงส์ ครึ่งมนุษย์และครึ่งอสูร และวิชาลับสามวิชาที่สืบทอดมาจากเจ้ามรณะสามารถยับยั้งพวกเขาได้ ดังนั้นหลัวซิวจึงไม่กลัวการคุกคามของเผ่าหงส์

สำหรับผู้แข็งแกร่งระดับแดนมหายุทธ์ขึ้นไป เป็นเรื่องที่ตัดสินใจทำแล้วก็จะเป็นเรื่องใหญ่ของทุกคน หลัวซิวเชื่อว่าสำนักใหญ่ของเผ่าหงส์จะไม่ปล่อยให้ผู้แข็งแกร่งระดับนี้มาจัดการเรื่องนี้

“เจ้าสำนัก คนของเผ่าหงส์นี้ เป็นเจ้าตระกูลเหยียนพามา”

รู้จากปากของเกาเหลียนหง หลัวซิวได้รู้ว่าเหตุผลที่คนจากเผ่าหงส์ส่งคนมาที่นี่เป็นเพราะเจ้าตระกูลเหยียนได้ส่งข่าวไปยังสำนักใหญ่ของเผ่าหงส์ว่าเหยียนเยว่เอ๋อร์มีเลือดหงส์โบราณ

เมื่อได้ยินข่าวนี้ หลัวซิวย่นคิ้วเล็กน้อย เพราะเหยียนเยว่เอ๋อร์ เขาเลยไม่เคยไปแตะต้องตระกูลเหยียน เมื่อพูดถึงตอนที่เขายังอ่อนแออยู่ เคยเกิดความขัดแย้งไม่เล็กน้อยระหว่างเขากับตระกูลเหยียน

ยิ่งไปกว่านั้น เหยียนเยว่เอ๋อร์ได้รับความลำบากมากมาย ตระกูลเหยียนก็เป็นหนึ่งในนั้นที่มีส่วนเป็นอย่างมากเช่นกัน

แต่หลัวซิวก็รู้ว่าเหยียนเยว่เอ๋อร์เป็นคนแบบไหน เพราะนางมาจากตระกูลนี้และเจ้าตระกูลเหยียนก็เป็นคนในครอบครัวเพียงคนเดียวของนาง

“ต้องการใช้เผ่าหงส์เพื่อพัฒนาอำนาจตระกูลเหยียน?”

หลัวซิวส่งเสียงออกมาอย่างเย็นชา ถ้าตระกูลเหยียนไม่สร้างปัญหาให้เขาก็ช่างเถอะ ถ้าจะสร้างความเดือดร้อนและปัญหาเขาจะไม่เมตตาต่อตระกูลเหยียน

เขาเหลือบมองเกาเหลียนหง “เพื่อเยว่เอ๋อร์ เลยไม่เคยทำอะไรกับระกูลเหยียน ในเมื่อพวกเขาไม่อยู่ดีๆ ก็ให้ตระกูลสวีปราบปรามอำนาจของตระกูลเหยียน”

“ตกลง!” เกาเหลียนหงพยักหน้าทันที ตอนนี้ในดินแดนของประเทศเทียนหวู ถ้าสำนักไท่เสวียนต้องการปราบปรามใครก็หรือสนับสนุนใครซักคนก็เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

ในองค์กรนักล่ายุทธ์ ยกเว้นจักรพรรดิยุทธ์หยวนเฉิงที่ไม่ได้กล่าวอย่างชัดเจนว่าเข้าร่วมไท่เสวียน เหว้ยห้าวหราน ประธานแก๊งนักค่ายกลได้กลายเป็นผู้คุมกฎของไท่เสวียน และอาจารย์หงหมิง ประธานของแก๊งนักหลอมอาวุธ ภายหลังก็ได้กลายเป็นแขกรับเชิญของสำนักไท่เสวียน ด้านการหลอมอาวุธ เขาได้ให้ความช่วยเหลือสำนักไท่เสวียนไม่น้อย

และตัวหลัวซิวเองก็เป็นประธานของแก๊งนักกลั่นยาอยู่แล้ว ดังนั้นสำนักไท่เสวียนที่ตั้งอยู่ในประเทศเทียนหวูนี้แทบจะถือได้ว่าเป็นใหญ่ในที่นี้

แต่หลัวซิวไม่ได้ดีใจในเรื่องนี้ เขารู้ดีว่าสำนักไท่เสวียนเพิ่งพัฒนาขึ้นมา ความแข็งแกร่งโดยรวมเทียบเท่ากับกองกำลังระดับสามขนาดเล็กเท่านั้น ในอนาคตยังมีหนทางอีกยาวไกลที่จะเดินต่อไป

ทั้งสามคนจากเผ่าหงส์ได้ล่าถอยไป และไม่มีการเคลื่อนไหวมาหลายวันแล้ว แต่หลัวซิวรู้สึกว่าพายุกำลังจะมาถึง

วิชาลับสามวิชาของเจ้ามรณะ ในการควบคุมอสูร สังหารอสูร และการกลั่นแปรอสูร ระหว่างที่หลัวซิวทำความเข้าใจนั้นสอดคล้องกับ《วงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพ》 ที่เขาฝึกฝนและได้รับประโยชน์มากมายจากมัน เมื่อก่อนมีเงื่อนงำหลายอย่างที่ไม่เข้าใจ ก็ค่อยๆเข้าใจขึ้นมาเล็กน้อย

ในตัวหยั่งรู้ของเขา ลูกแก้วความเป็นตายลอยอยู่ แผ่กระจายบานสะพรั่งรัศมีที่ลึกลับที่ไม่รู้จัก