บทที่ 61 การมอบของขวัญ

เสียงของเทพแห่งวัฏจักรชีวิตดังขึ้นมา และพูดว่า: “ตามข้อจำกัดของการปฏิบัติตามวิถีทาง ข้าจะช่วยเจ้าเมื่อเจ้าถูกคุกคามด้วยความตายเป็นอันดับแรกเท่านั้น จากนี้ไปถ้าหากเจ้าต้องการเข้าสู่พื้นที่แหล่งกำเนิด มีเพียงรอให้ระดับผลการฝึกตนของเจ้าบรรลุถึงแดนที่สูงกว่าถึงจะได้ ยิ่งไปกว่านั้นทุกครั้งที่ทะลุผ่าน ก็สามารถที่จะได้รับการมอบของขวัญจากกฎดั้งเดิมอีกด้วย”

“การมอบของขวัญจากกฎดั้งเดิมคืออะไร?”หลัวซิวถามด้วยความสงสัย

“เมื่อกี้นี้ข้าบอกแล้วว่า ความทรงจำทั้งหมดของอสูรจิตสรรพสิ่งในจักรวาลจะถูกบันทึกไว้ในการเกิดใหม่ แม้ว่าจะเสียชีวิตไป ความทรงจำเหล่านี้ก็ไม่มีทางหายไปในการกลับชาติมาเกิด การมอบของขวัญของกฎดั้งเดิม ก็คือความทรงจำของอสูรจิตนับไม่ถ้วน”

ดวงตาของหลัวซิวเปล่งประกาย“งั้นตามความหมายของท่าน ผมสามารถที่จะได้รับอสูรจิตของคนอื่นด้วยเหรอ?”

“ใช่ แต่ว่าจำเป็นต้องอยู่ภายในขอบเขตวิถีทางที่อนุญาต ตอนนี้เจ้าเป็นแดนฝึกชี่ไห่ สามารถได้รับการมอบของขวัญหนึ่งครั้ง แต่ว่าการมอบของขวัญแบบนี้เป็นการสุ่ม”เทพแห่งวัฏจักรชีวิตพูด

“การสุ่มเหรอ?”หลัวซิวอดไม่ได้ที่จะผิดหวังเล็กน้อย เพราะว่าถ้าหากเป็นการสุ่ม บางทีสิ่งที่ได้อาจไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองต้องการ

“การมอบของขวัญให้โดยเจตนาของกฎดั้งเดิม จะมีแนวโน้มเพิ่มความสามารถของเจ้า การมอบของขวัญจะไม่มีทางให้ความทรงจำที่ไร้ประโยชน์กับเจ้า”เทพแห่งวัฏจักรชีวิตพูดเสริม

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลัวซิวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และแอบพูดว่านี่ต่างหากที่ใช้ได้

“ผู้สืบทอดของผู้น้อย ตอนนี้เจ้าก็ต้องได้รับการมอบของขวัญหรือยัง?”เสียงของเทพแห่งวัฏจักรชีวิตดังมา

“ต้องการตอนนี้!”หลัวซิวพูดอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เขาตัดสินใจที่จะเพิ่มพลังของตัวเองโดยเร็วที่สุด และหลุดพ้นจากคำเรียกของผู้สืบทอดของผู้น้อยนี้

“ว้าว!”

ลำแสงสว่างสุกใสขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากการเกิดใหม่ ก็เหมือนกับเป็นลำแสงที่ส่องประกายระยิบระยับ ปกคลุมร่างกายของหลัวซิว และอาบอยู่ในลำแสง

ทันใดนั้น หลัวซิวรู้สึกว่าในหัวของตัวเองปรากฏภาพหนึ่งภาพ คนที่ไม่สามารถมองหน้าได้อย่างชัดเจนก็กำลังโบกดาบยาวอยู่ในมือ……

“โลกแห่งศิลปะการต่อสู้นั้นไม่มีอะไรที่สามารถยับยั้งมันได้ วิธีฝึกดาบ ถือเคร่งในกฎและข้อบังคับตามปกติเป็นเพียงแค่เส้นทางเล็กๆ แค่ต้องปล่อยให้ดาบในมือเร็วไปถึงขีดสุด ก็จะสามารถเอาชนะวิชาดาบจำนวนนับไม่ถ้วนได้ นั่นเป็นวิธีที่ถูกต้อง!”

ความทรงจำเกี่ยวกับการฝึกตนดาบเร็วยังคงหลั่งไหลเข้ามาในหัวอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้หลัวซิวลุ่มหลง จมอยู่ในนั้นทำให้ตัวเองถอนตัวไม่ขึ้น

หลังจากที่ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน หลัวซิวก็ค่อยๆลืมตาขึ้น ลำแสงที่ปกคลุมอยู่บนตัวของเขาก็ค่อยๆหายไป

ทุกอย่างกลับสู่ความสงบ

วิชาดาบเร็ว ไม่มีระดับ แดนสี่ขั้น: ขั้นปฐมภูมิ สำเร็จน้อย บรรลุผล แดนบริบูรณ์

โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ ไม่มีอะไรที่สามารถยับยั้งมันได้ ถ้าดาบเร็วถึงขีดสุด ก็สามารถเอาชนะวิชาดาบใดก็ได้ ถ้าดาบหลุดออกมา ราวกับฟ้าแลบฟ้าผ่า ก็สามารถฟันศัตรูได้ในพริบตา

“เฮ้อ……”

หลัวซิวถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เหมือนอย่างที่เทพแห่งวัฏจักรชีวิตบอก การมอบของขวัญของกฎดั้งเดิม จะมีแนวโน้มเพิ่มความแข็งแกร่งของเขา

วิชาดาบเร็วนี้ ทำให้เขาเปิดประสบการณ์ใหม่จริงๆ แม้ว่าจะเป็นอุบายหนึ่งของทักษะยุทธ์ที่ไม่มีระดับอะไรก็ตาม แต่กลับเหนือกว่าวิชาดาบที่เขาเคยอ่านมาในสำนักหวูแห่งเมืองชิงหยุน

“เพล้ง!”

ดาบหลุดออกจากฝักแล้ว แสงกระบี่ส่องเคลื่อนไหวผ่านไปอย่างรวดเร็วในทันที อากาศสั่นสะเทือน และสามารถเห็นความผันผวนเล็กน้อยด้วยตาเปล่า

“ตามคำอธิบายในความทรงจำ ตอนนี้ผมถือได้ว่าเป็นระดับขั้นปฐมภูมิของวิชาดาบเร็วเท่านั้น”

หลัวซิวรู้ดีว่า ความทรงจำที่ได้รับการมอบของขวัญของกฎดั้งเดิมเพียงแค่ทำให้เขารู้ควรไปฝึกฝนอย่างไร แต่ไม่สามารถทำให้เขาบรรลุจากวิชาดาบเร็วไปถึงแดนบริบูรณ์ได้โดยตรง

อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ดาบเร็วระดับขั้นปฐมภูมิ แต่พลังกลับสามารถทัดเทียมเสมอเหมือนกับวิชาเก้ากระบี่สะท้านฟ้าระดับสี่แดนบริบูรณ์

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าจากดาบเร็วมาปลดปล่อยวิชาเก้ากระบี่สะท้านฟ้า พลังก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก!

“เมื่อเปรียบเทียบกับวิชาดาบเร็ว งั้นกฎของวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิดนั้นกลับยากยิ่งกว่า”

หลัวซิวขมวดคิ้วขึ้นมา ผังของกฎดั้งเดิมเก้าผัง ผังที่หนึ่งในนั้นถือได้ว่าง่ายดายที่สุด แต่ยังคงทำให้หลัวซิวรู้สึกเหมือนอ่านหนังสือ รูปแบบต่างๆ อักษรรูน และรอยตราประทับมีความยุ่งเหยินและซับซ้อนมาก

“เทพแห่งวัฏจักรชีวิต ผมจะออกจากพื้นที่แหล่งกำเนิดได้ยังไง?”หลัวซิวมองขึ้นไปทางการกลับชาติมาเกิดขนาดใหญ่แล้วถาม