บทที่ 102

คำพูดเหล่านี้ทำให้เจอรัลด์รู้สึกมีความสุขอยู่ภายในใจ

“แต่เจอรัลด์ ฉันรู้สึกว่านายกำลังปิดบังบางอย่างจากฉัน ฌอนคนนั้นไม่ได้ดูเหมือนคนธรรมดาเพียงแค่มองแวบเดียวก็รู้ ทำไมเขาถึงสุภาพมากกับนาย? ไม่สิ เขาไม่เพียงแค่เคารพนายเท่านั้นแต่ดูเหมือนราวกับว่าเขากำลังประจบนายอยู่”

มีล่าทนมันไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอรู้สึกว่าเจอรัลด์เริ่มจะยุ่งเหยิงมากขึ้นเรื่อย ๆ

ความจริงแล้ว นี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่ทำไมเจอรัลด์ได้กลายมาเป็นเพื่อนกับฌอนในที่สุด

ในระหว่างบทสนทนาของพวกเขาทั้งหมด ตราบใดที่ฌอนไม่ได้เอ่ยถึงมัน เจอรัลด์จะไม่มีวันพูดว่าเขาซื้อรถรีเวนตัน

มันทำให้เจอรัลด์รู้สึกว่าเขารู้ว่าจะต้องทำตัวตามนั้นอย่างไร เจอรัลด์ได้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้

ในตอนนี้ เจอรัลด์เพียงแค่ยิ้มก่อนที่เขาจะพูดขึ้นว่า “ไม่ใช่ว่าฉันได้พูดเรื่องนี้ด้วยตัวเองแล้วเหรอ? จริง ๆ แล้วฉันคือทายาทรุ่นที่สองอันดับต้น ๆ อย่างไรก็ตาม ฉันไม่อยากจะละทิ้งวิถีชีวิตและเพื่อน ๆ ของฉันจริง ๆ นี่คือเหตุผลที่ทำไมฉันมักจะใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย และแน่นอน ฌอนว่าต้องปฏิบัติอย่างสุภาพมากกับฉัน!

“เฮอะ!” มีล่ายิ้มขณะที่เธอพูด “เจอรัลด์ ฉันตระหนักได้ว่านายกำลังแย่ลงเรื่อย ๆ ไม่มีความจริงในสิ่งที่นายพูดสักนิด อย่างไรก็ตาม ฉันจะไม่บังคับนายหากนายไม่อยากจะบอกความจริงกับฉัน โอเค ฉันต้องกลับไปที่หอพักเดี๋ยวนี้แล้ว คุณเจอรัลด์ ตอนนี้นายก็ได้ใบขับขี่ของนายแล้ว ฉันหวังว่านายจะรีบไปซื้อรถหรูเพื่อที่นายจะได้พาฉันไปขับรถเล่นกัน!”

มีล่ากระพริบตาใส่ ขณะที่เธอแสร้งทำเป็นชื่นชมเขาอย่างเต็มที่

“อย่าห่วงเลย ฉันจะพาเธอออกไปขับรถเล่นอย่างแน่นอน!”

ถึงแม้เขารู้ว่ามีล่ายังไม่เชื่อเขา แต่เจอรัลด์ก็พยักหน้า เอาตรง ๆ นะ เขาหวังจริง ๆ ว่าตอนนี้เขาจะมีใบขับขี่ของเขาในมือ หลังจากนั้น เขาคงสามารถขับรถไปรอบ ๆ อย่างสนุกสนาน

หลังจากกล่าวลากับมีล่า เจอรัลด์ก็ย้อนกลับไปที่หอพักของเขา

“ให้ตายเถอะ เจอรัลด์! นายกำลังทำอะไรอยู่? โทรศัพท์ของนายปิดไว้และพวกเราก็ติดต่อนายไม่ได้เลย!”

ฮาร์เปอร์เริ่มบ่นทันทีที่เขากลับมา

พวกเขาทั้งหมดกำลังยุ่งอยู่กับการเปลี่ยนเสื้อผ้าของพวกเขาขณะนี้ พวกเขากำลังแต่งตัวราวกับว่าพวกเขากำลังจะไปนัดดูตัวสำหรับการเดท

“ตอนที่ฉันออกไปข้างนอกเมื่อเช้านี้ โทรศัพท์ของฉันก็เกือบจะแบตหมดแล้ว ฉันได้ปิดมันไว้ตอนที่ฉันทำการทดสอบการขับรถของฉัน เมื่อฉันเปิดมันขึ้นมาเพื่อจะส่งข้อความในแอปพริเคชั่นข้อความ มันก็ดับของมันเองอัตโนมัติหลังจากนั้นครู่หนึ่ง!”

เจอรัลด์ตอบกลับอย่างช่วยไม่ได้ขณะที่เขากำลังเริ่มชาร์จโทรศัพท์ของเขา “ฮาร์เปอร์ เบนจามิน พวกเรากำลังจะไปที่ไหนกัน?”

“ถ้าพวกเราไม่ต้องรอนาย พวกเราก็คงจะจากไปแล้ว เร็วเข้า เจอรัลด์! เปลี่ยนเสื้อผ้าของนายซะ พวกเราจะลงไปรอนายข้างล่าง!”

เบนจามินพูดขณะที่เขาส่องกระจกเพื่อจัดทรงผมของเขา

“อะไรกัน? ทำไมดูลึกลับขนาดนี้?”

เจอรัลด์เริ่มจะสนใจมากขึ้น

“ฮิฮิฮิ วันนี้เป็นวันเกิดของเฮลี่ เธอบอกว่าเธออยากจะแนะนำสาว ๆ บางคนให้พวกเราได้รู้จัก! รวมถึงนายด้วย! เร็วเข้า! วันนี้เป็นวันที่พี่น้องของพวกเราจะไม่ได้เป็นชายโสดอีกต่อไป!”

เบนจามินกำลังยิ้มแฉ่งสวยงามมากอย่างกับดอกไม้

“ฮ่าฮ่าฮ่า ยินดีด้วย แต่ฉัน…”