บทที่ 862

“ดาซีกับลูนถือเป็นอัจฉริยะของค่ายสว่างที่มีความสามารถไม่เลวเลย” เก๋อฟูพยักหน้า ทันใดนั้นสายตาก็พลันเป็นประกาย “ลีน่า ไม่ใช่ว่าเจ้าคิดจะ?”

ลีน่ายิ้มบาง ๆ “หรือว่าเจ้าไม่คิด? ถ้าหากตำหนักเทวสามารถแนะนำอัจฉริยะคนหนึ่งที่มีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขให้ เมื่อใดที่แดนเบื้องบนรับเข้าไปแล้ว ข้าและเจ้าต่างก็จะได้รับรางวัลที่ที่มีมูลค่ามหาศาล บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสที่เราจะได้ฝึกตนเป็นเทพก็เป็นได้”

“แต่ว่าเจ้าหนุ่มคนนี้พลังอ่อนแอเกินไป มีศักยภาพมีพรสวรรค์ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีโอกาสประสบผลสำเร็จสูง มีอัจฉริยะไม่น้อยที่โดดเด่นอย่างมากในตอนแรก แต่ยิ่งนานวันไปก็ยิ่งไม่มีพลังแล้ว” เก๋อฟูเอ่ย

“ไม่รีบ ดูไปอีกสักระยะค่อยว่ากัน” ลีน่ายกแก้วเหล้าขึ้นมาใกล้ริมฝีปากแดงสด แล้วจิบเหล้าชั้นยอดที่ถูกสกัดมาเป็นอย่างดี

……

ชั้นที่สองของตำหนักเทวมืด มีผู้คนอยู่ราว ๆ ร้อยกว่าคน โดยเฉลี่ย ที่นี่มีทั้งหมดแปดหอคอยเทว จำนวนของผู้แข็งแกร่งระดับเจ้ายุทธจักร เมื่อรวมกันแล้วก็จะมีประมาณแปดร้อยถึงหนึ่งพันคน

อีกทั้ง จำนวนที่ว่านี้ยังไม่ใช่จำนวนโดยรวมทั้งหมดของผู้แข็งแกร่งเจ้ายุทธจักรแห่งโลกเชิ่งถิง ในกองกำลังต่าง ๆ ย่อมต้องมีเจ้ายุทธจักรอยู่อีกไม่น้อย ในการประเมินเบื้องต้น จำนวนของผู้แข็งแกร่งระดับเจ้ายุทธจักรแห่งโลกเชิ่งถิง จะต้องมีเกินกว่าสองพันคนเป็นแน่

เมื่อเทียบกันแล้ว จำนวนของเจ้ายุทธจักรแห่งโลกแสงดาว มีไม่มากเท่ากับที่โลกเชิ่งถิงอย่างแน่นอน

จำนวนคร่าง ๆ ของผู้แข็งแกร่งเจ้ายุทธจักร เทียบกับจำนวนของผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์ มีสถานที่ฝึกตนที่เอื้ออำนวยอย่างหอคอยแห่งเทพศักดิ์สิทธิ์ จำนวนของผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งโลกเชิ่งถิงจะต้องมีไม่ตำกว่าสองร้อยขึ้นไป กลับกันจำนวนของมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งโลกแสงดาว ก็มีอยู่ราว ๆ หนึ่งร้อนคนเท่านั้น

หากเปรียบเทียบกับหอคอยแห่งเทพศักดิ์สิทธิ์ การเข้าร่วมแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งโลกแสงดาวนั้นมีเงื่อนไขที่สูงกว่า สามารถเข้าไปได้เพียงแค่ครั้งละ 20 คน อีกทั้งยังต้องเป็นรอทุก ๆ สิบปีจึงจะเปิดครั้งหนึ่ง ไม่เหมือนกับหอคอยแห่งเทพศักดิ์สิทธิ์ที่เปิดอยู่ตลอดเวลา

เรื่องนี้ไม่ได้สร้างความปะหลาดใจใด ๆ ให้กับหลัวซิว เพราะว่าโลกแสงดาวเคยผ่านพ้นพิบัติโบราณมาครั้งหนึ่ง เวลาที่ล่วงเลยไปนับหมื่นปียังไม่สามารถที่จะฟื้นฟูให้รุ่งเรืองดั่งเช่นวันเก่าได้เลย