บทที่ 690

ในตอนที่หลัวซิวอยากรู้อยากเห็นว่าในแผ่นยกอีกแผ่นมีเนื้อหาอะไรอยู่นั่นเอง เทวทูตจื่อเยียนก็ได้เอ่ยขึ้นมาอย่างช้า ๆ “ในแผ่นยกอีกแผ่นนั้นได้บันทึกสถานที่ของโอกาสบางอย่างเอาไว้ รอจนเจ้ามีความสามารถในแดนเจ้ายุทธจักรขึ้นไป สามารถไปดูได้”

ตัวสำนึกของหลัวซิวแทรกซึมข้าไปในแผ่นหยก พบว่ามีแผนที่อย่างละเอียดอยู่ด้าน

“โอกาส?” ท่าทางของหลัวซิวเคลื่อนไหวเล็กน้อย เทวทูตจื่อเยียนจะต้องมีการดำรงอยู่ในแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ขึ้นไปแน่ ของที่นางนำออกมา ต้องไม่ใช่โอกาสธรรมดาอย่างแน่นอน

“สถานที่อยู่ของโอกาสครั้งนี้ถูกข้าคนพบโดยบังเอิญในโลกแสงดาว มันไม่มีประโยชน์สำหรับข้า แต่มันมีประโยชน์สำหรับเจ้ามาก” เทวทูตจื่อเยียนกล่าว

“อย่างไรเสียโอกาสก็เป็นของนอกกาย สิ่งสำคัญก็คือการตระหนักรู้ในกฎ หวังว่าเจ้าจะไม่ใกล้เกลือกินด่าง” เทวทูตจื่อเยียนกล่าวอีกครั้ง

“ขอบคุณผู้อาวุโสเทวทูตมาก” หลัวซิวโค้งตัวคารวะ

“เอาล่ะ เจ้ากลับไปตั้งใจฝึกตนเถอะ หากเจ้าสามารถทะลวงผ่านชั้นที่สามของหอคอยสุดหล้าไปได้ พอถึงตอนนั้นสามารถมาพบข้า ข้าสามารถชี้แนะกฎความตายให้กับเจ้าได้”

หลัวซิวกล่าวขอบคุณอีกครั้ง จากนั้นก็ออกมาจากตำหนักแห่งนี้

จากคำพูดของเทวทูตจมปลักเยียน เป็นธรรมดาที่หลัวซิวจะฟังออกได้ว่า อีกฝ่ายน่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่ฝึกฝนกฎความตาย

ไม่เพียงเท่านี้ แผ่นหยกที่บันทึกความลึกล้ำของกฎความตายเอาไว้ที่นางมอบให้เขานั้น บอกว่าถ้าหากเขาสามารถทำความเข้าใจได้อย่างทะลุปุโป่งก็จะได้รับการยอมรับจากกฎดั้งเดิม ก้าวเข้าสู่แดนนิรันกาล หมายความว่าความสำเร็จของเทวทูตจื่อเยียนในด้านกฎความตาย อย่างน้อยก็ได้มาถึงแดนนี้เช่นเดียวกัน หรืออาจจะสูงกว่านั้นด้วยซ้ำ

“การดำรงอยู่เหนือแดนนิรันกาลหรือ?"

เดินออกมาจากตำหนัก หลัวซิวก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อะไรที่เลือกว่าเหนือยังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน? ในที่สุดวันนี้เขาก็ได้เข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในประโยคนี้