บทที่ 638

เหตุผลที่เขาแพ้ให้กับหลัวซิว ส่วนใหญ่เป็นเพราะพลังของภูตอัคคีนั้นแข็งแกร่งมากเกินไป

เมื่อได้ยินการสนทนาของฝูงชน หลัวซิวเบะปาก แต่เขาต้องยอมรับว่าเขาใช้ประโยชน์จากภูตอัคคีจริงๆ มิฉะนั้น เว้นแต่เปิดเผยกฎการเวียนว่ายตายเกิด แม้ว่าพลังแปรเสวียนเทียนถึงยี่สิบสี่เท่า เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย อาจจะไม่สามารถเอาชนะร่างทองมารศักดิ์สิทธิ์ของกุ่ยโยวได้

ตามผลการฝึกตนที่สูงขึ้น ความแข็งแกร่งของภูตอัคคีกลืนกินก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน หลัวซิวคิดว่าถ้าเขาไม่หลบหนีและปล่อยให้ภูตอัคคีกลืนกินแผดเผา แม้จะเป็นร่างยุทธ์ระดับแดนศักดิ์สิทธิ์ช่วงปลาย ก็สามารถเผาผิวหลังและลอกหนังออกมาได้ชั้นหนึ่ง

แต่หลัวซิวก็รู้ด้วยว่าหากความเร็วของคู่ต่อสู้เร็วเกินไป ภูตอัคคีกลืนกินไม่สามารถเผาผลาญคู่ต่อสู้ได้ ก็เทียบเท่ากับสิ่งจำลอง

ความเร็วของกุ่ยโยวไม่ได้ช้า แต่สำหรับหลัวซิว เขาไม่มีข้อได้เปรียบด้านความเร็ว

ดังนั้นกุ่ยโยวก็ชัดเจนในเรื่องนี้เช่นกัน ดังนั้นเขาจึงยอมรับความพ่ายแพ้อย่างไม่ลังเล

เป็นอัจฉริยะจากแดนศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน มีคนบางคนรู้สึกว่ามีเพียงคนอื่นเท่านั้นที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ได้ แต่ตัวเองไม่สามารถแพ้ได้ คนเหล่านี้โดยทั่วไปมีจิตใจที่ค่อนข้างแย่ไม่แข็งแรง และการรับรู้ของพวกเขาด้านแดนยุทธ์นั้นไม่สูงนักอย่างแน่นอน ตัวอย่างเช่น เจียงหวูจี้ก็เป็นเช่นนี้ พลังแห่งความตายได้รับการฝึกฝนเข้าใกล้แดนบรรลุผลเท่านั้น ก็มีท่าทีที่ไม่เอาคนอื่นวางไว้ในสายตา

ในทางกลับกัน คนอย่างกุ่ยโยว ไม่สนใจที่ตัวเองจะแพ้ครั้งหนึ่งในการแข่งขัน

เหมือนที่คนบางคนกล่าวไว้ สำหรับอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้เหล่านี้ สิ่งที่สามารถลากห่างความแข็งแกร่งของกันและกันก็คือหลังจากแดนมหายุทธ์ ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ชั่วคราว จะไม่ส่งผลกระทบต่อสถานการณ์โดยรวม

บนเวทีการแข่งขัน หลังจากที่กุ่ยโยวใช้ร่างทองมารศักดิ์สิทธิ์ ความเร็วก็เร็วขึ้น การโจมตีรุนแรงกว่าเดิม ดาบมารในมือราวกับพายุฝน กลายเป็นปราณดาบสีดำทอง เกือบจะทำให้ร่างของซิงหลิงจมไป

“เคร่ง!”

ในขณะที่ทุกคนกำลังตึงเครียด จู่ๆ ฝ่ามือสะอาดก็ยื่นออกมาและจับปลายดาบมารสีดำทองไว้

เป็นไปได้ยังไง!