บทที่ 797

เพียงแต่ว่าแดนศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ทั้งสี่ล้วนคิดไม่ถึงว่า บุคคลเล็ก ๆ อย่างหลัวซิว จะทำให้บุคคลที่มีการดำรงอยู่เหนือใด ๆ อย่างเจ้าแดนท่านนี้ออกหน้าได้

ตำหนักดารานภาเพิ่งจะกล่าวจบ ชายในชุดสีแดงโลหิตผู้หนึ่งก็ได้ลุกยืนขึ้น และกล่าวอย่างเยือกเย็น: “ชายผู้นี้ได้สังหารเทพบุตรคนต่อไปของแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราสีเลือดของข้า แน่นอนว่าจะต้องเรียกร้องความเป็นธรรม”

ชายในชุดสีแดงโลหิตผู้นี้คือมหาจักรพรรดิยุทธ์ท่านหนึ่งของแดนศักดิ์สิทธิ์จันทราสีเลือด เทพบุตรคนต่อไปคนต่อไปที่เขาเอ่ยถึงนั้นแน่นอนว่าเป็นเซี๋ยลี่เฟิง

มิใช่ว่าชายในชุดสีแดงโลหิตจงใจยกยอสถานะของเซี๋ยลี่เฟิง เดิมทีมีคนที่รู้เรื่องนี้อยู่ไม่น้อย แดนศักดิ์สิทธิ์จันทราสีเลือดได้ตกลงกันภายในเอาไว้นานแล้ว เมื่อเซี๋ยลี่เฟิงฝึกตนจนบรรลุถึงแดนมหายุทธ์ช่วงกลาง ก็จะให้เขารับช่วงตำแหน่งเทพบุตรทันที

“เจียงหวูจี้ศิษย์นิกายมารศักดิ์สิทธิ์ของข้า ก็ได้ตายในเงื้อมมือของเจ้าหนุ่มคนนี้เช่นเดียวกัน”

“ลวงล่อผู้แข็งแกร่งของแดนศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ เข้าไปสังหารในเหวปีศาจมรณาอย่างไร้ความปรานี คนผู้ควรถูกกำจัด!”

“......”

ผู้คนจากแดนศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ที่นั่งอยู่ตรงนี้ต่างก็ได้เอ่ยขั้น น้ำเสียงน่าครั่นคร้าม

“พอแล้ว!”

หลิวหงเทียนพลันเอ่ยขึ้นมา กวาดสายตาไปรอบ ๆ “แต่ละคนต่างก็เป็นผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์ของสถานที่ต่าง ๆ แล้ว ยังถกเถียงส่งเสียงดังเป็นเด็กขี้ฟ้องอยู่อีก มันพึงปฏิบัติรึ?”

ผู้คนจากแต่ละแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างเงียบไป แม้ว่าจะมีมหาจักรพรรดิยุทธ์อยู่หลายคนที่มีชีวิตมานับพันปีแล้ว แต่เมื่ออยู่ตรงหน้าเจ้าแดนที่มีชีวิตมายาวนานอย่างหลิวหงเทียนผู้นี้ กลับไม่กล้าโวยวายใด ๆ และเก็บไอสังหารของตนลงไป

“หลัวซิววางแผนหลอกล่อคนของพวกเจ้าเข้าไปสังหารในเหวปีศาจมรณา เรื่องนี้นับเป็นความผิดของเขาจริง แต่พวกเจ้าเล่า?”