บทที่ 842

เป็นพิภพต่ำเช่นเดียวกัน ความสามารถโดยรวมของโลกเชิ่งถิงยังห่างชั้นจากโลกแสงดาวอยู่ ผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ไม่ได้จะเจอได้ง่ายๆ

อีกทั้งตามความสามารถและฐานะของผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์แล้วก็จะไปลงมืออย่างง่ายดาย

“เจ้าเด็กบ้า ความตายรออยู่ตรงหน้าแล้วยังจะกล้าพูดอย่างเต็มปากเต็มคำอีก！” มีคนตะโกนเยาะเย้ย

ร่างของหลัวซิวแค่ขยับเล็กน้อย วินาทีถัดมาก็ปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าของคนผู้นั้น นิ้วมือเคลื่อนขึ้นเหนืออากาศเพียงนิดเดียว เสียงงึมงำดังขึ้นเจาะทะลวงไปยังหว่างคิ้ว แล้วร่างก็ล่วงลงมาจากท้องฟ้า

“ฆ่าเขาซะ!”

ศึกครั้งใหญ่ก็ถูกจุดประกายขึ้นในบัดดล ยอดฝีมือเผ่าเทพหลายท่านต่างพากันลงมือ อาวุธขลังทุกรูปแบบ วิชายิ่งเลิศทักษะยุทธ์พุ่งอย่างมืดฟ้ามัวดินไปทางหลัวซิว

ความสามารถของคนเหล่านี้ไม่สามารถคุกคามหลัวซิวได้เลย เขาปกป้องร่างกายของเขาด้วยพลังแห่งกฎ การโจมตีของคนเหล่านี้ไม่สามารถทำลายเกาะป้องกันของเขาได้เลย

แต่เมื่อทุกครั้งที่เขาลงมือโจมตีกลับไม่มีใครรับมือได้เลย คนที่แส่หาเรื่องก็ต้องตาย

“ตายซะให้หมด!”

หลัวซิวเฉยเมยและไร้ความปรานี ดีที่เลือกเดินบนเส้นทางการฝึกยุทธ์สายนี้มานานแล้ว ไม่เช่นนั้นเขาก็ถูกสังหารไปนานแล้ว

อาณาจักรแห่งกฎได้ถูกปลดปล่อยอีกครั้ง นำยอดฝีมือเผ่าเทพหลายร้อยคนที่ไล่สังหารมาจากเมืองทองคำทั้งหมดถูกปกคลุมอยู่ภายในขอบเขตของอาณาจักร

ปัง! ปัง! ปัง!......

ร่างทีละร่างแตกออกเป็นหมอกเลือด จากนั้นกลายเป็นพละกำลังสีขาวลอยเข้าสู่ร่างของหลัวซิว

ยอดฝีมือระดับเจ้ายุทธจักรสิบกว่าคนไม่ได้ถูกสังหารจากพลังของอาณาจักร แต่ก็หนีไม่ทันแล้ว จึงถูกหอกรบมังกรดำที่มือของหลัวซิวจัดการกันคนละหอก ถูกทิ่มแทงจนตาย

พละกำลังนับร้อยเข้าสู่ร่างกาย โดยเฉพาะยิ่งเป็นคนของเผ่าเทพพวกนี้ด้วย ในนั้นมีคนไม่น้อยที่มีพลังฝึกตนชีวิต พละกำลังชีวิตแข็งแกร่งยิ่งกว่าคนธรรมดาสามัญมาก

มีตัวช่วยจากพละกำลังชีวิตพวกนี้แล้ว วรยุทธ์วงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพในร่างกายของหลัวซิวกำลังทำงานด้วยตัวมันเอง ผลการฝึกปราณแท้ก็เริ่มไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ