บทที่ 737

เผ่าหงส์มักจะครอบงำการกระทำของพวกเขาอย่างเอาแต่ใจ และพวกเขาถือว่าตนเองเป็นทายาทของเทพหงส์ กองกำลังของพวกเขาเปรียบได้กับแดนศักดิ์สิทธิ์และถูกดึงดูดโดยทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่ามาร ดังนั้นพวกเขาจึงทำอะไรเอาแต่ใจมาเป็นเวลานาน

เจ้ายุทธจักรสองคนถูกฆ่าและเรือรบเทพหงส์ลำหนึ่งถูกแย่ง สำหรับเผ่าหงส์นี่เรื่องน่าละอายอย่างยิ่ง

เจ้ายุทธจักรหงส์มาที่อาณาจักรใต้อีกครั้งและตรงไปที่ประเทศเทียนหวู เชิญผู้ผู้แข็งแกร่งกฎแห่งโซนเข้าใจกฎแห่งอวกาศ เพื่อค้นหาพิกัดของทางเข้าแดนตำหนักจื่อ

แม้ว่าทางเข้าของแดนตำหนักจื่อจะถูกล็อกโดยค่ายกล แต่อย่างมากที่สุดก็สามารถปิดกั้นการเข้ามาของผู้แข็งแกร่งระดับมหายุทธ์ ถ้าผู้แข็งแกร่งฉายาเจ้ายุทธจักรหงส์ สามารถใช้กำลังทำลายค่ายห้ามและบุกเข้าไปได้

หลังจากรู้ข่าวนี้ หลัวซิวรู้สึกถึงวิกฤต ทำได้เพียงขอความช่วยเหลือจากเจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวอย่างจนปัญญา

“ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ข้ามาจัดการเอง” เจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิวตอบกลับอย่างรวดเร็ว

มีคำสัญญาของเจ้ายุทธจักรอัคคีหวูชิว หลัวซิวรู้สึกสบายใจเล็กน้อย เลยกลับไปที่ประเทศเทียนหวูในทันที

...

สำนักเขาไท่เสวียนเก่า ตำหนักส่วนใหญ่ในสำนักเขาถูกย้ายไปยังแดนตำหนักจื่อ เหลือเพียงตำหนักที่ไม่ค่อยสำคัญจำนวนน้อย ซึ่งดูว่างเปล่า

เรือรบเทพหงส์ลอยอยู่กลางอากาศ ภายใต้แสงแดดที่ส่องลงมา ราวกับเทพหงส์ที่เกิดใหม่จากไฟ เต็มไปด้วยรัศมีที่แข็งแกร่งลึกลับ

นี่ไม่ใช่เรือรบเทพหงส์ธรรมดา แต่เป็นเรือรบระดับสูง แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับเจ้ายุทธจักรก็ยังต้องหลีกหนีจากเรือรบลำนี้สามส่วน หากไม่ระวังอาจถูกถล่มฆ่าโดยปืนเทพหงส์

และเจ้าของเรือรบเทพหงส์ระดับสูงลำนี้คือเจ้ายุทธจักรหงส์!

“เจ้ายุทธจักรหงส์ เจ้าข้ามเส้นไปแล้ว”

ทันใดนั้น เสียงเย็นชาดังมาจากความว่างเปล่า จากนั้นพื้นที่บนอากาศสูงก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ รอยแตกก็แตกออกทีละส่วน

เรือรบสีทองออกมาจากช่องว่างที่แตกสลาย และพลังของมันก็ไม่ได้แย่ไปกว่าเรือรบเทพหงส์ระดับสูง และทรงพลังยิ่งกว่า

เหนือเรือรบสีทองแขวนธงที่มีคำว่า “หวู” เขียนไว้บนตะขอเหล็กสีเงิน