บทที่ 565

“ระดับมหายุทธ์!”

สีหน้าของฉีฝ่าเทียนเคร่งขรึม เมื่อเทียบกับทั่วอาณาจักรใต้ มกุฎยุทธ์ถือได้ว่าเป็นผู้แข็งแกร่งในเขตนั้นเท่านั้น แต่มหายุทธ์ สามารถพูดได้ว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่หายากในอาณาจักรใต้

ผู้แข็งแกร่งระดับมหายุทธ์นั้นเป็นคนของกองกำลังชั้นนำหรือแดนศักดิ์สิทธิ์ ไม่ก็เป็นใหญ่อยู่ที่ใดที่หนึ่งหรือตระกูลที่สร้างสำนัก เป็นกองกำลังระดับสอง

ก่อนหน้านั้น เฟิ่งหงเสว่เรียกสำนักไท่เสวียนว่าเป็นกองกำลังระดับสาม เพราะไท่เสวียนในตอนนี้ มีเพียงมกุฎยุทธ์เฝ้าเท่านั้น

สำหรับตระกูลหรือสำนักเหล่านั้นที่ไม่มีมกุฎยุทธ์ สามารถถูกมองว่าเป็นกองกำลังไม่เป็นที่นิยมเท่านั้น

หากเป็นระดับมหายุทธ์ของกองกำลังทั่วไประดับสอง ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้ฉีฝ่าเทียนกลัว แต่ถ้าฝ่ายตรงข้ามเป็น ระดับมหายุทธ์จากเผ่าหงส์ก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว

เพราะความแข็งแกร่งของเผ่าหงส์ สามารถเทียบเท่ากับแดนศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์

เมื่อหลัวซิวเห็นสีหน้าการเปลี่ยนแปลงของฉีฝ่าเทียน เขารู้ว่าอีกฝ่ายเป็นระดับมหายุทธ์ของเผ่าหงส์ที่ไม่สามารถรุกรานได้อย่างง่ายดาย

“ผู้ลาดตระเวนฉี ในเมื่ออีกฝ่ายหาข้า ก็ให้ข้ามาจัดการเอง” หลัวซิวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

สำหรับเหยียนเยว่เอ๋อร์ตอนนี้ นางอยู่ในห้องโดยสารของเรือรบ แม้ว่านางจะไม่ปรากฏตัว ผู้คนจากเผ่าหงส์ก็ยังคงมั่นใจว่านางอยู่ในเรือรบ

“หลัวซิว…” ในทันใดนั้น เหยียนเยว่เอ๋อร์ก็เดินออกจากห้องเรือรบ ทันทีที่คนทั้งสี่ของเผ่าหงส์เห็นนาง พวกเขาก็หรี่ตาลง

“เยว่เอ๋อร์ เจ้าออกมาทำไม?” หลัวซิวนิ่วหน้า

เหยียนเยว่เอ๋อร์เดินไปยืนข้างหลัวซิว “ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเสี่ยงเพื่อข้า ข้าตามพวกเขาไปที่เผ่าหงส์”

นางไม่อยากแยกจากหลัวซิว แต่เผ่าหงส์มีผู้แข็งแกร่งระดับมหายุทธ์มาหาถึงที่นี่ แม้ว่านางจะรู้ว่าหลัวซิวแข็งแกร่งมาก แต่นางก็ยังกังวลเล็กน้อย