บทที่ 696

เหล่าผู้แข็งแกร่งที่ล่องหนอยู่เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ สีหน้าของพวกเขาก็ปรากฏความรังเกียจ วัยรุ่นพวกนั้นไม่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนหอคอยมหาภพ แต่พวกตนฝึกตนขั้นสูงจนสามารถใช่ตัวสำนึกสืบข้อมูลได้ จึงเห็นกับตาตัวเองว่าหลัวซิวไม่ได้ใช้พลังงานมากเกินกว่าที่ควรเลย

“ชั้นที่สามแล้ว!”

เวทีประลองยุทธ์อันกว้างใหญ่ หลัวซิวจ้องเขม็งไปยังเงาร่างสามคนที่ค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้นมาห่างออกไปหลายสิบจั้ง

คู่ต่อสู้ทั้งสามคนนี้อยู่ในขั้นมหายุทธ์ขั้นเก้า และยังเป็นมหายุทธ์ขั้นเก้าขั้นสูง ห่างชั้นกับเจ้ายุทธจักรเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ฟึ่บ!

มหายุทธ์กลั่นร่างเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ส่วนมหายุทธ์กลั่นวิญญาณกับมหายุทธ์พลังจิตแท้เข้มข้นนัั้นคอยโจมตีอยู่ไกลๆ ทั้งสามร่วมมือกันอย่างไร้รอยต่อ

ร่างยุทธ์ร่างเนื้อของแดนศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้าสามารถเคลื่อนที่ได้ไวอย่างน่าหวาดกลัวอยู่แล้ว แสงทองอร่ามรอบกายเปล่งปลั่งราวเทพสงคราม

ทางด้านหลัวซิวนั้นก็ไม่ได้คิดจะหลบหนีแต่อย่างใด รอบกายของเขาปรากฏเปลวเพลิงสีดำ กฎแห่งความตายหลอมรวมเข้ากับร่างยุทธ์ร่างเนื้อ

“ทำได้ดี!”

เขาตะโกนออกไปก่อนจะเหวี่ยงหมัดกระบี่ เข้าใส่ร่างเนื้อของมหายุทธ์กลั่นร่างจนสั่นสะท้าน

ตู้ม!

ราวกับเสียงสายฟ้าฟาดสั่นสะท้านไปทั่วบริเวณทำให้รอบกายแตกเป็นเสี่ยงๆ พลังงานสีทองและสีดำปะทะเข้าใส่กันอย่างบ้าคลั่ง คล้ายเป็นละอองน้ำกระจายไปทั่วทุกทิศทาง

หลัวซิวขมวดคิ้วแน่น เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานแห่งกฎที่เคลื่อนไหวมาจากร่างของมหายุทธ์กลั่นร่าง

ประเด็นนี้ทำให้หัวใจของเขาแทบหยุดเต้น เขาคิดไม่ถึงว่าคู่ต่อสู้ที่ปรากฏตัวบนชั้นสาม นอกจากจะเป็นผู้ฝึกตนอยู่ในแดนมหายุทธ์ขั้นเก้าแล้ว ยังสามารถใช้พลังแห่งกฎได้ด้วย

เรื่องเดียวที่ยังพอจะทำให้หลัวซิวสบายใจได้อยู่บ้างคือ พลังแห่งกฎที่มาจากร่างของมหายุทธ์กลั่นร่างผู้นี้ไม่ได้มีความแข็งแกร่งนัก ยังไม่ถึงระดับที่สามารถควบคุมกฎขั้นแรกได้ด้วยซ้ำ

เมื่อหลัวซิวเข้ามายังหอคอยมหาภพชั้นที่สามแล้ว ฝูงชนที่อยู่ด้านนอกพากันตกอยู่ในความเงียบ สายตาของทุกคนจ้องไปยังชั้นสามเป็นตำแหน่งเดียวกัน

ภายในชั้นสามเวลานี้ หลัวซิวกำลังตกอยู่ท่ามกลางศึกอันอย่างลำบาก