บทที่ 670

หลังจากที่ลู่เมิ่งเหยาออกไปแล้ว หลัวซิวก็ดึงความคิดกลับมาในห้องและทำจิตใจให้นิ่งราวบ่อน้ำ

เอาป้ายตัวตนออกมา ตัวสำนึกแทรกซึมเข้าไป ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับแดนศักดิ์สิทธิ์ชั้นล่างก็หลั่งไหลลงสู่ตัวหยั่งรู้

แดนศักดิ์สิทธิ์ เป็นโลกเล็ก ๆ ที่ผู้แข็งแกร่งระดับนิรันดร์ทั้งสี่จากพันธุ์มนุษย์ร่วมกันสร้างขึ้นมา และวิวัฒนาการของค่ายกลระดับเทพกลายเป็นปราณทิพย์ ในแดนศักดิ์สิทธิ์ ผลการฝึกตนจะสำเร็จเร็วเป็นเท่าตัว

เมื่อเทียบกับปราณทิพย์ในแดนศักดิ์สิทธิ์ สถานที่ฝึกตนทั้ง 5 แห่งถคงจะเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ดึงดูดอัจฉริยะนับไม่ถ้วนมากที่สุด

หอคอยเทพจิต หอคอยฝึกเป็นร่างทอง หอคอยเสวียนเทียน หอคอยสูงสุด และวังเต๋าสุดท้าย!

ในนั้นค่าของวังเต๋า รวมทั้งหลัวซิวและทุกคน ต่างประสบการณ์อย่างลึกซึ้ง หากสามารถทำความเข้าใจร่องรอยของพลังแห่งกฎในวังเต๋าได้เป็นเวลานาน เข้าใจพลังแห่งกฎและบรรลุสู่ระดับเจ้ายุทธจักร เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

ท้ายที่สุดคือสี่พื้นที่การฝึกตนที่เหลือ ซึ่งแยกแยะได้ด้วยชื่อ แยกตามลำดับคือวิญญาณหยั่งรู้ ร่างยุทธ์ สำหรับหอคอยเสวียนเทียนและหอคอยสูงสุด เป็นการยากที่จะแยกแยะออกมาจากชื่อ

หอฝึกทั้งสี่นี้มีเก้าชั้น เริ่มจากชั้นหนึ่ง ทุกครั้งที่ผ่านหนึ่งชั้น จะได้รับเวลาการฝึกตนในวังเต๋า ยิ่งผ่านด่านจำนวนชั้นมากเท่าไหร่ ก็จะได้รับเวลาการฝึกตนนานขึ้นเท่านั้น

ในฐานะผู้มาใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในแดนศักดิ์สิทธิ์ หลัวซิวและคนอื่น ๆ ทั้งหมดได้รับเวลาฝึกตนสามวันในวังเต๋า ตอนนี้ ทุกคนกลับมาที่พำนักของพวกเขาแล้ว พวกเขากำลังย่อยความเข้าใจที่ได้รับจากสามวันนี้

“เวลาฝึกตนของวังเต๋านั้นได้มาไม่ง่ายนัก และหอฝึกตนทั้งสี่นั้นก็ไม่ง่ายที่จะผ่านด่านไปได้อย่างแน่นอน”

หลัวซิวพึมพำในใจ และปฏิเสธความคิดที่จะไปที่หอฝึกทันที วางแผนปิดกั้นฝึกตนอยู่ในห้องชั่วระยะเวลาหนึ่ง ทำความเข้าใจข้อมูลเชิงลึกกฎความตายที่มาจาในเวลาสามวันนั้นก่อน รวมเอาข้อมูลเชิงลึกที่ได้จากการเข้าใจกฎแห่งความตายมาเป็นเวลาสามวัน .

หลัวซิวใช้มือบีบผนึก ทำจิตใจให้สงบ ในไม่ช้าหลัวซิวก็หมกมุ่นอยู่กับการทำความเข้าใจกฎการเวียนว่ายตายเกิด