บทที่ 749

ถึงแม้พลังของต้าวหวูซินจะเทียบได้กับเจ้ายุทธจักร แต่ภูตมารเป็นวิชาเงาลวง บ้างก็เป็นพลังของกฎความตายที่ผนึกกันขึ้นมา การโจมตีหลายครั้งมันไม่ได้ผล

และเหลียนเอ๋อร์ก็ได้เข้าใจกฎชีวิตดั้งเดิมบ้างเล็กน้อย แต่ระดับยังไม่สูงมากนัก จำนวนภูตมารก็มีมาก การชำระพลังชั่วร้ายของนางสู้กับความเร็วที่ภูตมารเข้ามารวมตัวกันไม่ได้

“พวกเจ้าสองคนมาฝั่งข้านี่” หลัวซิวใช้ตัวสำนึกส่งเสียงพูดออกมา

พอได้ยินเสียงที่หลัวซิวส่งมา ต้าวหวูซินกับเหลียนเอ๋อร์ถึงจะสังเกตเห็นทางฝั่งของหลัวซิว พอเห็น ก็ตาค้างพูดไม่ออก

เห็นภูตมารหลายร้อยตัวบุกกันเข้ามาล้อมรอบหลัวซิวไว้ แต่ภูตมารทั้งหลายเข้าใกล้ตัวไม่ได้เลย ถ้าเข้าใกล้ก็จะถูกเผาและกลั่นแปร ตอนนี้หลัวซิวเป็นเหมือนไฟที่ถูกโยนเข้าไปในกองฟาง เหมือนมาเพื่อจัดการกับภูตมารพวกนี้โดยเฉพาะ

“เหอะ ไอ้คนชุดดำก็ยังคงเก่งกว่าข้า” เหลียนเอ๋อร์บืนปาก

“คิดไม่ถึงว่าระดับพลังกฎเกณฑ์ของเขาจะสูงเช่นนี้” ต้าวหวูซินสาดสายตาไป

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วยาม รอบๆ ทั้งสามคนก็ไม่เหลือภูตมารแล้วสักตัว และหลังจากที่หลัวซิวกลั่นแปรภูตมารไปเป็นพันตัวแล้วนั้น เพลิงมรณะที่เคลื่อนไหวรอบตัว ก็ดูเข้มข้นและแข็งแกร่งขึ้น

ตอนนี้เขาก็นั่งสมาธิลง ผลการฝึกตนกำลังมุ่งหน้าไปยังแดนมกุฏยุทธ์ขั้นแปด

“พี่หวูซิน ผลการฝึกตนของเขาไม่สูง ทำไมถึงได้เก่งกาจแบบนี้?” เหลียนเอ๋อร์ถามอย่างสงสัย พอได้เห็นเมื่อสักครู่นี้ นางก็ต้องยอมรับว่าที่คนอื่นบอกนางสู้หลัวซิวไม่ได้มันเป็นความจริง บางทีพี่หวูซินก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหมอนี่

“เพราะว่าระดับเข้าใจในกฎความตายมีสูงมาก” ต้าวหวูซินกล่าว

ในตอนนี้เอง หลัวซิวก็ลืมตาขึ้น ผลการฝึกตนได้บรรลุไปถึงขั้นมกุฏยุทธ์ขั้นแปดแล้วเรียบร้อย