บทที่ 76 หอเซียวเหยา

“หลัวซิว เจ้า......ข้า......” ชั่วขณะนั้น ลู่เมิ่งเหยาไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี

เมื่อเห็นท่าทางเขินอายของนาง หลัวซิวจับมือของนางขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว “เมิ่งเหยา เจ้าบอกว่าจะรอข้าที่สำนักเซียวเหยา ในเมื่อวันนี้ข้าได้มาตามนัดแล้ว ก็จักต้องทำให้เห็นผลสำเร็จ ให้มีฐานะและตำแหน่งที่คู่ควรกับเจ้า!”

แม้ว่าทั้งสองเคยเปลือยกายอยู่ด้วยกันหลายครั้ง แต่ในตอนนั้นก็เพื่อรักษาโรคชีพจรขาดธาตุไฟ ถูกหลัวซิวจับมือเอาไว้ในเวลานี้ ลู่เมิ่งเหยาทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาทันที

มองดูลู่เมิ่งเหยาวิ่งออกไปด้วยท่าทางเขินอาย ในดวงตาที่สงบนิ่งของหลัวซิว เผยความหนักแน่นอย่างสุดซึ้งออกมา

เขารู้ดี โลกใบนี้พูดกันด้วยฝีมือ มีเพียงฝีมือที่แข็งแกร่ง ถึงจะมีฐานะและตำแหน่งที่สูงพอได้

ที่หลัวซิวต้องการ ไม่ใช่ให้เจ้าสำนักลู่เห็นว่าเขาคู่ควรที่จะอยู่ด้วยกันกับลู่เมิ่งเหยา แต่เพื่อให้ลู่เฟยเฉินรู้ว่า เมิ่งเหยาคบหากับตนนั้น เป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด!

ที่พักของหลัวซิว อยู่ในเขตนอกสำนักเซียวเหยา ศิษย์นอกสำนักทุกคน อยู่ที่นี่ต่างมีที่พักที่เป็นส่วนตัว

หลังจากที่อาการบาดเจ็บของหลัวซิวฟื้นคืนเป็นปกติ เขาก็ได้ทราบว่า จางหลู่เหลียงไม่ได้ถูกทำลายผลการฝึกตน และไม่ได้ถูกล่ามกระดูกสะบักด้วยโซ่

ไม่เพียงเท่านั้น จางหลู่เหลียงยังถูกปล่อยตัวออกมาจากคุกน้ำ และยังมีฐานะเป็นผู้ดูแลนอกสำนักเช่นเดิม

เรื่องนี้สำหรับหลัวซิวแล้ว จักต้องไม่ใช่ข่าวดีอย่างแน่นอน

จากลู่มิ่งเหยา หลัวซิวได้ทราบมาว่าจางหลู่เหลียงได้รับการคุ้มครองจากผู้อาวุโสในสำนักท่านหนึ่ง

สำนักเซียวเหยา แบ่งเป็นนอกสำนักและในสำนัก ฐานะของในสำนักเหนือกว่า ฐานะของผู้อาวุโสในสำนักนั้น สูงกว่าเจ้าสำนักนอกสำนักเสียอีก

“จางหลู่เหลียงคิดจะเอาชีวิตข้าอยู่บ่อยครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ จักต้องไม่ยอมละมือง่าย ๆ แน่ เขายังมีผู้อาวุโสในสำนักเป็นที่พึ่งพิงด้วย?”

หลังจากที่พิจารณาอย่างถี่ถ้วน หลัวซิวตัดสินใจถ่อมตนไปสักระยะ เขาทราบดีว่าระหว่างเขาและจางหลู่เหลียง เป็นความสัมพันธ์ที่ถึงขึ้นไม่ตกตายจะไม่ยอมละมือ

รางวัลในการสอบเข้าสำนักสำหรับผู้ที่ได้อันดับหนึ่ง คือยาฝึกปราณสามเม็ด โดยปกติแล้ว ยาฝึกปราณเม็ดหนึ่ง สามารถทำให้จอมยุทธ์ชี่ไห่ เลื่อนแดนขึ้นมาได้เล็กน้อย

แน่นอน ยาชนิดนี้มิใช่ว่าจะไม่จำกัดไร้ประโยชน์ ระยะห่างในการใช้ยาฝึกปราณหนึ่งเม็ด ต้องห่างกันประมาณหนึ่งปี

สาเหตุที่มีข้อจำกัดเช่นนี้ เนื่องด้วยหากใช้ยาฝึกปราณติดต่อกัน ฤทธิ์ของยาจะยิ่งด้อยลงไปเรื่อย ๆ หรือแม้กระทั่งทำให้ร่างกายของจอมยุทธ์เกิดการพึ่งพายาอีกด้วย ส่งผลกระทบต่อการทะลวงแดนยุทธ์ในอนาคต

นอกจากนี้จอมยุทธ์ชี่ไห่ธรรมดานั้น เพื่อกลั่นแปรดูดซับฤทธิ์ยาของยาฝึกปราณอย่างสมบูรณ์แบบนั้น ต้องใช้เวลาเกือบหนึ่งปี

ภายในห้อง หลัวซิวหยิบเอายาฝึกปราณออกมา แล้วโยนเข้าไปในปากหนึ่งเม็ดทันที

ไม่นาน ฤทธิ์ยาของยาฝึกปราณก็ได้กระจายไปตามร่างกาย กลายเป็นพลังจิตที่บริสุทธิ์ จอมยุทธ์ชี่ไห่ธรรมดานั้นไม่สามารถกลั่นแปรฤทธิ์ยาได้มากเพียงนี้ภายในครั้งเดียวได้ ดังนั้นจิตวิญญาณของยาส่วนมากจะถูกเก็บไว้ในร่างกายของตัวจอมยุทธ์เอง และกลั่นแปรอย่างช้า ๆ ในเวลาต่อมา

สำหรับหลัวซิวแล้ว กลับไม่มีเงื่อนไขเช่นนี้

“วงล้อแห่งชีวิตและความตาย!”

ตามการเคลื่อนไหวพลังจิตของหลัวซิว วงล้อแห่งชีวิตและความตายตรงกลางชี่ไห่จุดตันเถียนได้หมุนวนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ปราณแท้ที่เป็นดั่งหมอกควันในชี่ไห่หมุนตามขึ้นมาด้วย กลายเป็นวังวนทะเลหมอก กลายเป็นแรงดูดกลืนพลังมหาศาล

หลัวซิวขับเคลื่อนพลังหยางบริสุทธิ์ในทันที เริ่มกลั่นแปรดูดซับฤทธิ์ยาอย่างรวดเร็ว

เป็นเช่นนี้ หลัวซิวใช้เวลาฝึกตนอยู่ในห้องเป็นเวลาหนึ่งวัน ตอนที่เขาลืมตา ก็เป็นเช้าของวันถัดมาแล้ว

ฤทธิ์ของยาฝึกปราณหนึ่งเม็ด ใช้เวลาเพียงหนึ่งวัน ก็ได้กลั่นแปรดูดซับจนหมดสิ้น ปราณแท้ดั่งหมอกควันในชี่ไห่จุดตันเถียนให้หนาแน่นและทรงพลังยิ่งขึ้น