บทที่ 930

“ปัง!”

เงาแส้สีทองฟาดลงบนตำหนักจื่อเซียว ตำหนักจื่อเซียวตั้งตะหง่านไม่สั่นไหว ส่วนเงาแส้สีทองนั้นกลับแตกสลายไปอย่างไร้ร่องรอย

“ต้านไว้ได้หรือ?”

บรรดาเจ้ายุทธจักรเขาชะตาเทพตกใจหน้าถอดสี แส้มังกรฟ้าสยบเทพมีไว้เพื่อโจมตีวิญญาณตัวสำนึกโดยเฉพาะ นอกเสียจากผู้แข็งแกร่งที่มีผลการฝึกตนของแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ ไม่เช่นนั้นต่อให้ไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส

“ในตัวหยั่งรู้ของเขามีสมบัติป้องกันโจมตีวิญญาณ!” เจ้ายุทธจักรแห่งเขาชะตาเทพคนหนึ่งตระโกนด้วยความตกใจ

เห็นเพียงร่างของหลัวซิวหายไปอีกครั้ง เจ้ายุทธจักรหลายคนจากเขาชะตาเทพราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ รีบขับเคลื่อนพลังอำนาจของแส้มังกรฟ้าสยบเทพให้ขึ้นสู่จุดสูงสุด

“ปัง!”

หอกยุทธ์มังกรดำระเบิดออกมา หอกรบเปลี่ยนร่างเป็นมังกรนิล อ้าปากกัดแส้มังกรฟ้าสยบเทพ ที่เปลี่ยนร่างเป็นมังกรทอง ไม่ว่าอีกฝ่ายจะดิ้นรนขัดขืนสักเพียงใด ก็ถูกกดเอาไว้อย่างแน่หนา

ชั่วขณะหนึ่ง บรรดาเจ้ายุทธจักรจากเขาชะตาเทพและแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี้ล้ำต่างพากันหน้าซีดเผือด

“เฮอะ เป็นเพียงแค่สมบัติวิเศษชั้นล่างยังกล้ามาต่อต้านข้ารึ?”

หงเทียนหัวเราะเย้ยหยัน ไม่นานก็สามารถควบคุมจิตภัณฑ์ของแส้มังกรฟ้าสยบเทพเอาไว้ได้ มังกรทองตัวหนึ่งก็ถูกเขากักขังเอาไว้

“ทุกท่าน ขอบใจมากที่มอบสมบัติวิเศษทั้งสองนี้ให้ข้า”

หลัวซิวยิ้มบาง ๆ สายตานั้นกวาดมองไปยังเจ้ายุทธจักรอีกเก้าคนที่เหลือ

ในชั่วพริบตา เจ้ายุทธจักรแดนศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ทั้งสองที่แต่เดิมยังมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมต่างก็พากันนิ่งเงียบไป พวกเขาคิดว่าอาศัยสมบัติวิเศษที่ได้รับมาจากผู้แข็งแกร่งแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ ต่อให้ผลการฝึกตนของหลัวซิวจะเพิ่มขึ้นถึงแดนเจ้ายุทธจักรก็ยังสามารถเอาชนะเขาได้

แต่พวกเขาไม่คิดไม่ฝันว่า พลังของหลัวซิวจะเพิ่มพูนขึ้นมาอย่างรวดเร็วเช่นนี้ กระทั่งสามารถยึดสมบัติวิเศษทั้งสองชิ้นไปได้ต่อหน้าต่อตา เป็นข้อได้เปรียบอย่างสมบูรณ์ในการบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง ลังนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง