บทที่ 944

เจ้าศักดิ์สิทธิ์อัคคีนภาเป็นชายวัยกลางคนที่น่าเกรงขาม แต่งกายด้วยเสื้อคลุมสีแดงทอง ถือกระบี่สมบัติเล่มหนึ่งอยู่ในมือ เขาเป็นผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 4

“รังแกข้าที่ฝึกตนมาเป็นเวลาสั้นหรือ? พวกเจ้าที่เรียกว่าแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆเป็นเพียงขยะที่รวมตัวกันเพื่อกลั่นแกล้งคนเท่านั้น วันนี้ข้าจะเหยียบตำหนักอัคคีนภา ของเจ้าให้ราบ!” หลัวซิวตะโกนอย่างเย็นชา

“ช่างตลกจริง! เพียงเพราะเดรัจฉานตัวน้อยอย่างเจ้าที่กล้าพูดจาบ้าๆ บอๆ เจ้าศักดิ์สิทธิ์อย่างข้าจะดูว่าเจ้ามีความสามารถเพียงใดในการเหยียบตำหนักอัคคีนภาของข้าให้ราบ”

เจ้าศักดิ์สิทธิ์อัคคีนภาก้าวขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยถือกระบี่สมบัติวิเศษอยู่ในมือ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยออร่าที่ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงเปลวไฟไปทั่วอากาศ

หลัวซิวไม่หวดกลัว เขาเผชิญหน้าพร้อมพูดเยาะเย้ยว่า “ข้าได้ยินมาว่าตำหนักอัคคีนภาของเจ้ามุ่งเน้นไปที่การปลูกฝังกฎเพลิงอัคคี และวันนี้ข้าจะใช้ไฟเพื่อทำลายเจ้า!”

เปลวไฟสีแดงลุกออกจากร่างกายของเขา มันคือจักรพรรดิอัคคีนภาแดง ที่ภูตอัคคีเปลี่ยนแปลงครั้งที่สามมาจากการฝึกฝน

“เคร่ง!”

เจ้าศักดิ์สิทธิ์อัคคีนภาฟันออกไปด้วยกระบี่ เปลวเพลิงที่ไม่มีที่สิ้นสุดระหว่างฟ้าดินมารวมตัวเป็นพลังกระบี่ที่หนาราวกับภูเขา กวาดล้างลงมา พลังหนักหนา แผดเผาท้องฟ้า ทำให้โลกเดือด

หลัวซิวยื่นมือออกไปจับ เอากระบี่สมบัติวิเศษที่เขาได้แย่งมาจากมือของแดนศักดิ์สิทธิ์ในแดนดารานอก เขาฟันออกไปต่อต้านเจ้าศักดิ์สิทธิ์อัคคีนภา

“โครม!”

ปราณกระบี่แข็งแกร่งราวกับภูเขาถูกเขาฟันออก แต่ปราณกระบี่ที่พังทลายไม่ได้สลายไป ได้กลายเป็นเปลวไฟสีแดง จมดิ่งไปทางหลัวซิว

นี่คืออัคคีจักรพรรดิที่ควบแน่นโดยเจ้าศักดิ์สิทธิ์อัคคีนภา หลังจากการฝึกตนนับพันปี ไฟทุกดวงสามารถเผาผลาญทุกอย่างได้ แม้กระทั่งผู้แข็งแกร่งมหาจักรพรรดิยุทธ์ในระดับแดนเดียวกันก็ไม่กล้าแตะโดน

แต่หลัวซิวไม่ได้สนใจมัน เขาอ้าปากและคายจักรพรรดิอัคคีนภาแดงออกมา เปลวไฟที่เขาฝึกฝนนั้นมีฐานเป็นภูตอัคคีกลืนกิน ภูตอัคคีแบบนี้เชี่ยวชาญด้านการกลืนกินกลั่นแปรพลังธาตุไฟต่างๆเพื่อเอามาใช้เอง

จักรพรรดิอัคคีนภาแดงกลายเป็นกระแสน้ำวน และเปลวไฟสีแดงที่ไม่มีที่สิ้นสุดถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็ว