บทที่ 596

การต่อสู้ในครั้งนี้ เขาได้แพ้อย่างสมบูรณ์แบบ ร่างยุทธ์ร่างเนื้ออันเป็นที่น่าภูมิใจ ถูกอีกฝ่ายกดขี่จนไม่อาจต่อต้าน

จากการพ่ายแพ้ของหลี่จ้าน สีหน้าของเจ้ายุทธจักรพลานุภาพต้วนฉือเทียนที่นั่งอยู่บนตำแหน่งสูงสุดแย่ลงไปจนแทบดูไม่ได้ในทันที

“เจ้ายุทธจักรพลานุภาพ เหมือนว่าข้าจะโชคดีที่ได้รับชัยชนะนะ” รอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิว

เมื่อคำพูดนี้ได้ยินเข้าหูเจ้ายุทธจักรพลานุภาพต้วนฉือเทียน กลับแสลงหูยิ่งนัก ลูกศิษย์ที่เขาฝึกฝนมาอย่างยากลำบาก คิดไม่ถึงว่าจะแพ้!

ถ้าหากถูกคนที่มีผลการฝึกตนในแดนเดียวกันเอาชนะได้ ก็ไม่ใช่ว่าเจ้ายุทธจักรพลานุภาพต้วนฉือเทียนจะยอมรับไม่ได้ แต่จักรพรรดิยุทธ์ขั้นเจ็ดเอาชนะมกุฎยุทธ์ขั้นสี่ ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ใช่มกุฎยุทธ์ขั้นสี่ธรรมดา เจ้าหนุ่มที่ชื่อหลัวซิวผู้นี้ทำได้อย่างไรกัน?

ต้วนฉือเทียนมองดูเจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวแวบหนึ่ง แม้เขาจะยอมรับว่าหวูชิวผู้นี้แผนการไหวพริบไม่น้อย แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะฝึกฝนอัจฉริยะเช่นนี้ออกมาได้

“ข้ากล้าเล่นกล้าเสีย!” ต้วนฉือเทียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งครั้ง จากนั้นก็ได้พลิกมือเอาม้วนหยกม้วนหนึ่งออกมา แล้วโยนกับเจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิว

แม้ว่าพลังเก้าภพจะเป็นวิชากลั่นร่างระดับสุดยอด แต่เคล็ดวิชานี้ก็ฝึกฝนได้ยากเช่นเดียวกัน

บนเวทีประลองยุทธ์ หลังจากที่หลี่จ้านได้ยอมแพ้ ก็ได้กลับไปที่แท่นบัวเพลิงอัคคีด้วยใบหน้าเสื่อมโทรม ตามกฎในการประลอง ผู้ที่ได้แพ้หนึ่งครั้งแล้ว ไม่อนุญาตให้ขึ้นเวทีอีกครั้ง

หลังจากที่ได้อันดับหนึ่งของแต่ละกลุ่มมา พวกคนที่สู้แพ้เหล่านั้น ก็จะไปแย่งชิงรายชื่อสิบอันดับที่เหลือของแดนศักดิ์สิทธิ์ชั้นล่าง

ในกลุ่มที่สาม หลัวซิวเอาชนะหลี่จ้าน ก็ได้กลายเป็นที่กล่าวถึงขึ้นมาในทันที มีชื่อเสียงขึ้นมาในเวลาอันรวดเร็ว

“หลัวซิวผู้นี้ช่างน่ากลัวจริง ๆ ได้ชนะได้แม้กระทั่งหลี่จ้าน”

“ที่น่ากลัวที่สุดก็คือเขาต่อสู้มาเป็นเวลานาน กลับไม่เห็นว่าสูญเสียพลังไปเลยสักนิด หรือว่าในมือของเขามีสมบัติวิเศษบางอย่างอยู่ ทำให้เขาสามารถเติมเต็มพลังจิตแท้ที่สูญเสียไปได้อย่างรวดเร็ว?”

“หึ ๆ สมบัติวิเศษที่สามารถเติมเต็มพลังจิตแท้ได้นั้นไม่ใช่สิ่งธรรมดาอย่างแน่นอน ดูเหมือนว่าโชคชะตาของหลัวซิวผู้นี้จะไม่เลวเลยจริง ๆ”