บทที่ 759

เดิมหลัวซิวไม่คิดจะพัวพันกับผู้สืบทอดของแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่เซี๋ยลี่เฟิงกลับคิดร่วมมือกับเจียงหวูจี้สังหารตัวเอง นี่ทำให้หลัวซิวคิดจะเอาชีวิตมันเช่นเดียวกัน

แม้เขาจะไม่ต้องยั่วยวนพวกเฒ่าประหลาดที่อยู่ด้านหลังพวกมัน แต่ต่อให้ยั่วยวนไปจนถึงคนพวกนั้นเข้าจริง ๆ เขาก็ไม่ได้เกรงกลัวเลยสักนิด

พรึบ!

มกุฎอัคคีนภาเหลืองถูกเขาซัดออกมา และได้กลบทับง้าวยุทธ์จื่อโม่ไปในทันที ภายใต้การแผดเผาของไฟทิพย์ เจียงวูจี้ก็ได้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เพราะตัวสำนึกที่ประทับอยู่บนง้าวยุทธ์ของเขาได้ถูกเผาผลาญ ทำให้ตัวเขาเองก็ได้ถูกพลังกลับมาทำร้ายไปด้วย

“นี่มันเปลวเพลิงอะไรกัน? น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก......” เจียงหวูจี้ถอยหลังไปด้วยความหวาดผวา

ในตอนนี้เอง หลัวซิวก็ได้ยื่นมือออกไปคว้าจับง้าวยุทธ์จื่อโม่ แล้วฟันออกไปในขวาง กระแทกดาบโลหิตที่ฟันเข้ามาให้ลอยออกไป

เข้าได้ผสานทักษะยุทธ์หมัดกระบี่เข้ากับง้าวยุทธ์ และก้าวออกไปก้าวใหญ่ ๆ ขยับเข้าประชิดเซี๋ยลี่เฟิงภายในพริบตา

“เจ้าคิดจะสังหารข้าหรือ?” หรือซิวก้มลง มองเซี๋ยลี่เฟิงที่มีสีหน้าซีดเซียว

“ข้า......” เมื่อเห็นหลัวซิวแสดงความแข็งแกร่งออกมาบีบจนเขาและเจียงหวูจี้ไม่สามารถต่อต้านกลับได้เลย เซี๋ยลี่เฟิงก็ได้หวาดผวาไปอย่างสมบูรณ์แบบ

มือเผชิญกับรัศมีพลังที่บีบรัดของหลัวซิว เขาได้พยายามข่มความหวาดกลัวที่อยู่ภายในใจลง และกล่าวเยาะเย้ย: “เจ้าคนแซ่หลัว เจ้ากล้าฆ่าข้าอย่างนั้นหรือ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าเทพศักดิ์สิทธิ์ของแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราสีเลือดมีผลฝึกตนในระดับใด?”

“มหาจักรพรรดิยุทธ์แล้วอย่างไรเล่า? ต่อให้เทพศักดิ์สิทธิ์จันทราสีเลือดแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่ใช่ความแข็งแกร่งของเจ้า” หลัวซิวมีสีหน้าเย้ยหยันขึ้นมา ง้าวยุทธ์จื่อโม่ที่อยู่ในมือกวาดออกมาแนวขวาง

ผลัวะ!

เลือดสาดกระเด็น ศีรษะที่ดวงตาเบิกกว้างลอยปลิว กลิ้งตกลงไปในที่ที่ห่างออกไป เซี๋ยลี่เฟิงคิดไม่ถึงว่าหลัวซิวจะกล้าฆ่าตัวเองจริง ๆ

หลังจากที่ได้สังหารเซี๋ยลี่เฟิง การเคลื่อนไหวของหลัวซิวไม่ได้หยุดลงเลยแม้แต่น้อย จู่โจมเข้าหาเจียงหวูจี้และโฮ๋สงในทันที

เขาเข้าใจดีว่า ในเมื่อลงมือแล้ว ก็จะต้องกำจัดให้หมด มิเช่นนั้นถ้าหากข่าวคราวได้แพร่ออกไป เกรงว่าพวกเฒ่าประหลาดของแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราสีเลือดจะต้องมาเอาเรื่องกับตนเองในอีกไม่ช้าเป็นแน่

“หนี!”