บทที่ 960

ประตูตำหนักถูกผลักเปิดออก ชายวัยกลางคนแข็งแรงก้าวเข้ามา เขาดูประหม่าและตื่นเต้น

สาวใช้หลายร้อยคนในห้องโถงเห็นเขา ทุกคนต่างโค้งคำนับต่อเขาด้วยความเคารพ

“วัฏจักรชีวิต?...นี่เป็นหนึ่งในชาติก่อนของข้าหรือ?”

หลัวซิวจ้องไปที่ทารกเพศชายที่อุ้มโดยสาวใช้ เฝ้าดูเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ในฐานะผู้ยืนดู

“ใคร?”

ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนที่แข็งแรงมองไปที่ที่หลัวซิวอยู่ ดวงตาคู่นั้นฉายแสงศักดิ์สิทธิ์อันดุเดือด ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นอดีตและปัจจุบันได้

ร่างกายของหลัวซิวสั่นสะท้าน นี่เป็นผู้แข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัว เขาเข้าไปในวัฏจักรชีวิต เท่ากับว่าไปยังอดีต แล้วถูกผู้ชายคนนี้รู้สึก

ชายร่างกำยำตะคอกเสียงเบา ความกดดันแผ่ไปทั่วร่างกาย สาวใช้หลายร้อยคนในห้องโถงต่างตัวสั่นแล้วคุกเข่าลง

“สามี...”

หญิงงามหลังคลอดที่นอนอยู่บนเตียงส่งเสียงร้องแผ่วเบา

ดวงตาของชายร่างกำยำกลอกไปมา แต่เขาไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ เขาอดขมวดคิ้วไม่ได้ และเมื่อเขาได้ยินเสียงเรียกจากภรรยา เขาก็คลายความสงสัยลงทันทีแล้วเดินไปหาอย่างรวดเร็ว

ต่อให้เจ้าแข็งแกร่งแค่ไหน เมื่อตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตร ย่อมมีช่วงที่อ่อนแอ

ชายร่างกำยำกุมมือภรรยา ความห่วงใยแสดงออกมาบนใบหน้า เขาเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพความรักมาก เขาไม่ได้มองลูกชายของเขาเป็นอันดับแรก แต่ให้ความสำคัญกับภรรยาก่อน

หลัวซิวเฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ด้วยความอึ้ง จากสิ่งที่เขาเห็น ก็ไม่ยากที่จะเดาได้ว่าท่านบิดาและท่านมารดาของเขาในชาตินี้ต่างไม่ใช่คนธรรมดา