บทที่ 680

นับจากที่ได้รับลูกแก้วความเป็นตายมา จากประสบการณ์ในหลายปีมานี้ ของกำนัลจากกฎดั้งเดิมนั้นมีประโยชน์ต่อหลัวซิวเป็นอย่างมาก

นอกจากนี้แล้วยิ่งระดับผลการฝึกตนเพิ่มขึ้น ของกำนัลที่ได้รับจากกฎดั้งเดิมผ่านทางเทพแห่งวัฏจักรชีวิตก็ยิ่งมากขึ้น ก็เหมือนกับของกำนัลที่ได้มาตอนบรรลุถึงแดนจักรพรรดิยุทธ์ในเมื่อก่อนหน้านี้ โดยให้เขาได้รับรู้กฎการเวียนว่ายตายเกิดเล็กน้อย

“ไปที่หอคอยฝึกตนอีกสามหอคอยที่เหลือก่อน ของกำนัลจากกฎดั้งเดิมนั้นเอาไว้ก่อน”

ในที่สุดหลัวซิวก็ห้ามใจของตัวเองเอาไว้ได้ เพราะถึงอย่างไรเสียที่นี่ก็คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มีการดำรงอยู่อันยิ่งใหญ่ที่คนภายนอกไม่รับรู้ หากถูกคนพบตอนที่เขาเข้าสู่โซนสงสารวัฏเข้า เช่นนั้นคงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อย่างธรรมดาแน่นอน

เขากวาดตามองอันดับรายชื่อที่อยู่บนแท่นศิลาหิน หลัวซิวก็เหาะขึ้นสู่อากาศ มุ่งหน้าไปยังจุดที่หอคอยร่างทองตั้งอยู่

ในบรรดาจอมยุทธ์ ผู้ที่เดินเส้นทางกลั่นร่างนั้นมีไม่มากนัก เพราะการชุบร่างเนื้อ ไม่ใช่ว่าจะต้องอาศัยการกลืนกินพลังฟ้าดินจิตเพื่อฝึกฝนเท่านั้น แต่จะต้องให้ร่างเนื้อผ่านการฝึกฝนครั้งแล้วครั้งเล่า จะต้องให้ร่างนี้ได้รับความเจ็บปวดถึงขีดสุด

ดังนั้น แม้ว่าจะอยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์ และมีคนที่เลือกเส้นทางการกลั่นร่างอยู่น้อยมาก

ด้วยเหตุนี้ในตอนที่หลัวซิวมาถึงด้านหน้าหอคอยร่างทอง มีเพียงหนึ่งคนที่กำลังทะลวงด่านอยู่ในหอคอย และอีกคนอยู่ด้านนอกที่ไม่รู้ว่ากำลังต่อแถวหรือรอคนที่อยู่ด้านในอยู่กันแน่

หอคอยร่างทองเองก็มีทั้งหมดเก้าชั้น ตอนนี้ชั้นที่สองมีแสงสีทองกำลังส่องแสงระยิบระยับอยู่ หมายความว่ากำลังมีคนทะลวงด่านในชั้นที่สองอยู่

ร่างของเขาเหาะลงไปยังด้านข้างหอคอยร่างทอง ห้วงความคิดของหลัวซิวกำลังซื่อสารของกับมหาจักรพรรดิยุทธ์เสวียนดำ