บทที่ 647

พอจะเดาได้ว่า หลังจากนี้อีกพักใหญ่ คงมีคนไม่พอใจที่เขาใช้กลอุบายเพื่อคว้าอันดับหนึ่งในการประลองมาได้ จากนั้นก็จะมาหาเขาเพื่อท้าประลองสินะ ?

“ฮ่า ๆ ยินดีด้วยนะหลัวซิว สำหรับตำแหน่งผู้ชนะเลิศในการประลองครั้งนี้ !”

เหนือกลุ่มเมฆา เจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวลุกขึ้นและหัวเราะเสียงดัง

ตามธรรมเนียมปฏิบัติในอดีต ผู้ชมในสนามจำนวนมากจะต้องปรบมือและส่งเสียงโห่ร้องแสดงความยินดี

แต่ครั้งนี้กลับเงียบจนน่าประหลาด

“ข้าไม่เห็นด้วย !”

“ใช่แล้ว พวกเราไม่เห็นด้วย !”

“เห็นได้ชัดว่าซิงหลิงกับหวูหยุนจงใจสละสิทธิ์ ทำให้เขาได้ที่หนึ่ง เจ้าหมอนี่จะต้องมีแผนการบางอย่างแน่นอน !”

มีคนจำนวนมากที่ให้การสนับสนุนซิงหลินและหวูหยุนอย่างคลั่งไคล้ ต่างตะโกนและขู่ตะคอกออกมาเสียงดังด้วยความโกรธ

เมื่อหลัวซิวได้ยินคำพูดเหล่านี้ มุมปากของเขาก็กระตุกอย่างช่วยไม่ได้ แอบพึมพำว่า พวกโง่เหล่านี้ช่างอาจหาญเสียจริง

หากเขามีความสามารถที่จะข่มขู่ให้คนอย่างกุ่ยโยว ซิงหลิง และหวูหยุนยอมสละสิทธิ์ได้ละก็ เขายังจะต้องมาร่วมการประลองครั้งนี้ เพื่อชิงสิทธิ์ในการเข้าไปฝึกตนที่แดนศักดิ์สิทธิ์ชั้นล่างอีกหรือ ?

ในฐานะที่เป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ระดับนิรันดร์ทั้งสี่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกแสงดาว จะถูกคนข่มขู่ได้ง่ายดายเช่นนี้หรือ ?

“เจ้าพวกโง่” หลัวซิวกลอกตาด้วยความเบื่อหน่าย