บทที่ 896

“ฮึ่ม นี่คือจุดจบที่ท้าทายข้า ถ้ายังกล้าพูดจาไร้สาระอีก ข้าจะฆ่าพวกเจ้า!”

บาเค่อตะคอกอย่างเย็นชาราวกับว่าเขาเป็นเทพบุตรมืดแล้วและควบคุมทุกอย่างอยู่ในมือ

อย่างไรก็ตาม ในใจของเขาก็ตกตะลึงอย่างมาก เขาคาดไม่ถึงว่าซิวหลัวคนนี้จะแข็งแกร่งถึงขนาดที่ใช้แค่กระบวนท่าเดียวก็สามารถสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงให้กับเจ้ายุทธจักรขั้น 9 ทั้งสองได้

“โชคดีที่เป็นคนที่ป้าลีน่าเอามาช่วยเหลือข้า ไม่อย่างนั้นถ้าคนๆ นี้แย่งตำแหน่งเทพบุตรด้วย ใครจะไปแย่งกับเขาได้?” บาเค่อคิดในใจ

การลงมือของหลัวซิวได้ขัดขวางเจ้ายุทธจักรหลายคนที่ต้องการแย่งชิงเทพบุตร ผู้แข็งแกร่งหลายคนของค่ายมืดไม่กล้าส่งเสียงคัดค้านอีกต่อไปและพวกเขาทั้งหมดรวมตัวกันรอบบาเค่อ

ฮึ่ม!

ร่างของบาเค่อแผ่แสงมืดออกมา แสงมืดปกป้องทุกคนแล้วเข้าไปในหลุมดำ

ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในหลุมดำ เสียงหวีดหวิวของลมก็แผ่ไปทั่วหู วาโยสะท้านกระดูกนั้นไม่มีที่สิ้นสุด มันเป็นความแค้นและกลิ่นอายของซากศพสมัยโบราณของผู้แข็งแกร่งจำนวนนับไม่ถ้วนที่เสียชีวิตตอนที่เมืองเทพถูกทำลาย

หากไม่มีการปกป้องจากนักยุทธ์เทพมาร เว้นแต่เจ้าจะมีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมาก หากถูกวาโยสะท้านกระดูกพัด ความแค้นในสายลมจะกระทบตัวหยั่งรู้ของจอมยุทธ์และการกัดกร่อนร่างเนื้อของจอมยุทธ์

“ช่างเป็นพลังแห่งความตายที่แข็งแกร่งจริงๆ”

หลัวซิวอยู่ในแสงสลัวที่ปล่อยออกมาจากนักยุทธ์เทพมาร แต่ตัวสำนึกของเขาสามารถสัมผัสได้ถึงแหล่งที่มาของพลังที่มีอยู่ในวาโยสะท้านกระดูก

“ซิวหลัว เจ้าจะไปทำอะไร?” บาเค่อตะโกนถามเมื่อเห็นหลัวซิวเดินไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน

“ข้าไปลองพลังของวาโยสะท้านกระดูกนี้” หลัวซิวกล่าว