บทที่ 947

แดนศักดิ์สิทธิ์หยุนไห่ถูกทำลายลง นางถูกกักบริเวณโดยแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ และอดีตสำนักไป๋ซิงกู่ที่นางอยู่ก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน นางไม่รู้ว่าจะอยู่อย่างไร

ถ้าไม่ใช่เพราะการปรากฏตัวของหลัวซิว นางก็เตรียมพร้อมที่จะตอบรับทำนายที่อยู่ของเขา ไม่ใช่เพื่อปกป้องตัวเอง แต่ไม่ต้องการให้ผู้คนในสำนักไป๋ซิงกู่ได้รับผลกระทบ

“ข้าขอโทษ ข้ากลับมาช้าไปหน่อย” หลัวซิวปลอบใจนาง แดนศักดิ์สิทธิ์หยุนไห่ถูกทำลายมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา

ในเวลาเดียวกัน เขาก็โกรธมาก เพื่อความเห็นแก่ตัว แดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ เฝ้าดูแดนศักดิ์สิทธิ์หยุนไห่ถูกเผ่าปีศาจทำลาย กลับเมินเฉย ไม่สมกับที่เป็นมนุษย์!

เขาไม่รู้ความคิดในใจของเหยียนซีโรว่ นางสืบทอดวิชาแห่งชะตาจากเชื้อสายธิดาเทพหยุนไห่ ตามผลการฝึกตนที่สูงขึ้น จะปลุกความทรงจำของชาติก่อนของนางให้ตื่นขึ้น

ตอนนี้นางได้ฝึกฝนจนถึงเจ้ายุทธจักรขั้นปลาย และผลการฝึกตนจะรวดเร็ว กระทั่งเร็วกว่าหลัวซิวด้วยซ้ำ เพราะนางได้รับความทรงจำเกี่ยวกับชีวิตก่อน

และความทรงจำในชาติก่อนของนาง นางได้พบกับชายคนหนึ่งเมื่อตอนนางถึงเจ้ายุทธจักรขั้นปลาย

วินาทีที่นางได้พบกับชายคนนั้นในชาติก่อน ทำให้นางรู้สึกว่าคนนั้นและหลัวซิวดูเหมือนจะเป็นคนเดียวกัน

ประสบการณ์ต่างๆ ในอดีต เช่นเดียวกับความทรงจำจากชาติก่อนที่ผุดขึ้น ชื่อหลัวซิวคนนี้ ได้ถูกจารึกไว้อย่างไม่รู้ตัวในส่วนลึกของหัวใจของนาง

ดังนั้นวินาทีที่หลัวซิวเดินมาอยู่ข้างหน้านาง นางก็กลั้นความรู้สึกในใจไม่ได้

หลัวซิวไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ แต่เขาเข้าใจว่าเหยียนซีโรว่ถูกรังแกเพราะตัวเขาเองและเขารู้สึกผิด

เขาเหลือบมองผู้คนจากสำนักไป๋ซิงกู่อย่างเย็นชาและพูดอย่างเฉยเมย “ตำหนักอัคคีนภาจะถูกทำลาย หากพวกเจ้าต้องการที่จะอยู่รอดต่อไป ก็เข้ามา”

เขาโบกมือนำตำหนักเสวียนดำออกมา และพูดกับพวกสำนักไป๋ซิงกู่

ด้วยนิสัยเก่าของเขา เขาจะไม่สนใจความเป็นตายของคนเหล่านี้ แต่เนื่องจากเหยียนซีโรว่ เขาไม่สามารถนิ่งเฉยและเพิกเฉยคนเหล่านี้ได้

“เจ้าหมายความว่ายังไง?” ไป๋หุ้ยเหลียนและคนอื่นๆ มองดูหลัวซิวด้วยสายตาสงสัยและระมัดระวัง

“ให้ทางรอดแก่พวกเจ้า” หลัวซิวขี้เกียจเกินกว่าจะพูดเรื่องไร้สาระ เขากระตุ้นตำหนักเสวียนดำบังคับให้พวกคนจากสำนักไป๋ซิงกู่เข้ามา