บทที่ 790

หลัวซิวเดาว่างูมรณาจิ่วหยิน มีความเป็นได้อย่างมากที่จะเป็นสิ่งมีชีวิตตามที่เล่าขานกันมา

“ตาย!”

งูใหญ่สีดำไม่แยแส ตั้งแต่เริ่มจนจบไม่ได้หยุดมือเลย การสังหารที่มองไม่เห็นครอบคลุมทุกคนไว้ มีผู้แข็งแกร่งอีกสองสามคนในจุดนั้นที่ร่างกายฉีกขาด กลายเป็นละอองเลือด ตายลงในทันที

ปุบ! ปุบ! ปุบ!……

อัสนีโลหิตถูกปล่อยออกไปอย่างต่อเนื่อง ในช่วงเวลาสั้น ๆ ทุกคนที่ไล่ตามฆ่าหลัวซิวและลงมายังเหวปีศาจมรณาแห่งนี้ ต่างก็ตายกันจนหมดสิ้น!

รอบด้านของทะเลสาบดำ เลือดไหลดั่งสายน้ำ กระดูกและโคลนเลือดมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ราวกับอสูรชำระล้าง

งูใหญ่สีดำโหดเหี้ยมไร้ความปรานี ฆ่าทุกคนจนสิ้นแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ เผ่าพันธุ์มาร หรือว่าเผ่าพันธุ์ปีศาจ

แม้กระทั่งมหาจักรพรรดิยุทธ์คนหนึ่งจากตำหนักดารานภา ก็ถูกฆ่าตายที่นี่ด้วย!

“ไอ้หนุ่ม คนพวกนี้เจ้าพามาหรือ?”

ร่างเงาที่ไร้ความปราณีปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหลัวซิวอย่างเงียบเชียบ บรรดาผู้ที่บุกเข้าไปในที่ต้องห้ามอันน่าสยดสยองแห่งนี้ นอกจากตัวเองแล้ว ทุกคนได้ตายไปกันหมด

งูมรณาจิ่วหยินดุร้ายเสียจนทำให้คนเกรงกลัว แต่หลัวซิวรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่ได้หมายจะฆ่าตนเอง แน่นอนว่าเป็นเพราะเรื่องของเทวทูตจื่อเยียน

และงูมรณาจิ่วหยินนี้คือนายของเทวทูตจื่อเยียน เช่นนั้นพลังของเทวทูตจื่อเยียนจะแข็งแกร่งมากถึงเพียงใด?

“ข้าน้อยถูกไล่ฆ่า เพราะอับจนหนทางจึงทำได้เพียงหนีมาซ่อนอยู่ในที่แห่งนี้” หลัวซิวท่าทีเคารพอย่างมาก กังวลใจว่าเขาจะทำให้เทพที่ดุร้ายท่านนี้โมโห

งูใหญ่สีดำขมวดคิ้ว “ข้าไม่ได้ให้น้ำมรณาจิ่วหยินไปหยดหนึ่งแล้วหรือ?”

ตามคำพูดของงูใหญ่สีดำ เขามอบน้ำมรณาจิ่วหยินให้กับหลัวซิวแท้จริงแล้วมันไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เห็น หากตกอยู่ในอันตราย สามารถใช้น้ำมรณาจิ่วหยินเรียกร่างแยกของเขาออกมาได้

สำหรับเขาแล้ว ถึงแม้จะมีเพียงแค่หนึ่งร่างแยก การฆ่ามหาจักรพรรดิยุทธ์ก็ยังคงเป็นเรื่องที่ง่ายดายอยู่ดี