บทที่ 722

พูดโดยไม่ลังเลว่าเรือรบเทพหงส์ลำหนึ่ง สามารถทำลายกองกำลังระดับสองได้อย่างง่ายดาย แม้แต่กองกำลังชั้นหนึ่งที่มีผู้แข็งแกร่งเจ้ายุทธจักรอยู่ก็ยังต้องกลัวสามส่วน

และที่ได้กล่าวมาข้างต้นคือเรือรบเทพหงส์ธรรมดาของเผ่าหงส์ ยังมีเรือรบเทพหงส์ขั้นสูง และซุปเปอร์เรือรบที่เก่าแก่

ตอนนี้เรือรบเทพหงส์ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือสำนักไท่เสวียน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้มา ไม่หวังดี

“หลัวซิว เจ้าสำนักไท่เสวียน อยู่ที่ไหน?”

เรือรบเทพหงส์ข้ามผ่านอากาศ ชายร่างกำยำที่ถือหอกยาวยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือและพูดด้วยเสียงอันดัง

ธงรบของเผ่าหงส์สะบัดไปมาจนเกิดเสียงดัง มีนักรบเผ่าหงส์จำนวนหนึ่งร้อยคนสวมชุดเกราะสีเปลวไฟเป็นหนึ่งเดียวยืนอยู่

ออร่าที่ทำให้รู้สึกถึงความกดดันปรากฏขึ้นอยู่เหนือไท่เสวียน

หลัวซิวเดินออกจากตำหนักวัฏสงสาร มองดูเรือรบเทพหงส์ที่อยู่บนท้องฟ้า “เผ่าหงส์กล้ามากที่มาจอดอยู่เหนือสำนักเขาของข้า รังแกไท่เสวียนไม่มีคนเก่งหรือ?”

หลัวซิวไม่แปลกใจกับการมาถึงของเผ่าหงส์ แต่เขาคาดไม่ถึงว่าเผ่าหงส์จะสั่งเรือรบเทพหงส์ลำหนึ่งมา เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ตั้งใจจะจัดการเขาเพียงคนเดียว แต่ยังจะทำลายไท่เสวียนด้วยกัน

ชายร่างกำยำบนเรือรบเทพหงส์สีหน้าไร้อารมณ์ เอื้อมมือออกและเปิดม้วนภาพแล้วมองหลายครั้ง จากนั้นดวงตาของเขาก็จับจ้องไปที่หลัวซิว “เจ้าคือหลัวซิวนี่เองที่ฆ่าคนของเผ่าหงส์ เจ้าสมควรตาย!”

ว่าแล้ว ชายร่างกำยำยกมือขึ้นและโบกมือ “ฆ่า!”

“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!...”

นักรบหงส์หลายร้อยคนโห่ร้องพร้อมกัน ออร่าทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า นักรบเผ่าหงส์ทุกคนมีผลการฝึกตนแดนจักรพรรดิยุทธ์ขึ้นไป

บูม!

เรือรบเทพหงส์ลงจอดและชนกันอย่างรุนแรงกับม่านแสงที่เกิดขึ้นจากค่ายพิทักษ์เขาขั้น 8

ม่านแสงเปลี่ยนรูปร่างไม่หยุด แต่ไม่แตกสลาย เรือรบขนาดใหญ่ที่มีความยาวสองร้อยฟุตไม่สามารถลงจอดต่อไปได้