บทที่ 603

ในตอนยังเป็นวัยรุ่น นอกจากคนผิดปกติจำนวนน้อยพวกนั้นที่เขาไม่กล้าต่อสู้ด้วยแล้ว เขาก็ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตาอีก

ทว่าในตอนนี้ เขากลับถูกจักรพรรดิยุทธ์คนหนึ่งถาโถมเข้าใส่ ทำให้เขาทั้งตื่นตะลึงทั้งโมโห

“เด็กหนุ่มคนนี้ไม่รู้จักวิชาลับทางวิญญาณระดับสูง มีเพียงแค่พลังของวิญญาณอันแข็งแกร่งเท่านั้น แม้การโจมตีอาจจะดูโหดร้ายไปบ้าง แต่ในความเป็นจริงแล้วก็เป็นเพียงการกระจายพลังของวิญญาณไปอย่างเสียเปล่า ไม่ได้สร้างความอันตรายแต่อย่างใด”

ปี้คงรู้สึกว่าบางทีตัวเองอาจจะมีโอกาสจะชนะอยู่บ้าง เพราะคนที่ไม่เข้าใจวิชาลับขั้นสูง ความเข้มข้นของวิญญาณจะถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็ว แม้ว่าความเข้มข้นของวิญญาณจะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่ก็ไม่สามารถหยุดการเผาผลาญอย่างไม่หยุดยั้งได้

ขอเพียงแค่เขายืนหยัดจนอีกฝ่ายเผาผลาญวิญญาณจนหมดสิ้น ก็จะเป็นโอกาสที่เขาจะพลิกกลับมาชนะได้

เมื่อในใจของเขาคิดได้ถึงความเป็นไปได้นี้ ปี้คงก็ยิ้มเย็นออกมา ไม่รู้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไปโชคดีมาจากไหนถึงได้ฝึกตัวสำนึกจนแข็งแกร่งขนาดนี้ แต่ก็ยังไม่ต่างอะไรกับคนโง่ที่มีเพียงพลังแต่ไม่รู้จักการใช้ ดังนั้นเขาจะต้องแพ้แก่ตนอย่างแน่นอน

ทว่าต่อให้ปี้คงวางแผนจนปวดหัวแค่ไหน ก็คงไม่มีทางนึกออกได้ว่าการที่เขามีความคิดเช่นนี้คือความจงใจของหลัวซิว

การมีพลังทางวิญญาณแข็งแกร่งอย่างเดียว แต่ไม่รู้จักการใช้วิชาลับ สำหรับจุดด้อยในด้านนี้ หลัวซิวย่อมรู้ดีอยู่เต็มอก

ดังนั้นตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้ เขาวางแผนเอาไว้แล้วว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะต้องยืดเยื้อ และการที่พยายามยืดเวลาออกไปนั้น ก็เป็นเพราะว่าต้องการเข้าใจพลังวิญญาณของตัวเองลึกซึ้งขึ้น และใช้โอกาสนี้ในการลับคมของตัวเอง

มิเช่นนั้นแล้ว แค่อาศัยตัวสำนึกอันแข็งแกร่งระดับมหายุทธ์อย่างเดียว ต่อให้ไม่เข้าใจวิชาระดับสูง ก็ยังไม่ใช่คนที่ปี้คงจะรับมือได้อยู่ดี

ที่เขายืนหยัดมาถึงตอนนี้ได้ เป็นเพราะหลัวซิวกดพลังทางวิญญาณของตัวเองเอาไว้

“พลังวิญญาณที่แข็งแกร่งสามารถจินตนาการรูปแบบในการโจมตีได้ตามความต้องการ”

การที่หลัวซิวพยายามที่จะสกัดความเข้าใจในวิชาลับทางวิญญาณของตัวเองเอาไว้ กลับเป็นการทำให้ปี้คงลำบากเปล่า เพราะต้องพยายามกัดฟันทนเอาไว้ เพื่อรอโอกาสที่พลิกกลับมาชนะได้