บทที่ 572

อาหารของภัตตาคารเทียนอี ไม่ได้เหมือนเดิมอยู่ตลอดเวลา บางครั้งอาจได้วัตถุดิบหายาก มาปรุงเป็นเมนูที่เอร็ดอร่อย

บริกรกล่าวด้วยท่าทีเคารพ “ตอบท่านผู้ลาดตระเวน ก่อนหน้านี้ไม่นานเราจับมังกรมคราได้หลายตัว พร้อมกับยาวิเศษหายากอีกหลายรายการ หากนำมาต้มเป็นซุป ก็จะมีสรรพคุณในการกลั่นร่าง เนื้อมีความสดนุ่ม ประกอบด้วยพลังจิตบริสุทธิ์”

มังกรมคราคืออสูรกายที่พบได้ยาก ซ่อนตัวอยู่ในภูเขาลึกและทะเลสาบ มีความรวดเร็วมาก ต่อให้เป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับมหายุทธ์ ก็ยังจับได้ยาก

หลัวซิวเมื่อได้ยินว่าภัตตาคารเทียนอีนำเอามังกรมครามาเป็นวัตถุดิบ เขาอดไม่ได้ที่จะเม้มริมฝีปาก รู้สึกว่านี่เป็นการเสียของเปล่า ๆ เพราะเลือดสดของมังกรมครา สามารถนำมากลั่นยากลั่นร่างระดับแปดชนิดหนึ่งได้ นั่นคือยาฐานมังกร!

“เอามาสามที่” ฉีฝ่าเทียนเอ่ยปากบอก หลังจากนั้นก็สั่งอาหารที่ขึ้นชื่อของภัตตาคารเทียนอีมาอีกสามลี่อย่าง

ผ่านไปไม่นาน อาหารก็ถูกนำมาวางจนครบ มังกรมคราตัวหนึ่งหนึ่งยาวราว ๆ เจ็ดถึงแปดนิ้ว แต่เจ้าสิ่งเล็ก ๆ เช่นนี้ กลับมีมูลค่าสูงมหาศาล!

อาหารที่ปรุงจากวัตถุดิบหายาก เต็มไปด้วยพลังจิตบริสุทธิ์ หากบริโภคเป็นเวลานาน สามารถปรับปรุงร่างกายของจอมยุทธ์ได้อย่างละเอียด มีประสิทธิภาพช่วยในการฝึกตน

แต่อาหารมื้อนี้ก็แพงพอสมควร ต่อให้เป็นฉีฝ่าเทียน ก็ไม่ค่อยอยากจะมาใช้จ่ายที่นี่บ่อย ๆ

“เจ้าสำนักหลัว แม่นางเหยียน เป็นเช่นไรบ้าง?” ฉีฝ่าเทียนดื่มเหล้าหนึ่งจอกแล้วถามพร้อมรอยยิ้ม

หลัวซิวกินเนื้อมังกรมคราหนึ่งคำ รู้สึกถึงความนุ่มอร่อย ก็ยิ้มออกมาบาง ๆ “ถ้าหากสามารถทานอาหารเช่นนี้ได้ทุกวัน แม้แต่หมูตัวหนึ่งก็สามารถฝึกตนจนถึงแดนจักรพรรดิยุทธิ์ได้เลย”

เมื่อได้ยินหลัวซิวเปรียบเปรยเช่นนั้น ฉีฝ่าเทียนก็อดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้าง “เจ้าสำนักหลัวท่านก็พูดไป ขุมทรัพย์ของพวกกองกำลังใหญ่มากมายมหาศาล มีผู้คนมากมายที่เติบโตขึ้นมาโดยรับประทานอาหารเสริมอันล้ำค่าเหล่านี้ตั้งแต่วัยเด็ก เมื่อถึงอายุ17-18ปี แม้แต่คนที่ไม่มีพรสวรรค์ก็ยังสามารถฝึกตนจนถึงแดนราชายุทธ์ได้อย่างง่ายดาย”

หลัวซิวมีความรู้สึกเห็นด้วยอย่างมาก “ขุมทรัพย์ของกองกำลังใหญ่ ว่ากันว่ามากกว่าเก้าในสิบของทรัพยากรและความมั่งคั่งอยู่ในมือของคนเพียงไม่กี่คน เหล่าแดนศักดิ์สิทธิ์ที่โลกแสงดาว เกรงว่าครอบครองทรัพยากรโลกแสงดาวไปแล้วกว่าครึ่ง”