บทที่ 746

องค์กุมารพรสวรรค์ และยังเป็นผู้สอบทอดของแดนศักดิ์สิทธิ์สระบัวแท้แห่งอาณาจักรตะวันออก หนึ่งปีก่อน ก็มีผลการฝึกตนระดับมกุฏยุทธ์ขั้น6แล้ว ตอนนี้ผ่านไปหนึ่งปี

นี่ก็คือความเร็วอันน่ากลัวขององค์กุมารพรสวรรค์ แม้แต่หลัวซิวก็ยังเทียบไม่ได้

ส่วนต้าวหวูซิน ก็เป็นเทพธิดาของสำนักดำเหลืองแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ในอาณาจักรเหนือ มาอาณาจักรตะวันออกได้อย่างไรกัน?

“ศิษย์พี่หลัวก็มาเพื่อเหวปีศาจมรณาเหมือนกันหรือ?” ต้าวหวูซินพูดอย่างกับหลัวซิวอย่างเกรงใจ

ด้วยฐานะเทพธิดาของสำนักดำเหลืองอย่างนาง ต่อให้พบเจอกับเจ้ายุทธจักรระดับหนึ่งก็ไม่ต้องเกรงใจแบบนี้ แต่นางก็ยังปฏิบัติกับหลัวซิวแบบนี้

จริงๆ แล้วก็เป็นสิ่งที่หลัวซิวสงสัยเหมือนกัน และเขาก็ยังรู้สึกว่าผู้หญิงอย่างต้าวหวูซินมีความแปลกและลึกลับมาก

“ดูเหมือนว่าท่านทั้งสองก็มาเพื่อเหวปีศาจมรณาอย่างนั้นหรือ?”

“ในเหวปีศาจมรณามีภูตมารมากมาย วิชาที่น้องเหลียนเอ๋อร์ฝึกสามารถเพิ่มพลังได้จากการชำระภูตมาร ดังนั้นก็เลยมาหาประสบการณ์ที่นี่” ต้าวหวูซินกล่าว

“ผมมาตามหาวัตถุดิบของAttrความตาย” หลิวซิวไม่บอกหรอกว่าตนเองมาตามหาภูตอัคคี

“เหอะ ไอ้คนชุดดำ กล้าสู้กับข้าอีกสักรอบไหม?” เหลียนเอ๋อร์ก็กวัดแกว่งกำปั้นตนเองอยู่ข้างๆ เหมือนจะไม่ยอมที่ครั้งก่อนแพ้ให้กับหลัวซิว

“ไอ้คนสวดชุดดำ ผลการฝึกตนของข้าเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลยนะจะบอกให้ ครั้งนี้เอาชนะเจ้าได้แน่”

“เหลียนเอ๋อร์อย่าเสียมารยาท ต้องเรียกเขาว่าพี่นะ” ต้าวหวูซินขมวดคิ้วพูด

เพราะนางรู้ดีว่าพลังของหลัวซิวนั้นยากเกินจะหยั่งถึง ไม่ต้องพูดถึงผลการฝึกตนของเหลียนเอ๋อร์มาถึงระดับแดนมกุฎยุทธ์ชั้น9แล้ว ต่อให้บรรลุถึงมหายุทธ์ ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

นางกังวลว่าหลัวซิวจะทำร้ายเหลียนเอ๋อร์ เลยไม่ให้เหลียนเอ๋อร์ไปสู้กับเขา