บทที่ 85 ทางตัน

หลินจิงหยุนสามารถฝึกตนได้ถึงวิชาชี่ไห่ขั้น7 ต้องผ่านกันฝึกฝนแทบเป็นแทบตาย มาหลายต่อหลายครั้ง เขาสัมผัสได้ถึงแสงสีดำบนหมัดของหลัวซิว มันเต็มไปด้วยอันตราย

วิชาท่าร่างธารเมฆีของแดนบรรลุผล ถูกเขาใช้ออกมาจนถึงขีดสุด ร่างกายถอยหลังอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็เอียงศีรษะ หลบหมัดสุดแสนอันตรายของหลัวซิว

เทคนิคการปล่อยพลังของการฝึกวิชาดาบเร็ว ความเร็วของหมัดหลัวซิว เร็วระดับไหนกันนะ

ถึงหลินจิงหยุนใช้ปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณของร่างกาย หลบหมัดได้ แต่หมัดนี้มาพร้อมกับลมแรง จนเกิดเสียง และพาดผ่านใส่หน้าเขานับไม่ถ้วน

“อ๊าก!”

ทุกคนด้านล่างเวที ได้ยินเสียงร้องโอดครวญของหลินจิงหยุน เห็นซีกหน้าด้านซ้ายของเขา มีเลือดเนื้อปะปนกัน เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว

“นี่......” ความเจ็บบนใบหน้า ทำให้หลินจิงหยุนทรมานไม่สิ้นสุด แต่เขาคิดไม่ออก หมัดของหลัวซิวมาพร้อมลมแรง ทำไมถึงทำร้ายเขาได้

จอมยุทธ์แดนฝึกชี่ไห่ ใช้ปราณแท้คุ้มครองร่างกาย ระดับที่บรรลุถึงของเขาคือ วิชาชี่ไห่ขั้น7 อยากใช้ปราณแท้พร้อมลมแรง มาทำร้ายตัวเอง อย่างน้อยก็ต้องเป็นคนที่มีแดนขั้นสูงชี่ไห่ขั้น9 ถึงจะทำได้

ถึงเป็นยอดฝีมือแดนขั้นสูงชี่ไห่ขั้น9 ปราณแท้มาพร้อมลมแรง ต้องฝ่าปราณแท้คุ้มครองร่างกาย ถึงทำร้ายเขาได้ แต่ลมจากหมัดของหลัวซิวเมื่อครู่ ปราณแท้คุ้มครองร่างกายของเขา ไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลย จึงสามารถทำร้ายเขาได้ทันที

การต่อสู้ระหว่างทั้งสองคน เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทุกคนด้านล่างเวที ตั้งอกตั้งใจดูมาก

เศษเงาที่หลัวซิวเหลือเอาไว้ตอนแรก ปรากฏด้านหลังหลินจิงหยุนเหมือนผี หมัดหนึ่งเหวี่ยงออกมา พร้อมกับลมแรง ซัดใส่หน้าหลินจิงหยุนจนเนื้อกับเลือดผสมกันเละเทะ!

ในกลุ่มคนที่มาดูล่างเวที มียอดฝีมือศิษย์นอกสำนัก อยู่ในรายชื่อประมาณ 100 อันดับ จำนวนไม่น้อย แม้แต่พวกเขา ก็คิดไม่ออกว่าหลัวซิวทำได้อย่างไร ถึงกับต้องขยี้ตา เพราะคิดว่าตัวเองตาฝาด

“เมื่อกี้หลัวซิวใช้วิชาท่าร่างอะไรกัน เหลือเศษเงาเอาไว้ จู่ๆ ก็ไปปรากฏตัวด้านหลังหลินจิงหยุน”

“หลินจิงหยุนหลบหมัดนั่นได้แล้วแท้ๆ แต่ยังโดนปราณแท้ลมรุนแรงทำร้าย หรือปราณแท้ของหลัวซิว พอๆ กับแดนขั้นสูงชี่ไห่ขั้น9”

“เขาเพิ่งมีวิชาชี่ไห่ขั้น3 เองนะ......”

ทุกคนรู้สึกหนาวเหน็บขั้วหัวใจ มีวิชาชี่ไห่ขั้น3 แต่มีพละกำลังน่ากลัวขนาดนี้ แปลกประหลาดมาก!

“แสงดำจากปราณแท้ที่ไอ้เด็กเวรนี่รวบรวม มีอะไรผิดปกติ!”

จางหลู่เหลียงที่อยู่บนห้องใต้หลังคาขมวดคิ้ว สีหน้าของเขาฉายแววเคร่งขรึม

ถึงดูไม่ออกว่าความสามารถพิเศษ ที่หลัวซิวใช้ทำลายเส้นชีวิตคืออะไร แต่เขาเป็นจอมยุทธ์พรสวรรค์ระดับที่บรรลุถึงขั้น 9 สามารถรับรู้ได้ว่า พละกำลังทำลายล้างที่หลัวซิวรวบรวมเมื่อครู่ ไม่ธรรมดามาก

ผลการฝึกตนไม่ถึงแดนฝึกจิต ไม่มีทางเอาการรับรู้ทางจิตวิญญาณเปลี่ยนเป็นการเคลื่อนวัตถุด้วยพลังจิตอย่างลึกซึ้ง ดังนั้นจางหลู่เหลียงจึงเห็นความผิดปกติ แต่ไม่รู้ว่ามีอะไรพิเศษตรงไหน

ตอนนี้ หลินจิงหยุนยืนเลือดเต็มหน้า อยู่บนเวทีการดวลความเป็นตาย ในแววตาที่จ้องหลัวซิวเขม็ง เต็มไปด้วยความอาฆาต และแฝงด้วยความ......ตกใจและหวาดกลัว!

หมัดของหลัวซิวเมื่อครู่ ทำให้เขารับรู้ถึงอำนาจความตายอย่างแท้จริง ถ้าสิ่งที่ทำร้ายตัวเอง ไม่ใช่ปราณแท้ลมรุนแรง แต่เป็นหมัดของเขา หรือกระบี่ยุทธ์ของเขา การโจมตีเพียงครั้งเดียว ตัวเองต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

หลัวซิวในตอนนี้ ทำให้เขารู้สึกลึกลับจนไม่สามารถคาดเดาได้ และมนุษย์เต็มไปด้วยความเคารพหวาดกลัวและหวาดผวากับสิ่งที่ไม่รู้ ความมั่นใจลดฮวบลง จนทำให้สติของหลินจิงหยุนกระเจิดกระเจิง

หลินจิงหยุนกัดฟันกรอด ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ “ดูเหมือนคงต้องใช้สมบัติค่ายกล ที่หัวหน้าจางให้ฉันแล้วล่ะ”

เขาพลิกมือ มีลูกกลมทองปรากฏขึ้นบนมือ บนนั้นมีลวดลายและสัญลักษณ์เต็มไปหมด

“ตายซะเถอะ หลัวซิว!”

หลินจิงหยุนแผดเสียงออกมา หน้าตาโหดเหี้ยม ส่งปราณแท้เข้าไปที่ลูกกลมทองบนฝ่ามือ ด้วยความบ้าคลั่ง แสงสีทองสะดุดตา แผ่ออกมาจากลูกกลมทอง แสงสีทองแต่ละแสง ราวกับปราณกระบี่ ฟันไปบนอากาศจนเกิดเสียงดังขึ้น

“สมบัติค่ายกล!”

“แฝงไปด้วยพลังAttrทอง สมบัติค่ายกลสามระดับ!”

คนด้านล่างเวทีเบิกตาโต เพราะคุณสมบัตินั้น คือพลังที่จอมยุทธ์พรสวรรค์สามารถทำได้

ใช้สมบัติค่ายกลสามระดับ แสดงว่าหลินจิงหยุนสามารถปลดปล่อยพลังออกมา ได้พอๆ กับการโจมตีของจอมยุทธ์พรสวรรค์

ในสายตาของทุกคน ถึงพละกำลังของหลัวซิวจะแข็งแกร่ง แต่ความแตกต่างระหว่างพรสวรรค์กับชี่ไห่ เป็นอะไรที่ไม่สามารถก้าวข้ามไปได้