บทที่ 709

ได้ยินสิ่งที่เจ้าแดนหลิวกล่าว หัวใจของหลัวซิวก็หวั่นไหวขึ้นมา “ข้าต้องการจิตฟ้าดินก็ได้หรือ?”

ภูตอัคคีชนิดหนึ่ง ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์ตามหาไปทั่วทั้งปฐพี แต่ที่เจ้าแดนหลิวเอ่ยถึงนั้นกลับไม่ใช่ภูตอัคคีแต่เป็นจิตฟ้าดินมันทำให้หลัวซิวรู้สึกว่ารากฐานของดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น แข็งแกร่งจนถึงขั้นที่ไม่อาจจินตนาการได้

“ถูกต้อง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก่อตั้งขึ้นมาเป็นเวลาหลายหมื่นปี แม้ว่าจิตฟ้าดินจะหาได้ยาก แต่ก็ได้รวบรวมเอาไว้ไม่น้อย ทองไม้น้ำไฟดินลมอัสนีมีครบทั้งเจ็ดชนิด!”

หลัวซิวอึ้งทึ่งตะลึงงัน จนถึงตอนนี้เขาเคยพบเห็นเพียงภูตอัคคีเท่านั้น จิตฟ้าดินชนิดอื่น ก็เพียงแค่เคยได้ยินมา แต่ไม่เคยพบมาก่อนเลย

“หลัวซิว ในร่างของเจ้ามีกลิ่นอายของภูตอัคคีกลืนกิน ดูท่าชะตาและโอกาสของเจ้าไม่เลวเลย ถึงได้รับภูตอัคคีที่หายากเช่นนี้มาครอบครอง”

ในตอนนี้เอง เทวทูตจื่อเยียนก็ได้เอ่ยขึ้นมา “ในเมื่อเจ้าได้รับภูตอัคคีกลืนกินมาครอบครองแล้ว ก็น่าจะรู้ว่าภูตอัคคีกลืนกินสามารถกลืนกินเปลวเพลิงอื่น ๆ เพื่อเพิ่มระดับได้ และถ้าได้กลืนกินภูตอัคคีชนิดอื่น จะยิ่งมีประสิทธิภาพ”

“ใช่ขอรับ” หลัวซิวพยักหน้า

“ข้าเคยบอกเอาไว้ว่าจะชี้แนะเจ้าอีกครั้งหากเจ้าสามารถทะลวงชั้นที่สามของหอคอยสุดหล้าได้ ดังนั้นสำหรับของรางวัลที่เจ้าเลือก ข้าแนะนำให้เจ้าเลือกภูตอัคคีชนิดหนึ่ง”

“แม้ว่าภูตอัคคีจะเป็นของภายนอก แต่ข้ากลับได้รับพลังอมตะอย่างหนึ่งมาโดยบังเอิญ มีชื่อว่าพลังอมตะหลอมอัคคี แต่หากจะฝึกพลังชนิดนี้ ก็จำเป็นจะต้องมีภูตอัคคีกลืนกิน”

“พลังอมตะหลอมอัคคี มีการกลืนกินภูตอัคคีเป็นพื้นฐาน ทุกครั้งที่กลืนกินภูตอัคคีชนิดอื่น ก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงชนิดหนึ่ง หลังจากที่กกลืนกินภูตอัคคีไปเก้าชนิด ก็จะสามารถแปรเปลี่ยนเป็นอัคคีเทพเพลิงนภา”

เมื่อได้ฟังคำพูดเหล่านี้ของเทวทูตจื่อเยียน แม้แต่ท่าทางของหลิวหงเทียนเองก็ยังเกิดการเคลื่อนไหว เขาคิดไม่ถึงว่า แม้แต่พลังอมตะเทวทูตจื่อเยียนผู้นี้ก็ยังเต็มใจนำออกมาได้ ดูท่าจะฝากความหวังเอาไส้กับหลัวซิวผู้นี้มากจริง ๆ ดูท่าจะฝากความหวังไว้กับหลัวซิวมากจริง ๆ

“ผู้อาวุโส ที่ข้าฝึกนั้นเป็นกฎความตาย ฝึกฝนพลังอมตะธาตุไฟ เหมือนว่าจะไม่เหมาะสมนัก” หลัวซิวบอกถึงความสงสัยของตนเองออกมา