บทที่ 989

ทันใดนั้น เทพมารทุกท่านตรงหน้าก็รู้สึกถึงบางอย่าง พากันหันหลังมา พบว่าเป็นหลัวซิว

“ไอ้หนุ่มยังมีชีวิตอยู่อีก อีกทั้งยังหาที่แห่งนี้เจออีก?” เทพปีศาจสยบนภารี่ตามทอง

“แม้แต่เทพมารต่างก็ตายกันไปหลายคน แต่ไอ้หนุ่มคนนี้กลับยังรอดชีวิตมาได้ตลอด โชคดีเสียเหลือเกิน” เผ่าพันธุ์มารเทวมังกรพูดเสียงเย็น

ช่าจื่อเยียนไม่ได้พูดอะไร แต่ริมฝีปากงดงามนั้นกลับมีรอยยิ้มบาง ๆ ระบายออกมา ก่อนหน้านี้นางก็กังวลว่าหลัวซิวจะตายอยู่ที่แห่งนี้ ถึงอย่างไรแต่ละคนก็ถูกวาร์ปไปยังสถานที่ที่แตกต่างกัน อันตรายก็อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา

อันตรายเหล่านี้แม้กระทั่งเทพมารต่างก็เอาชีวิตไม่รอด นับประสาอะไรกับหลัวซิวที่เป็นเพียงแดนเจ้ายุทธจักร?

แต่หลัวซิวไม่เพียงแต่ยังไม่ตาย เขายังใช้ชีวิตได้อย่างสบายดี กระทั่งสามารถค้นหาที่นี่จนเจอ ไม่ได้ล่าช้าไปกว่าเทพมารอย่างพวกเขาเลย

“ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงพวกเขาต่างเติบโตได้ขึ้นมาท่ามกลางการทดสอบชีวิตและความตาย มีอัจฉริยะบางคนที่ตายท่ามกลางการทดสอบ แต่อัจฉริยะที่ไม่ตายได้ผ่านความยากลำบากมากมาย ต่างประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในแดนที่เกินกว่าคนทั่วไปจะเอื้อมถึง”

ดวงตาคู่สวยของช่าจื่อเยียนเป็นประกายระยิบระยับ “หลัวซิว เจ้าใช่คนแบบนั้นหรือไม่?”

“หลัวซิว เจ้ามาตรงนี้”

ช่าจื่อเยียนกวักมือเรียกหลัวซิวที่อยู่ห่างไปไกลนับร้อยเมตร นำเสียงของนางแผ่วเบา ทว่ากลับลอยดังเข้ามาในหูของหลัวซิวอย่างชัดเจน

“ฮ่า ๆ ช่าจื่อเยียน เขาก็แค่เจ้าหนูแดนเจ้ายุทธจักรสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงที่นี่ก็นับว่าไม่เลวแล้ว เจ้าให้เขาเดินเข้ามา ไม่ตลกไปหน่อยหรือ?” เทพมารอสูรเผ่ามังกรพูดพร้อมเสียงหัวเราะเย้ยหยัน

ภายใต้พลังกดขี่หาที่เปรียบไม่ได้ของเทพสงครามเอกภพ ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งเทพมารเดนมาถึงที่นี่ก็ยังลำบากอย่างมาก เขาย่อมไม่คิดว่าหลัวซิวที่เป็นเพียงเจ้ายุทธจักรจะสามารถเดินขึ้นมาได้