บทที่ 662

ใบหน้าขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์มองลงมาจากท้องฟ้าอีกครั้ง จากนั้นอ้าปากหายใจเข้าทันที สูบพลังแห่งกฎที่มีสีสันมากมายเป็นก้อนเข้าไปในปาก

เมื่อเห็นภาพนี้ หลัวซิวและคนอื่นๆ ต่างตกตะลึง นั่นคือพลังแห่งกฎ ยักษ์ตัวนี้กล้าที่จะกลืนมันโดยไม่ต้องกลัวว่าจะแน่นท้องตายหรือ?

แต่เห็นได้ชัดว่ายักษ์นั้นไม่มีเป็นอะไรเลย สีหน้าอิ่มเอมด้วยซ้ำ แสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของยักษ์ตัวนี้น่ากลัวเพียงใด

บนกลางภูเขาของภูเขาขนาดใหญ่นี้ เรือรบลงจอดบนแท่นหินกว้าง

“ถึงแล้ว เด็กน้อยลงไปข้างล่างกัน ขอให้พวกเจ้าโชคดี”

เสียงของยักษ์ดังขึ้นอย่างช้าๆ แล้วมือใหญ่ก็พุ่งออกมาจากเมฆ คว้าเรือรบแล้วหดมือกลับเข้าไปในเมฆหมอก

พวกหลัวซิวแหงนหน้าขึ้นมอง เห็นวังสูงตระหง่านบนไหล่เขาสูงหลายสิบเมตร รอบ ๆ วังมีรูปปั้นสี่รูปของเจ้ายุทธจักรที่มีความยาวหลายร้อยเมตร ตั้งตระหง่านและเงียบสงบ

“รูปปั้นสี่เจ้ายุทธจักร น่าจะเป็นสี่มหาอำนาจที่สร้างเมืองศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาเหล่านั้น” มีคนเดา

ในขณะนี้ ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ มองลงมายังพวกหลัวซิว

นี่คือชายในชุดสีม่วง ร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยแสงพร่ามัว ทำให้ยากต่อการมองเห็น

แต่พวกหลัวซิว รู้สึกได้ถึงสายตาของอีกฝ่ายที่จ้องมองมาที่พวกเขา เป็นเพียงออร่าที่เล็ดลอดออกมาจากสิ่งที่มองไม่เห็น ก็ทำให้ทุกคนรู้สึกกดดันและทำได้เพียงเงยหน้าขึ้นมองเท่านั้น

แม้แต่คนอย่างหวูหยุน กุ่ยโยว ต้าวหวูซิน และซิงหลิงที่ผยองเหล่านั้น ต่างก็ก้มศีรษะลงในใจรู้สึกจนปัญญา

เพราะอัจฉริยะเป็นเพียงอัจฉริยะเท่านั้น ไม่ได้ผู้แข็งแกร่งจริงๆ