บทที่ 683

ก่อนที่จะเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ซิงหลิงก็ได้รับรู้มาจากผู้เป็นพ่อของตนเองแล้วว่า การประลองยุทธ์เพื่อชิงรายชื่อเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นเพียงแค่การแสดงของพวกเด็ก ๆ เท่านั้นเอง แต่ทันทีที่เข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่แสดงออกได้โดดเด่นที่สุด มีความเป็นไปได้สูงว่าจะได้รับการให้ความสำคัญและอบรมเลี้ยงดูจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์

ตอนแรกนั้นซิงหลิงไม่เข้าใจ ตำหนักดารานภาเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ระดับนิรันดร์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดในโลกแสงดาวแล้ว เหตุใดถึงยังให้ความสำคัญกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้?

แต่สำหรับเรื่องนี้นั้น ท่านพ่อมิได้อธิบายใด ๆ กับเขา เพียงแค่บอกว่ารอจนเขาถึงระดับที่แน่นอน ก็จะเข้าใจเอง

ได้ทำการตระหนักรู้ร่องรอยแห่งกฎอยู่ในตำหนักเต๋าเป็นเวลาสองเดือน ทำให้ซิงหลิงตระหนักรู้ถึงพลังแห่งกฎเพิ่มขึ้นไปอีกระดับหนึ่งใหม่ทั้งหมด

จากนั้นเขาก็ออกจากการปิดขังทันที และไปทะลวงหัวคอยสุกหล้าชั้นที่สามใหม่อีกครั้ง ภายใต้การร่วมมือโจมตีจากผู้แข็งแกร่งมหายุทธ์ช่วงปลายทั้งสาม สามารถอดทนเป็นเวลาหนึ่งก้านธูปได้สำเร็จ

แต่ซิงหลิงกลับไม่ได้พอใจเลยสักนิด เพราะการทะลวงด่านของหอคอยสุดหล้า ก็มีสองวิธีเช่นเดียวกัน วิธีแรกก็คือทนอยู่ด้านในเป็นเวลาหนึ่งก้านธูป วิธีที่สองคือสังหารคู่สู้ทั้งสามคนให้ได้ในระยะเวลาหนึ่งก้านธูป!

ดังนั้นซิงหลิงจึงได้ใช้ระยะเวลาฝึกตนในตำหนักเต๋าที่เหลืออยู่ทั้งหมดโดยไม่ลังเล

“รอข้าออกจากการขังตนอีกครั้ง จะต้องสามารถผ่านชั้นที่สามไปได้อย่างสวยงามแน่!”

ในตำหนักเต๋า ดวงตาของซิงหลิงแพรวพราวไปด้วยแสงแห่งดวงดาว “ไม่มีผู้ใดสามารถโดดเด่นไปกว่าข้า สุดท้ายแล้วผู้ที่ได้รับการให้ความสำคัญจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จะต้องเป็นข้าอย่างแน่นอน!”

ระยะเวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากที่ซิงหลิงออกมาจากตำหนักเต๋า ฝีมือก็เพิ่มขึ้นมาอย่างมาก สีหน้าท่าทางเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

“ครั้งนี้ข้ามีความมั่นใจเต็มสิบว่าจะสามารถผ่านชั้นที่สามมาได้โดยใช้วิธีที่สอง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องใจร้อนนัก ไปดูที่หอคอยร่างทองก่อนดีกว่า”

นับตั้งแต่ที่เขามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จนถึงตอนนี้ โดยไม่รู้ตัว อัจฉริยะหนุ่มสาวทั้งยี่สิบคนก็ได้ฝึกตนอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์มาเป็นเวลาสี่เดือนกว่าแล้ว