บทที่ 898

เขาใช้วิชาวงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพ เนื้อและเลือดที่ปลิวไปเพราะถูกสายฟ้าผ่าก็เกิดใหม่อย่างรวดเร็ว หลังจากการเกิดใหม่แล้วก็ถูกผ่าอีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

บาเค่อและผู้แข็งแกร่งหลายคนจากค่ายมืด ตามหลังหลัวซิวและได้เห็นฉากนี้ด้วยตาของพวกเขาเอง พวกเขาต่างก็ตกใจและพูดไม่ออก

“เขากำลังหาความตายหรือ?”

ไม่เคยสัมผัสด้วยตัวเอง แต่การได้เห็นกับตาทำให้ผู้แข็งแกร่งจากค่ายมืดตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

เช่นเดียวกับวาโยสะท้านกระดูก ยิ่งพื้นที่ของฟ้าร้องและฟ้าผ่าอยู่ลึกเท่าใด พลังของสายฟ้าก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และแสงสลัวที่ปล่อยออกมาจากนักยุทธ์เทพมารก็สั่นสะเทือนจากการโจมตี

เห็นเนื้อและเลือดของหลัวซิวถูกผ่าคล้ายระเบิดครั้งแล้วครั้งเล่าและเกิดใหม่ เขาหยิบเม็ดยาออกมาทานเป็นครั้งคราว แต่การก้าวไปข้างหน้าไม่ได้ช้าลงเลยแม้แต่น้อย โดยยังคงรักษาความเร็วเท่าเดิมตั้งแต่ต้นจนจบ

“ร่างยุทธ์ร่างเนื้อของเขากำลังแข็งแรงขึ้น!”

“ใช่ ยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่ พลังของสายฟ้าก็ยิ่งยิ่งแข็งแกร่ง และเขาสามารถต้านทานมันได้เสมอ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งกว่าตอนที่เขาเริ่มเล่นครั้งแรก”

“ช่างน่ากลัวนัก วิธีกลั่นร่างแบบนี้เขายังสามารถคิดได้”

“สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือเขาไม่เพียงแต่คิดออกมาได้เท่านั้น แต่ยังสามารถทำมันได้สำเร็จ”

ในค่ายมืดยังมีเจ้ายุทธจักรมากมายที่ฝึกฝนกลั่นร่าง แต่ไม่มีใครกล้าลอง แม้แต่ผู้แข็งแกร่งกลั่นร่างระดับเจ้ายุทธจักรที่ไม่มีใครเทียบได้มาที่นี่ พวกเขาอาจจะสามารถทนต่อการระเบิดของสายฟ้าได้หนึ่งหรือสองครั้ง แต่ถ้าเป็นสิบกว่าครั้งที่ผ่าลงมาพร้อมกัน แม้ว่าจะเป็นเจ้ายุทธจักรที่ไม่มีใครเทียบได้ ก็ต้องตายและกลายเป็นเถ้าถ่าน

“ทำลายมันเพื่อข้า!”

หลัวซิวเดินไปตลอดทาง และหลังจากที่ถูกวาโยสะท้านกระดูกและสายฟ้าผ่าไม่รู้จบ เขารู้สึกว่าแดนร่างเนื้อของเขาใกล้จะบรรลุแล้ว

เขานำชิ้นส่วนของสารจิงอัคคีเทพที่ได้รับมา ดูดซับแก่นธาตุอัคคีเทพที่บรรจุอยู่ในนั้น และทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง