บทที่ 866

“อาณาจักรสว่าง!”

โอริคำรามอีกครั้ง ใช้วิชาลับฝืนยกระดับจนถึงเจ้ายุทธจักรช่วงกลาง สำแดงกลยุทธ์อาณาที่มีเฉพาะผู้แข็งแกร่งเจ้ายุทธจักรเท่านั้น สามารถทำให้คู่ต่อสู้ที่มีแดนต่ำกว่าตนเกิดแรงกดดันมหาศาล

ทั่วทั้งแท่นประลอง มีกฎสว่างที่เปล่งประกายระยิบระยับเต็มไปทั่วทุกที่ แต่โอริที่ยืนอยู่ใจกลาง เพลิงอัคคีแผดเผาสีทองที่อยู่รอบตัว ราวกับพระอาทิตย์ที่ไม่มีวันอับแสง

“ปังโครม……”

แสงเทวไร้ที่สิ้นสุดภายในอาณา โอริราวกับทวยเทพที่สามารถควบคุมได้ทุกสิ่งอย่าง

ไม่นานร่างของหลัวซิวก็จมอยู่ภายใน แสงเทวสีทิง ทำให้คนจากฝั่งค่ายมืดต่างอดไม่ได้ที่จะกังวลใจอแทนเขา

“ไปตายเสีย!”

โอริพุ่งเข้ามาด้วยความรวดเร็ว เขาสำแดงวิชาลับโดยไม่สนผลที่ตามตา จำเป็นต้องฆ่าไอ้เด็กเวรนี่ให้ได้ จึงจะสามารถคลายความคับแค้นในใจของเขาลงไปได้

จากนั้นในเวลานี้เอง ม่านเพลิงอัคคีสีดำสนิทก็แหวกทะลุแสงเทวออกมา ครอบคลุมไปทั่วแท่นประลอง

“อาณาจักรแห่งกฎ!”

มีบางคนตกใจจนเผลอส่งเสียงออกมา ผู้แข็งแกร่งระดับเจ้ายุทธจักรครอบครองอาณาจักรแห่งกฎนั้นเป็นเรื่องปกติมาก แต่มหายุทธ์คนหนึ่งกลับครอบครองวิธีการเช่นนี้ ถึงขั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าเจ้ายุทธจักรเสียอีก นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว

เพลิงอัคคีสีดำลุกท่วมแสงเทวสีทองจนสิ้น อาณาจักรแห่งกฎของหลัวซิวเห็นได้ชัดเจนว่าสามารถควบคุมอาณาจักรสว่างของโอริได้อย่างราบเรียบ

ภายใต้กฎอาณาจักรมรณะ โอริที่เมื่อครู่เพิ่งจะใช้วิชาลับยกระดับพลังจนถึงเจ้ายุทธจักรขั้นสี่ พลังดังกล่าวถูกพลังอาณากดลงไปครึ่งหนึ่งในชั่วพริบตา

“นี่……”

ดวงตาที่เบิกกว้างของโอริสั่นไหว เพราะในสถานการณ์ที่พลังถูกกดลงไปครึ่งหนึ่งนั้น พลังของเขากับการสำแดงวิชาลับก่อนหน้านี้เท่ากับว่าไม่ได้มีความแตกต่างกันแต่อย่างใดเลย

กระบี่ยุทธ์ในมือของหลัวซิวราวกับว่าแทงทะลุโซนโดยตรง ทันใดนั้นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของโอริ เสียงดังฉึก เสียบทะลุเข้ากลางหว่างคิ้วของเขา

“ปัง!”

บนกระบี่ยุทธ์ เพลิงมรณะปะทุออกมา ตัวหยั่งรู้ที่ซ่อนอยู่บริเวณหว่างคิ้วนั้นถูกแผดเผาจนไม่เหลือร่องรอยในชั่วพริบตา