บทที่ 783

ในระยะเวลาอันสั้น เขาได้ออกมาจากเมืองชิงหยุน ก้าวเข้าไปในเขตการปกครองหยุนหลง จึงได้รู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า

ผ่านไปเพียงชั่วพริบตา เวลาก็ล่วงเลยไปถึงเก้าปี เขาได้ครอบครองพลังการต่อสู้ที่สามารถเข่นฆ่า เจ้ายุทธจักรได้ ระยะห่างของอันดับที่จะได้เข้าเป็นผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์แดนขั้นสูง มันห่างไปแค่เพียงหนึ่งก้าวเท่านั้น!

ด้านหน้าหอคอยที่กักขังเหวินเซวียนหง เสิ่นหยวนหนาน และเย่เจียเอ๋อร์ได้มีค่ายกลสร้างเอาไว้ หลัวซิวสะบัดนิ้วมือยิงออกไป ค่ายกลนั้นก็ทลายลงในทันที จากนั้นจึงสาวเท้าเข้าไปด้านในหอคอย

แอ๊ด!

ประตูไม้ค่อย ๆ เปิดออก ในห้องที่มืดมน คนสามคนที่มีใบหน้าซีดเล็กน้อยเงยหน้าขึ้นมอง ทันใดนั้นแววตาที่เหม่อลอย ก็ฉายแววประหลาดใจออกมา

“หลัวซิว?”

“เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”

“มีคนต้องการจะเล่นงานเจ้า เจ้ารีบหนีไปเร็วเข้า!”

เหวินเซวียนหงคือผู้นำทางของหลัวซิว ทำให้เขาเข้าใจว่าบนโลกใบนี้ไม่ใช่ทุกคนที่มีนิสัยหน้าไหว้หลังหลอก แต่เหวินเซวียนหงที่รู้ถึงความลับบนตัวของเขาดี แต่กลับไม่เคยมีจิตใจริษยาแม้สักน้อย

ยังมีเสิ่นหยวนหนาน ในตอนที่หลัวซิวมีเรื่องบาดหมางกับสำนักเหลยหวู่ที่เขตการปกครองโตว้ไห่ ในเวลานั้นสำหรับเขาแล้ว สำนักเหลยหวู่เรียกได้ว่าเป็นมังกรที่ยิ่งใหญ่ โชคดีที่มีหัวหน้าแก๊งเสิ่นหยวนหนานคอยปกป้อง เขาจึงสามารถเดินมาถึงทุกวันนี้ได้อย่างปลอดภัย

วันเวลาเก่า ๆ เหล่านั้น คือจุดเริ่มต้นในเส้นทางโลกยุทธ์ของเขา ในตอนนั้นพลังความสามารถของเขาอ่อนแอนัก ต้องดิ้นรนกับชะตากรรมที่ขมขื่น

แม้ว่าสำหรับเขาในตอนนี้ ผลการฝึกตนของเหวินเซวียนหงและเสิ่นหยวนหนานไม่ได้เพิ่มขึ้นอีกแม้สักน้อย แต่สำหรับหลัวซิว ก็ยังเต็มไปด้วยความรู้สึกเคารพนับถือ และปฏิบัติต่อพวกเขาทั้งสองอย่างถ่อมตัว

เพราะเขารู้ดีว่า หากไม่มีทั้งสองท่านนี้ บางทีเขาอาจจะไม่มีวันได้เดินมาถึงจุดนี้

“ผู้อาวุโสทั้งสองท่าน ทำให้พวกท่านต้องติดร่างแหไปด้วย ข้าน้อยรู้สึกผิดยิ่งนัก” หลัวซิวเดินขึ้นไปทำความเคารพ และเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวลใจ